ԲԱՔՈՒՆ` ՍԻՈՆԻՍՏԱԿԱՆ ԹԱԿԱՐԴՈՒՄ

Ադր­բե­ջա­նը միակ իս­լա­մա­կան եր­կիրն է, ո­րը պա­ղես­տի­նա-իս­րա­յե­լա­կան հա­կա­մար­տութ­յան այս փու­լում պաշ­տո­նա­կան մա­կար­դա­կով ա­ջակ­ցութ­յուն է հայտ­նել Իս­րա­յե­լին: 

@­Կանչ Տե­լեգ­րամ ա­լի­քի պնդմամբ` Ա­լիևն, այ­նո­ւա­մե­նայ­նիվ, հա­մա­ռո­րեն դի­մադ­րել է, որ­պես­զի Բաք­վի աշ­տա­րակ­նե­րի վրա Իս­րա­յե­լի դրո­շի պատ­կե­րը չհայտն­վի: Ա­լի­ևը հաս­կա­նում է, որ այս պատ­կե­րը դրոշմ­վե­լու է մի­լիար­դա­նոց իս­լա­մա­կան աշ­խար­հի ու­ղեղ­նե­րում, իսկ դա ա­լիև­յան ռե­ժի­մի հա­մար ոչ թե խնդիր է, այլ շատ մեծ խնդիր է:

­Հարց կա­ռա­ջա­նա. ե­թե Ա­լի­ևը չի ցան­կա­ցել և դի­մադ­րել է, այդ դեպ­քում ինչ­պե՞ս է Իս­րա­յե­լի դրո­շը պրո­յեկտ­վել Բաք­վի աշ­տա­րակ­նե­րի վրա: 

Այս «հա­նե­լու­կի» պա­տաս­խանն ի­մա­նա­լու հա­մար պետք է հաս­կա­նալ, որ Բաք­վի հրեա­նե­րը (ժա­մա­նա­կին հայտ­նի են «լեռ­նա­յին հրեա­ներ» կամ «կով­կաս­յան հրեա­ներ» ան­վա­­մբ) հիմ­նո­վին ու խո­րա­պես նստած են Ադր­բե­ջա­նի պե­տա­կան ա­պա­րա­տում և տի­րա­պե­տում են բիզ­նե­սից մինչև ար­տա­քին քա­ղա­քա­կա­նութ­յուն, հա­տուկ ծա­ռա­յութ­յուն­նե­րից մինչև նավ­թա­գա­զա­յին արդ­յու­նա­բե­րութ­յան ո­լորտ­նե­րին: