Եվրոպան լիովին ոչնչացնելու համար 4 «Սարմատ» եւ 2 րոպե է պետք

Այն բա­նից հե­տո, երբ խո­սակ­ցութ­յուն­ներ սկսե­ցին ծա­վալ­վել, թե Թուր­քիան եւ ԱՄՆ-ն (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=278458&l=am) պայ­մա­նա­վոր­վել են, որ միա­սին կլու­ծեն հայ-ադր­բե­ջա­նա­կան «խա­ղա­ղութ­յան պայ­մա­նագ­րի» հար­ցը, մի շարք հար­ցեր են ա­ռաջ գա­լիս: Նախ, թե կոնկ­րետ ի՞նչ պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­նե­րի մա­սին է խոս­քը, ո՞ւմ մի­ջեւ, ով­քե՞ր են բա­նակ­ցել: Ա­պա, որ ա­վե­լի կա­րե­ւոր է՝ իսկ ներ­կա նե­րա­մե­րիկ­յան խա­ռը վի­ճա­կում Ան­կա­րան կգնա՞ Վա­շինգ­տո­նի հետ ո­րե­ւէ պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յան, ե­թե չգի­տի ան­գամ, թե վա­ղը-մյուս օ­րը ի՞նչ ի­րա­վի­ճակ է լի­նե­լու ԱՄՆ-ում, ո՞վ է իշ­խա­նութ­յան գա­լու, եւ նոր իշ­խա­նութ­յու­նը կպա­հի՞ հին պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­նե­րը:

Ա­ռա­վել եւս, որ այն բա­նից հե­տո, երբ ԱՄՆ Գե­րա­գույն դա­տա­րա­նը բա­ցեց դե­պի ընտ­րութ­յու­ններ Թ­րամ­փի ճա­նա­պար­հը, դրա հետ կապ­ված տա­րաբ­նույթ վար­կած­ներ են պտտվում: Մաս­նա­վո­րա­պես, որ ԱՄՆ-ի ի­րա­կան կա­ռա­վա­րիչ­նե­րը՝ գլո­բա­լիս­տա­կան ու­ժե­րը դրա­նով հող նա­խա­պատ­րաս­տե­ցին, որ հենց Թ­րամփն է գա­լու իշ­խա­նութ­յան: Ըստ վար­կա­ծի՝ այդ ու­ժերն ար­դեն իսկ կենտ­րո­նա­ցել են այն ծրագ­րի վրա, որ ԱՄՆ-ն Թ­րամ­փի ղե­կա­վա­րութ­յամբ կլքի ՆԱՏՕ-ն, եւ Թ­րամփն էլ, չմո­ռա­նանք, իր այդ ծրագ­րե­րը չի թաքց­նում: Ըստ վար­կա­ծի՝ դա այն բա­նի հա­մար է, որ ԱՄՆ-ն դուրս գա­լով դա­շին­քից՝ «ՆԱՏՕ-ի մնա­ցած ան­դամ­նե­րին Ռու­սաս­տա­նի դեմ հա­նի»: Իսկ Թ­րամփն իր հիմ­նա­կան ջան­քե­րը կուղ­ղի Չի­նաս­տա­նի դեմ: Ըստ վար­կա­ծի. «Միաց­յալ Նա­հանգ­նե­րը կա­տա­րե­լա­պես զար­գաց­րել է տեխ­նո­լո­գիա­նե­րը Հին աշ­խար­հում պա­տե­րազմ­նե­րի մի­ջո­ցով… ԱՄՆ-ը չի պատ­րաստ­վում մի­ջու­կա­յին հա­կա­մար­տութ­յան մեջ մտնել Ռու­սաս­տա­նի Դաշ­նութ­յան հետ Եվ­րո­պա­յի շուրջ։ Միա­ժա­մա­նակ ԵՄ-ն չ­պետք է դառ­նա Չի­նաս­տա­նի եւ Ռու­սաս­տա­նի առեւտ­րա­յին գոր­ծըն­կե­րը։ Նույ­նիսկ հի­մա Մոսկ­վա-­Պե­կին ա­ռանց­քը գերհ­զոր է թվում, բայց պատ­կե­րաց­րե՛ք, ե­թե կոն­ֆի­գու­րա­ցիան լի­ներ այն­պես, ինչ­պես ցան­կա­նում էր Պու­տի­նը՝ Մոսկ­վա-­Պե­կին-­Բեռ­լին: Հետ­եւա­բար, Ա­մե­րի­կան ​​կշա­հի ԵՄ-ում եւս մեկ պա­տե­րազ­մից, որ­տեղ Ռու­սաս­տա­նը ռե­սուրս­ներ կծախ­սի փոքր դաշ­նակ­ցի՝ ԵՄ վրա, ու դա միա­ժա­մա­նակ կբա­ցա­ռի նրանց հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յու­նը»:

Եվ այս ֆո­նին դժվար չէ նկա­տել, որ եվ­րո­պա­կան ուլտ­րա­լի­բե­րալ վեր­նա­խա­վը եւ ա­ռան­ձին ղե­կա­վար­ներ (­Մակ­րոն եւ այլն) այս պա­հին ակ­տի­վո­րեն ա­ռաջ են տա­նում ռուս­նե­րի հետ ու­ղիղ բախ­ման գա­ղա­փա­րը, որն ար­դեն նման է եվ­րո­պա­կան հան­րութ­յա­նը պա­տե­րազ­մի ան­խու­սա­փե­լիութ­յու­նը ներշն­չե­լուն: Եվ երբ միա­ժա­մա­նակ ան­գամ ա­մե­րիկ­յան ներ­կա վար­չա­կազմն է պնդում, որ չի պատ­րաստ­վում պա­տե­րազ­մել ՌԴ-ի հետ, իսկ ուլտ­րա­լի­բե­րալ քա­րոզ­չա­մե­քե­նան ակ­տի­վո­րեն քա­րո­զում է, թե՝ «ՆԱՏՕ-ի երկր­նե­րը պետք է նա­խա­պատ­րաստ­վեն կազ­մա­կեր­պութ­յու­նից ԱՄՆ-ի դուրս գա­լուն», ա­պա դա եւս տա­նում է նույն մտքին՝ Եվ­րո­պան պետք է պա­տե­րազ­մի ռուս­նե­րի հետ ա­ռանց ԱՄՆ-ի մաս­նակ­ցութ­յան:

­Բայց ի­րա­տե­սա­կա՞ն է դա, հաշ­վի առ­նե­լով Եվ­րո­պա­յի ռազ­մա­կան ներ­կա մա­կար­դա­կը: Գու­մա­րած, եվ­րո­պա­կան տե­լեգ­րամ­յան ա­լիք­ներն ար­դեն իսկ ա­հա­զան­գում են` «Ե­թե ու­զում ենք կրա­կի հետ խա­ղալ, պետք է ի­մա­նանք, թե ին­չի հետ գործ ու­նենք», եւ հրա­պա­րա­կում են ռու­սա­կան «Սար­մատ» հրթի­ռի հա­մա­ռոտ բնու­թագ­րե­րը: Ըստ դրանց` ա­վե­լի քան 10 մի­ջու­կա­յին մար­տագլ­խի­կով մեկ «Սար­մա­տը» բա­վա­կան է Ֆ­րան­սիա­յի ողջ տա­րած­քը ան­մար­դաբ­նակ դարձ­նե­լու հա­մար. «RS-28 «Սար­մատ»-ը ICBM (SATAN 2) թռչում է 21 մախ կամ 25930 կմ/ժ ա­րա­գութ­յամբ։ Գոր­ծար­կու­մից հե­տո պետք է.

1 րո­պե 46 վայրկ­յան Բեռ­լին հաս­նե­լու հա­մար,

2 րո­պե` մինչեւ Փա­րիզ,

2 րո­պե 2 վայրկ­յան` Մեծ Բ­րի­տա­նիա»: Այ­սինքն, չորս «Սար­մատ», ո­րոնց ար­ձա­կու­մից ըն­դա­մե­նը եր­կու րո­պե անց՝ «Եվ­րո­պան (Բ­րի­տա­նիա­յով հան­դերձ), որ­պես այդ­պի­սին, դառ­նում է ան­մար­դաբ­նակ գո­տի: Ընդ ո­րում, ա­րեւմտ­յան ՀՕՊ-ը բա­ցար­ձա­կա­պես ան­զոր է «Սար­մատ»-ում տե­ղա­կայ­ված «Ա­վան­գարդ» հի­պեր­ձայ­նա­յին հրթիռ-մար­տագլ­խիկ­նե­րի դեմ»: Իսկ Ֆ­րան­սիա­յի եւ Բ­րի­տա­նիա­յի հնա­ցած մի­ջու­կա­յին մոտ 200-ի չափ հրթիռ­նե­րի էա­կան մա­սը կա­րող են դեռ տիե­զե­րա­կան տա­րած­քում ոչն­չաց­վել ռու­սա­կան C-500-նե­րի կող­մից:

­Մի­գու­ցե գլո­բալ է­լի­տա­նե­րի մոտ ի­րոք կան Եվ­րո­պա­յին Ռու­սաս­տա­նի դեմ հա­նե­լու ծրագ­րեր, ինչ­պես ե­ղել է Ա­ռա­ջին եւ Երկ­րորդ աշ­խար­հա­մար­տե­րում: Սա­կայն այս ան­գամ խոս­քը ոչ թե ա­ռաջ­վա պես տա­րի­նե­րի, այլ՝ րո­պե­նե­րի պա­տե­րազ­մի մա­սին է, եւ դրա ա­մե­նա­հա­վա­նա­կան սցե­նա­րը կա­րող է լի­նել Ռու­սաս­տա­նին հասց­ված մի քա­նի հար­վա­ծը եւ Եվ­րո­պա­յի լիա­կա­տար ոչն­չա­ցու­մը:

ՔԵՐՈԲ ՍԱՐԳՍՅԱՆ