Խեղճ Քերոբյան, ու ինչպես է ծայրը ծայրին հասցնում

Այն բա­նից հե­տո, երբ ի­րա­վա­պահ­նե­րը հայտ­նե­ցին ՀՀ է­կո­նո­մի­կա­յի նա­խա­րա­րութ­յու­նում խո­շոր կո­ռուպ­ցիոն մե­խա­նիզմ­նե­րի բա­ցա­հայտ­ման, հար­յու­րա­վոր մի­լիոն­նե­րի թա­լա­նի մա­սին, ձեր­բա­կալ­վեց փոխ­նա­խա­րա­րը, վեց այլ անձ, նա­խա­րար Քե­րոբ­յա­նը ո­րո­շեց քա­րո­զել, թե ինքն այդ ա­մե­նի հետ ո­րե­ւէ կապ չու­նի:

Այս­պես, նախ Քե­րոբ­յա­նը սկսեց գո­վեր­գել ան­ցած տար­վա հա­յաս­տան­յան տնտե­սութ­յան վի­ճա­կը` տա­կից ակ­նար­կե­լով, թե տե­սեք` ինչ լավ վար­չա­պետ է Նի­կո­լը, ինչ թվեր է ար­ձա­նագ­րել: Ա­պա հա­սավ այն­պի­սի մա­րազ­մա­տիկ մտքե­րի, թե. «Հա­յաս­տա­նի քա­ղա­քա­ցի­նե­րի կյանքն էա­պես բա­րե­լավ­վել է․ բո­լոր մար­դիկ ա­վե­լի լավ են ապ­րում»: Ու ան­մի­ջա­տես էլ ինք­նար­դա­րաց­ման սա­զը քո­քեց, թե չէ, ոչ բո­լորն են լավ ապ­րում. «Ես, օ­րի­նակ, էա­պես ա­վե­լի վատ եմ ապ­րում, քան մին­չեւ նա­խա­րար դառ­նա­լը։ Աշ­խա­տա­վարձս էա­պես ա­վե­լի ցածր է, քան մին­չեւ նա­խա­րա­րի պաշ­տո­նը զբա­ղեց­նե­լը»։

Ի­հար­կե, Քե­րոբ­յա­նի նման հա­ճա­խա­կի հայ­տա­րա­րութ­յուն­նե­րը նրա ու­ղե­ղի աշ­խա­տան­քի ո­րա­կի հետ կապ­ված հար­ցեր կա­րող են ա­ռա­ջաց­նել: Բայց դրանք կեղծ հար­ցեր են. վստա­հեց­նում ենք, Քե­րոբ­յա­նը լավ էլ հաս­կա­նում է, թե որ­տեղ եւ ինչ է խո­սում, հա­կա­ռակ դեպ­քում այս ծան­րա­գույն ի­րա­վի­ճա­կում եւ այն խայ­տա­ռակ վի­ճա­կում, ո­րում գտնվում է նրա ղե­կա­վա­րած հա­մա­կար­գը, հա­զիվ թե այս­քան ժա­մա­նակ նա­խա­րա­րի ա­թո­ռին մնար: Ու հի­մա էլ սա է փոր­ձում հաս­կաց­նել` ես խա­բար ան­գամ չու­նեի, որ նա­խա­րա­րութ­յանս աշ­խա­տա­կից­ներն այդ­պես անխղ­ճո­րեն գո­ղա­նում են: Ես ա­մեն ինչ ա­նում եմ հա­նուն հայ­րե­նի­քի, ան­գամ տե­սեք, ա­վե­լի վատ կյան­քի եմ ինձ դա­տա­պար­տել` նա­խա­րար աշ­խա­տե­լով: Բայց հա­նուն հայ­րե­նի­քի ա­վե­լի վատ աշ­խա­տա­վարձն ի՞նչ է, որ դրան չգնամ:

­Թե ինչ­պես Նի­կո­լը կգնա­հա­տի իր սույն նա­խա­րա­րի «հայ­րե­նա­սի­րութ­յու­նը», ա­ռա­վել եւս, երբ նրա ղե­կա­վա­րած նա­խա­րա­րութ­յու­նը, ինչ­պես ցույց է տա­լիս ի­րա­վա­պահ­նե­րի ձեր­բա­կա­լութ­յուն­նե­րը, թա­լա­նի որջ է դար­ձել, այլ հարց է, նույն ՆԻ­կո­լի ո­րո­շե­լի­քը: Միայն թե, մեկ բան հաս­տատ է` այս հա­մա­տա­րած թա­լանն ա­մե­նե­ւին էլ Է­կո­նո­մի­կա­յի նա­խա­րա­րութ­յան միակ խնդի­րը չէ: Քե­րոբ­յա­նը խո­սեց թվե­րից, թե, տե­սեք, ան­ցած տա­րին արդ­յու­նա­բե­րութ­յունն ա­ճել է 4.1 տո­կո­սով, միայն դեկ­տեմ­բե­րին` 20: Բայց հենց այդ թվերն են, որ նրա ծու­ղա­կի մեջ են քա­շում:

­Մի բան պա­կաս ա­սաց Քե­րոբ­յա­նը. Ան­ցած տար­վա նո­յեմ­բե­րին էլ, 2022թ. Նո­յեմ­բե­րի հա­մե­մատ վի­ճա­կա­գիր­նե­րը ներ­կա­յաց­րել են էլ ա­վե­լի ճոխ աճ` 23.8 տո­կոս: Միայն թե, երբ այդ 23.8, ա­պա` 20 տո­կո­սի կող­քին տա­րե­կան ըն­դա­մե­նը 4.1 տո­կոս աճ է պատ­կեր­վում, ա­պա դա ար­դեն իսկ մեկ բա­նի մա­սին է վկա­յում` ողջ տար­վա ըն­թաց­քում այդ ուղղ­ղութ­յամբ ե­ղել են բա­ցա­սա­կան եւ լա­վա­գույն դեպ­քում` զրո­յա­կան ցու­ցա­նիշ­ներ: Այն­քան խայ­տա­ռակ պատ­կեր, որ ան­գամ եր­կու ամս­վա նման ճոխ ա­ճե­րը էա­կան բան չեն փո­խել, եւ հա­զիվ տա­րե­կան ա­ճը ձգել-հասց­րել են 4.1 տո­կո­սի: Եվ ե­թե նա­յենք նույն վի­ճա­կագ­րութ­յան տա­րե­կան ցու­ցա­նիշ­նե­րը, հենց այդ­պես էլ ե­ղել է. մի շարք ա­միս­նե­րի հսկա­յա­կան ան­կում­ներ չեն, այլ ա­միս­նե­րի` հա­զիվ զրո­յա­կան վի­ճակ: Ու հենց այդ ընդ­հա­նուր դի­նա­մի­կան է, որ շատ պարզ հար­ցեր են ա­ռաջ քա­շում` իսկ այդ որ­տե­ղի՞ց ծլեց նո­յեմ­բեր-դեկ­տեմ­բե­րի 23.8 եւ 20 տո­կոս ա­ճե­րը: Է­կո­նո­մի­կան այն ո­լոր­տը չէ, որ­տեղ ա­միս­նե­րի ըն­թաց­քում դի­նա­մի­կա­յի նման հե­ղա­փո­խա­կան փո­փո­խութ­յուն­ներ հնա­րա­վոր են: Նաեւ, նո­յեմ­բեր-դեկ­տեմ­բե­րին ինչ-որ ա­ռանձ­նա­պես ճոխ ի­րա­դար­ձութ­յուն­ներ, ա­սենք` մեկ-եր­կու հսկա­յա­ծա­ված գոր­ծա­րա­նի թո­ղար­կում չենք տե­սել, որ կա­րո­ղա­նա­յին նման գե­րա­ճեր ա­պա­հո­վել: Են­թադ­րութ­յու­նը մեկն է` գործ ու­նենք սո­վո­րա­կան վի­ճա­կագ­րա­կան մա­նի­պուլ­յա­ցիա­յի հետ, որ տա­րե­կան կտրված­քով մի քիչ աճ ցույց տան: Հա­կա­ռակ դեպ­քում, երբ Նի­կո­լը տա­րե­կան ճո­խա­գույն ցու­ցա­նիշ­ներ է ներ­կա­յաց­նում, եւ պարզ­վի, որ տնտե­սութ­յան ա­ռա­ջա­տար ճյու­ղում` է­կո­նո­մի­կա­յում առն­վազն զրո­յա­կան վի­ճակ է, միան­գա­մից կփլուզ­վի Հա­յաս­տա­նի տնտե­սութ­յան թռիչք­նե­րի մա­սին քա­րոզ­նե­րը:

­Բայց փո­խա­րե­նը, Քե­րոբ­յա­նի ղե­կա­վա­րած մեկ այն ո­լոր­տում` գյու­ղատն­տե­սութ­յու­նում ե­րե­ւի այդ վի­ճա­կագ­րա­կան տրյու­կը հնա­րա­վոր չի ե­ղել: Ա­մեն դեպ­քում, այս­տեղ ար­դեն 0.3 տո­կոս ան­կում է: Արդ­յուն­քում, երբ Քե­րոբ­յա­նը փոր­ձում է հա­մո­զել, թե երկ­րում բո­լորն ա­վե­լի լավ են ապ­րում, խա­բում է: Գ­յու­ղատն­տե­սութ­յան ան­կու­մը չի կա­րող թույլ տալ, որ գյու­ղա­ցիութ­յունն ա­վե­լի լավ ապ­րի: Բայց դե հո մի ստից 0.3 տո­կո­սի հա­մար Քե­րոբ­յա­նին գոր­ծից չե՞ն հա­նի, ինչ­քան էլ, որ նրա նա­խա­րա­րութ­յու­նը դար­ձել է թա­լա­նի որջ:

Իսկ այ, այդ թա­լա­նի հա­մար Քե­րոբ­յա­նին հա­նել պետք է: Ե­թե նրա ղե­կա­վա­րած կա­ռույ­ցում ա­ջու­ձախ գո­ղա­նում են, եւ ան­գամ պարզ­վի ֆան­տաս­տի­կը, որ նա դրա հետ կապ չու­նի, մեկ է, այդ թա­լա­նի փաստն ար­դեն իսկ հիմ­նա­վո­րում է, թե Քե­րոբ­յանն ինչ խայ­տա­ռա­կո­րեն վատ նա­խա­րար է: Չ­նա­յած, կա­րե­ւորն ան­գամ դա չէ, այլ, թե ինչ­քան կա­րող ես Նի­կո­լի գովքն ա­նել:

Ս.ԱԲՐԱՄՅԱՆ