Այսօր կանգնելով արցախցու կողքին նշանակում է կանգնել մեր խղճի և արդարության կողքին. Տեր Վրթանես եպիսկոպոս Աբրահամյան

Ինչպե՞ս օրերի ընթացքում Արցախը հայտնվեց թշնամու ճիրաններում, ինչո՞ւ չկարողացանք հայկական պահել Արցախը հարցի պատասխանը փորձել ենք ստանալ Գերաշնորհ Տեր Վրթանես եպիսկոպոս Աբրահամյանից, ով խորիմաստ պատասխան տվեց.

-Ինչպես ժամանակին Խրիմյան Հայրիկն էր բնութագրում հայկական հարցը, ճիշտ նույն իրավիճակում էինք գտնվում։ Մի մեծ առևտուր էր ընթանում՝ Արցախը դրված էր վաճառքի, իսկ շերեփավորներն ախորժակները սրած սպասում էին իրենց պատառին, որը, ցավոք, իրականացավ։ Որքան էլ խաղաղության սին հույսերի գինով հարբենք ու փորձենք մենք մեզ  խաբել, դրանից իրականությունը չի  փոխվի։ Ինչպես քրոնիկ հարբեցողի դեպքում է լինում, ամեն ինչ գնում էր դեպի կործանում։ Արցախը ենթակա չէր վաճառքի։ Արցախը Աստվածապարգև Հայաստան աշխարհի անմնացորդ մասն է, եղել եւ կա։ Այսօր կանգնելով արցախցու կողքին, կնշանակի կանգնել մեր խղճի և արդարության կողքին, կանգնել քաղաքակրթության և մարդու իրավունքների կողքին: Ես մի առիթով ասել եմ, բոլոր գործած մեղքերից ամենավախեցնողն ու սարսափեցնողը անտարբերության ութերորդ մահացու մեղքն է, որին այսօր, ցավոք, ականատես ենք լինում բոլորս:

-Սրբազան, ի՞նչ սպասելիքներով եք դիմավորում Նոր տարին:

-Քրիստոնեական հավատքով եւ նոր մտածումներով բոլորս պետք է դիմավորենք 2024թվականը, նոր տարվա կարգախոսը պետք է լինի. «վերադարձ դեպի Արցախ»: Եկող 365 օրերի ընթացքում բոլորս պետք է համախմվենք հենց այս կարգախոսի շուրջ, յուրաքանչյուրիս քայլը պետք է ուղղաված լինի այդ նպատակի, այդ գաղափարի շուրջ: Անշուշտ այդ ընթացքում չլքելով Հայաստանը, արցախցիներին կո՛չ եմ անում չբռնել արտագաղթի ճանապարհը:

Սա է իմ սպասելիքը 2024թվականից, որը, կարծում եմ այսօր յուրաքանչյուր արցախցու երազանք է: