Ուկրաինական պատերազմի վերջը տեսանելի է

ՈՒԿՐԱԻՆԱԿԱՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄԸ ԴԵՌ ՈՐՔԱ՞Ն ԿՏԵՎԻ

Իս­րա­յե­լի շուրջ ներ­կա խա­ռը ի­րա­վի­ճա­կի ֆո­նին նաեւ նկա­տե­լի է, որ Ռու­սաս­տա­նը փոր­ձում է ակ­տի­վաց­նել իր գոր­ծո­ղութ­յու­ններն Ուկ­րաի­նա­յում՝ թե­րեւս ձգտե­լով հաս­նել մի ի­րա­վի­ճա­կի, ո­րը կա­րող է նրա հա­մար բե­րել ըն­դու­նե­լի հաշ­տութ­յուն: Մի շա­րք ուղ­ղութ­յու­ննե­րում, ինչ­պես, օ­րի­նակ, Ավ­դեեւ­կա­յում ըն­թա­ցող հար­ձա­կու­մը, մի քա­նի այլ ուղ­ղութ­յուն­նե­րում են­թադր­վող մասշ­տա­բա­յին հար­ձակ­ման ծրագ­րե­րը կար­ծես թե նման հե­ռան­կար ա­ռա­ջաց­նում են: Ա­ռա­վել եւս, երբ այս պա­հին պաշ­տո­նա­կան Կիե­ւը հայտն­վել է բա­վա­կա­նին բարդ ի­րա­վի­ճա­կում, ո­րը, ի դեպ, սկսել են խոս­տո­վա­նել ա­մե­նա­բարձր մա­կար­դակ­նե­րով:

Օ­րի­նակ, նման խոս­տո­վա­նութ­յուն էր Ուկ­րաի­նա­յի գե­րա­գույն հրա­մա­նա­տար Զա­լուժ­նու սեն­սա­ցիոն մտքե­րը, ո­րոնք ներ­կա­յաց­րել էր ոչ ա­վել, ոչ պա­կաս, բրի­տա­նա­կան քա­րոզ­չա­կան ա­ռաջ­նա­յին զի­նա­տե­սակ հան­դի­սա­ցող The Economist-ը:  Այս­պես, լրատ­վա­մի­ջո­ցը փո­խան­ցում է  Զա­լուժ­նիի հե­տեւ­յալ մտքե­րը. «Ռու­սաս­տա­նին չի կա­րե­լի թե­րագ­նա­հա­տել: Այն եր­կար ժա­մա­նակ ա­ռա­վե­լութ­յուն կու­նե­նա զեն­քի, տեխ­նի­կա­յի, հրթիռ­նե­րի ու զի­նամ­թեր­քի մեջ։ Իսկ ռու­սա­կան պաշտ­պա­նա­կան արդ­յու­նա­բե­րութ­յունն ա­վե­լաց­նում է ար­տադ­րութ­յան ծա­վալ­նե­րը՝ չնա­յած ան­նա­խա­դեպ պատ­ժա­մի­ջոց­նե­րին։

Ուկ­րաի­նան չի կա­րող հաղ­թել Ռու­սաս­տա­նին մի շարք պատ­ճառ­նե­րով:

Ուկ­րաի­նա­յի զին­ված ու­ժերն Ա­րեւ­մուտ­քից պա­հան­ջում են երկն­քի վե­րահս­կո­ղութ­յուն՝ լայ­նա­ծա­վալ ցա­մա­քա­յին գոր­ծո­ղութ­յուն­ներ ի­րա­կա­նաց­նե­լու հա­մար:

Ուկ­րաի­նա­յին ա­նօ­դա­չու սար­քեր են անհ­րա­ժեշտ…

­Ռա­դիոէ­լեկտ­րո­նա­յին պաշտ­պա­նութ­յունն ա­նօ­դա­չու սար­քե­րի դեմ պա­տե­րազ­մում հաղ­թե­լու բա­նա­լին է: Ռու­սաս­տա­նը զգա­լի ա­ռա­ջըն­թաց է գրան­ցել այս ուղ­ղութ­յամբ, մինչ­դեռ ուկ­րաի­նա­կան է­լեկտ­րո­նա­յին պա­տե­րազ­մի 65%-ը լայ­նա­ծա­վալ պա­տե­րազ­մի սկզբում մնաց խորհր­դա­յին:

­Պա­հանջ­վում են նաեւ կա­մի­կա­ձե ա­նօ­դա­չու թռչող սար­քեր` հրե­տա­նու վրա հար­ձա­կում­նե­րի հա­մար, ՆԱՏՕ-ից հրե­տա­նա­յին հե­տա­խու­զութ­յան ա­վե­լի ա­ռա­ջա­դեմ սար­քա­վո­րում­ներ: Ա­կա­նա­զերծ­ման ժա­մա­նա­կա­կից սար­քա­վո­րում­ներ:

Անհ­րա­ժեշտ է նաեւ ընդ­լայ­նել քա­ղա­քա­ցի­նե­րի կա­տե­գո­րիան, ո­րոնք կա­րող են զո­րա­կոչ­վել վե­րա­պատ­րաստ­ման կամ զո­րա­հա­վա­քի…»:

Այ­սինքն, Ուկ­րաի­նան պետք է կա­րո­ղա­նա գործ­նա­կա­նում զրո­յից ժա­մա­նա­կա­կից բա­նակ ստեղ­ծել, նաեւ հաշ­վի առ­նե­լով ռուս­նե­րի կտրուկ ա­ճող ռազ­մա­կան հնա­րա­վո­րութ­յուն­նե­րը: Եվ այդ ա­մենն ա­րեւմտ­յան փո­ղե­րով եւ տեխ­նո­լո­գիա­նե­րով: Բայց միա­ժա­մա­նակ Ա­րեւ­մուտ­քից ե­կող օգ­նութ­յան ներ­կա կրճա­տում­նե­րի պայ­ման­նե­րում, եւ հաշ­վի առ­նե­լով, որ ե­կած օգ­նութ­յունն ու ներ­քին ռե­զերվ­ներն ա­րա­գո­րեն մաշ­վում են ըն­թա­ցող ծանր մար­տե­րում: Իսկ ե­թե չհա­ջող­վի թվարկ­ված անհ­նա­րինն ա­նել, պար­տութ­յու­նից խու­սա­փե­լու ո­րե­ւէ շանս Ուկ­րաի­նան չու­նի: Հա­մե­նայն­դեպս` Զա­լուժ­նիի հայ­տա­րա­րութ­յան տրա­մա­բա­նութ­յու­նից ել­նե­լով:

Եվ ոչ միայն Զա­լուժ­նիի: Մի շարք հե­ղի­նա­կա­վոր, այդ թվում՝ ուկ­րաի­նա­կան փոր­ձա­գետ­ներ շտա­պել են մեկ­նա­բա­նել աս­վա­ծը՝ կար­ծիք հայտ­նե­լով, որ Ուկ­րաի­նա­յի գե­րա­գույն հրա­մա­նա­տա­րը ոչ միայն չի խտաց­րել գույ­նե­րը, ա­սենք, Ա­րեւ­մուտ­քին հրա­տապ օգ­նութ­յուն տրա­մադ­րե­լու հույ­սե­րով, այլ դեռ մի բան էլ մեղ­մել է: Օ­րի­նակ, Ուկ­րաի­նա­յի նախ­կին նա­խա­գահ Լեո­նիդ Կուչ­մա­յի նախ­կին խորհր­դա­կան Օ­լեգ Սոս­կին խոս­տո­վա­նում է. «Բա­նակ պատ­րաս­տե­լու հա­մար հին­գից վեց տա­րի է պա­հանջ­վում։ Մ­տա­ծում էին, որ պատ­րաս­տել են, բայց պատ­րաստ­ված­ներն ար­դեն կա՛մ մա­հա­ցել են, կա՛մ՝ վի­րա­վոր­վել… այ­լեւս ռե­զերվ­ներ չկան, եւ նո­րե­րը պետք է պատ­րաստ­վեն քա­ղա­քա­ցիա­կան մարդ­կան­ցից, ով­քեր եր­բեք զենք չեն պա­հել ի­րենց ձեռ­քում»: Այ­սինքն, երբ Զա­լուժ­նին խո­սում է ա­րեւմտ­յան ա­ռաջ­նա­յին տեխ­նի­կա­յից եւ բա­նա­կը նո­րա­կո­չիկ­նե­րով հա­մալ­րե­լու սուր անհ­րա­ժեշ­տութ­յու­նից, ա­պա պետք է նաեւ հաշ­վի առ­նել, որ այդ նո­րա­կո­չիկ­նե­րին տա­րի­ներ են պետք, որ կա­րո­ղա­նան նման զի­նա­տե­սակ­նե­րին գո­նե տա­նե­լի չա­փով տի­րա­պե­տեն:

­Մի շարք փոր­ձա­գետ­ներ էլ մատ­նան­շում են, որ այս պա­հին Ուկ­րաի­նան Ավ­դեեւ­կա­յում է կենտ­րո­նաց­րել իր վեր­ջին ու­ժե­րը, այդ թվում՝ ա­րեւմտ­յան պատ­րաս­տութ­յուն ան­ցած եւ ա­րեւմտ­յան զեն­քով զին­ված գրե­թե բո­լոր ստո­րա­բա­ժա­նում­նե­րը, ընդ ո­րում, այլ ռազ­մա­ճա­կատ­նե­րից տե­ղա­փո­խե­լով: Եվ ե­թե քա­ղաքն ընկ­նի, դա գործ­նա­կա­նում պա­տե­րազ­մի վեր­ջը կդառ­նա: Իսկ այն, որ ռուս­նե­րը հենց դրան են ձգտում, դա եւս նկա­տե­լի է:

ՔԵՐՈԲ ՍԱՐԳՍՅԱՆ