ԶԱՐՄԱՆՔ

Ե­թե ԱՄՆ նա­խա­գահ ­Բայ­դե­նի մոտ նկատ­վում է տա­րի­քա­յին հի­շո­ղութ­յան կո­րուստ, ա­պա ՆԻԿՈԼԻ մոտ զար­մա­նա­լի տա­րօ­րի­նա­կութ­յուն­ներ են նկատ­վում: ­Նա տես­նում է այն, ինչ ի­րա­կա­նում չկա, ա­վե­լին` ինչ ի­րա­կա­նութ­յան մեջ ու­ղիղ հա­կա­ռակ վի­ճա­կում է: Անգ­լիա­ցի­նե­րին տված հար­ցազ­րույ­ցում ­Նի­կո­լը զար­մա­նա­լիո­րեն ա­սում է հե­տեւ­յա­լը. «­Վեր­ջին տա­րի­նե­րին, կար­ծում եմ, մի­ջազ­գա­յին հան­րութ­յու­նը տե­սավ եւ մեր հան­րութ­յունն էլ տե­սավ, որ մեր երկ­րի դի­մա­կա­յութ­յունն էա­կա­նո­րեն բարձ­րա­ցել է»: Ի­րա­կա­նութ­յու­նը սա­կայն ու­ղիղ հա­կա­ռակն է: ­Զար­մա­նա­լի է, թե ի՞նչ է կա­տար­վում ­Նի­կո­լի ու­ղե­ղում, երբ նա ա­սում է այս­պի­սի զար­մա­նա­լի մտքեր:

Օ­րերս ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ Ադր­բե­ջա­նին հեր­թա­կան ան­գամ փո­խան­ցել են ա­կա­նա­պատ­ման քար­տեզ­նե­րը: Այս ան­գամ Մ­ռավ լե­ռան շուրջ: ­Սա նշա­նա­կում է, որ ՔՊ-ակա­ննե­րը կա՛մ Ա­լիե­ւի «ղազն» են, կա՛մ էլ նա­խա­պես պայ­մա­նա­վոր­վել են Ար­ցա­խը հանձ­նե­լու վե­րա­բեր­յալ, Ադր­բե­ջա­նի օ­կու­պա­ցիան հա­մա­րում են օ­րի­նա­չափ եւ ա­մեն կերպ դյու­րաց­նում են Ար­ցա­խի բռնակ­ցու­մը Ադր­բե­ջա­նին: Դ­րան զու­գա­հեռ` Ադր­բե­ջա­նը շա­րու­նա­կում է պա­հել հայ ռազ­մա­գե­րի­նե­րին, պղծել հայ­կա­կան գե­րեզ­ման­նե­րը Ար­ցա­խում, ե­կե­ղե­ցի­նե­րը վե­րա­ծում է մզկիթ­նե­րի: Մ­նում է զար­մա­նալ, ինչ­քա՞ն ան­թա­սիբ պի­տի լի­նի հայ մար­դը, որ պա­հի ի­րեն այն­պես, ինչ­պես ՔՊ-ակա­ննե­րը: Իսկ գու­ցե ճիշտ են այն դա­տո­ղութ­յուն­նե­րը, որ ՔՊ ա­ղան­դի մեջ զար­մա­նա­լիո­րեն հավաք­վել են հայ­կա­կան ազ­գա­նուն­նե­րով ոչ հա­յեր:

­­Մեզ հեր­թա­կան ան­գամ զար­մաց­րեց հայ ժո­ղովր­դի պատ­մութ­յան մեջ ա­մե­նա­հա­կա­հայ կրթութ­յան նա­խա­րար ԺԱՆՆԱ ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆԸ: ­Սա սահ­մա­նել է, որ դպրոց­նե­րում հար­գե­լի է հա­մար­վում կի­սամ­յա­կում ըն­դա­մե­նը 60 ժամ բա­ցա­կա­յութ­յու­նը: Այդ բա­ցա­կա­յութ­յան ժա­մա­քա­նա­կը գե­րա­զան­ցե­լու դեպ­քում ե­րե­խա­նե­րին ստի­պում են գրա­վոր բարդ ստու­գարք­ներ հանձ­նել: Դ­րա­նից խու­սա­փե­լու հա­մար շատ ան­գամ հի­վանդ ե­րե­խա­նե­րը գնում են դպրոց, ինչն ար­դեն իսկ բե­րել է տար­բեր վի­րուս­նե­րի բռնկմա­նը: ­Զար­մա­նա­լի է, մի՞ թե այս ժա­մա­նա­կա­հատ­վա­ծում հնա­րա­վոր չէր վի­րու­սա­յին հա­մա­ճա­րա­կը կան­խե­լու հա­մար գո­նե մեկ շա­բա­թով դա­դա­րեց­նել դպրոց­նե­րի աշ­խա­տան­քը, այն փոխ­հա­տու­ցե­լով, ա­սենք` ա­մա­ռա­յին ար­ձա­կուրդ­նե­րի հաշ­վին:

­­Զար­մա­նա­լի ի­րա­վի­ճակ է Ազ­գա­յին ժո­ղո­վում: Գռ­զո մա­կա­նու­նով ՔՊ-ա­կան օ­լի­գարխ ԽԱՉԻԿ ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆԸ ԱԺ ամ­բիո­նից պատ­մա­կան ու քա­ղա­քա­կան դա­տո­ղութ­յուն­ներ է ա­նում: Այ, ե­թե նա խո­սեր, թե ինչ­պես պե­տութ­յան հաշ­վին եւ իշ­խա­նա­վոր­նե­րի հետ մո­տի­կութ­յուն ա­նե­լով, ստեղ­ծել հսկա­յա­կան ֆի­նան­սա­կան կա­րո­ղութ­յուն­ներ, մենք չէինք զար­մա­նա: ­Բայց ­Սու­քիաս­յա­նը ա­սաց հե­տեւ­յա­լը. «­Մի­գու­ցե 100 տա­րի ա­ռաջ մենք ին­տեր­նետ ու­նե­նա­յինք, հնա­րա­վոր ա էդ ձե­ւի ­ցե­ղաս­պա­նութ­յան չեն­թարկ­վեինք»: ­Նույնկերպ Գռ­զո­յի մտքով կա­րող էր անց­նել այլ միտք, որ ե­թե մենք ու­նե­նա­յինք 100 տա­րի ա­ռաջ ա­տո­մա­յին զենք, նույն­պես կա­րող է ­ցե­ղաս­պա­նութ­յան չեն­թարկ­վեինք: ­Սա­կայն փաս­տը մնում է փաստ, որ այ­սօր ին­տեր­նե­տի դա­րում մենք ԱԺ-ում ու­նենք խա­չիկ­սու­քիաս­յան­ներ, ին­չի հե­տե­ւան­քով են­թարկ­վե­ցինք ­ցե­ղաս­պա­նութ­յան Ար­ցա­խում: ­Զար­մա­նա­լի հե­տե­ւութ­յունն այն է, որ ինչ ու­զում ես ու­նե­ցիր, ե­թե քո ղե­կա­վար­նե­րը դա­վա­ճան­ներ են, ա­պա ­ցե­ղաս­պա­նութ­յուն էլ կլի­նի, հոդղ էլ կխլեն:

­­Զար­մա­նա­լի բա­ներ են շա­րու­նակ­վում կա­տար­վել օ­րե­ցօր քայ­քայ­վող եւ իբր թե դե­պի Եվ­րա­միութ­յուն գնա­ցող ՈՒԿՐԱԻՆԱՅՈՒՄ: Այդ կոր­ծան­վող երկ­րի բարձ­րա­գույն իշ­խա­նութ­յան մեջ գրե­թե չեն մնա­ցել ուղ­ղա­փառ ուկ­րաի­նա­ցի­ներ: ­Նա­խա­գա­հը հրեա է, պաշտ­պա­նութ­յան նա­խա­րա­րը` ղրիմ­յան թա­թար, խորհր­դա­րա­նա­կան մե­ծա­մաս­նութ­յան ղե­կա­վա­րը`աբ­խազ: Օ­րերս բա­նա­կի գլխա­վոր հրա­մա­նա­տար, ուկ­րաի­նա­ցի ­Զա­լուժ­նիի փո­խա­րեն նշա­նա­կե­ցին ազ­գութ­յամբ ռուս ­Սիրս­կիին, ո­րը ծնվել է ­Ռու­սաս­տա­նի Վ­լա­դի­միր քա­ղա­քում, եւ որ­տեղ ապ­րում են նրա ծնող­նե­րը, եղ­բայ­րը եւ ամ­բողջ հա­րա­զա­տութ­յու­նը: Այս զար­մա­նա­լի ի­րա­վի­ճա­կը կա­րե­լի է ներ­կա­յաց­նել դա­սագր­քե­րում, թե ի՞նչ է լի­նում երկ­րի հետ, երբ Ա­րեւ­մուտ­քի կազ­մա­կեր­պած հե­ղաշրջ­ման արդ­յուն­քում իշ­խա­նութ­յան են բեր­վում տվյալ երկ­րի հետ ոչ մի կապ չու­նե­ցող մար­դիկ: Իսկ մար­տի դաշ­տում զոհ­վում են հենց այդ երկ­րի քա­ղա­քա­ցի­նե­րը: Ո՞ւմ հա­մար եւ ին­չի՞ հա­մար, պարզ չէ: