Ինչ է հասկացնում ԿՀՎ-ի տնօրենը՝ կանխատեսելով ուկրաինական բանակի արագ փլուզում

­Մինչ Նի­կո­լը ե­րեկ խո­սում էր Հա­յաս­տա­նի՝ ՀԱՊԿ-ից դուրս գա­լու հնա­րա­վո­րութ­յան մա­սին (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=278516&l=am), Ադր­բե­ջա­նը գնաց հեր­թա­կան շրջա­դար­ձա­յին քայ­լին: Այս­պես, ինչ­պես նա­խօ­րեին տե­ղե­կաց­րին ի­րա­նա­կան աղբ­յուր­նե­րը, Ռու­սաս­տա­նը, Չի­նաս­տա­նը եւ Ի­րա­նը ե­րեկ` մար­տի 12-ին, հա­մա­տեղ զո­րա­վար­ժութ­յուն­ներ սկսե­ցին Հնդ­կա­կան օվ­կիա­նո­սում: Նաեւ, ըստ IRNA-ի. «Ռազ­մա­ծո­վա­յին զո­րա­վար­ժութ­յուն­նե­րին կմիա­նան Ադր­բե­ջա­նը, Ղա­զախս­տա­նը, Օ­մա­նը, Պա­կիս­տա­նը եւ Հա­րա­վաֆ­րիկ­յան Հան­րա­պե­տութ­յու­նը»:

Ի­հար­կե, սա չի նշա­նա­կում, որ Ա­լիե­ւը դա­վա­ճա­նել է «մեծ եղ­բո­րը»՝ ռազ­մա­կան հա­յաց­քը շրջե­լով դե­պի Մոսկ­վա, Թեհ­րան եւ Պե­կին: Բայց փո­խա­րե­նը մեկ բան սա փաս­տում է՝ Ա­լիեւն առն­վազն պա­հում է սերտ կա­պե­րը Մոսկ­վա-­Թեհ­րան-­Պե­կին ա­ռանց­քի հետ, սերտ շփում­նե­րը, ինչ­պես որ Թուր­քիա­յի մի­ջո­ցով պա­հում է կա­պե­րը ՆԱՏՕ-ի ուղ­ղութ­յամբ: Այ­սինքն, աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան ցան­կա­ցած տե­ղա­շար­ժի դեպ­քում նա պահ­պա­նում է մա­նեւ­րա­կա­նութ­յու­նը: Ի տար­բե­րութ­յուն հա­յաս­տան­յան իշ­խա­նութ­յուն­նե­րի, ո­րոնք գնում են ճիշտ հա­կա­ռակ ուղ­ղութ­յամբ:

­Սա­կայն Ա­լիե­ւի նման հա­կում­նե­րը Մոսկ­վա-­Թեհ­րան-­Պե­կին ա­ռանց­քի ուղ­ղութ­յամբ մեկ այլ ազ­դակ եւս հղում են: Այն, որ նաեւ նման հա­մա­տեղ զո­րա­վար­ժանք­նե­րով այս ա­ռանց­քը վե­րա­հաս­տա­տում է, որ ի­րեն հա­մա­րում է Հնդ­կա­կան օվ­կիա­նոս-­Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւելք ուղ­ղութ­յամբ խո­շո­րա­գույն ռազ­մա­քա­ղա­քա­կան խա­ղա­ցող, դժվար չէ կռա­հել: Ընդ ո­րում, հաշ­վի առ­նե­լով նաեւ այն դիր­քա­յին թու­լա­ցում­նե­րը, որ ԱՄՆ-ն­ ու Բ­րի­տա­նիան, ա­սենք նաեւ, խո­շոր հաշ­վով, ՆԱՏՕ-ն­ ու­նեն Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քում: Հի­շեց­նենք միայն ա­ռանց­քա­յին փաս­տե­րից մե­կը. հու­սիթ­ներն ար­դեն գրե­թե ա­մե­նօր­յա ռե­ժի­մով են հայ­տա­րա­րում նա­վե­րի հրթի­ռա­կո­ծութ­յուն­նե­րի մա­սին, ընդ ո­րում՝ ո­րե­ւէ տար­բե­րութ­յուն չդնե­լով դրանց պատ­կա­նե­լիութ­յան հար­ցում (ա­րեւմտ­յան կամ իս­րա­յել­յան), հար­վա­ծում են ան­գամ ռազ­մա­նա­վե­րին, Կար­միր ծո­վով անց­նող մա­լու­խա­յին կա­պե­րին, եւ այդ ա­մե­նի դեմն առ­նե­լու վա­շինգ­տոն­յան բո­լոր հայ­տա­րա­րութ­յուն­նե­րը, նաեւ կոնկ­րետ գոր­ծո­ղութ­յուն­նե­րը տա­լիս են ու­ղիղ զրո արդ­յունք: Եվ երբ սրան նման մի շարք ոչ պա­կաս տպա­վո­րիչ դե­տալ­նե­րի գա­լիս է միա­նա­լու Մոսկ­վա-­Թեհ­րան-­Պե­կին ա­ռանց­քի ցու­ցադ­րա­կան զո­րա­վար­ժանք­նե­րը, ա­պա այս ա­մե­նի ընդ­հան­րա­կան ազ­դա­կը, թե­րեւս, մաս­նա­վո­րա­պես Ա­լիե­ւի հա­մար միան­շա­նակ է՝ ըն­թա­նում է աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան լանդ­շաֆ­տի խո­շո­րա­գույն փո­փո­խութ­յան փուլ, եւ այս պա­հին պետք է գործ­նա­կա­նում պատ­րաստ լի­նել ի­րա­դար­ձութ­յուն­նե­րի նման զար­գաց­մա­նը:

 Ա­սենք, այս նույն ի­րա­վի­ճա­կը ի ցույց են դնում նաեւ ուկ­րաի­նա­կան ի­րա­դար­ձութ­յուն­նե­րը: Նա­խօ­րեին թե­եւ Զե­լենս­կին հպար­տա­ցել էր, թե կանգ­նեց­րել ենք ռուս­նե­րի հար­ձա­կում­նե­րը, սա­կայն ռեալ ի­րա­դար­ձութ­յու­ննե­րը միան­գա­մայն այլ բա­նի մա­սին են ակ­նար­կում: Նախ, մաս­նա­վո­րա­պես Ավ­դեեւ­կա­յի ուղ­ղութ­յամբ ռուս­նե­րի շա­րու­նակ­վող հար­ձա­կու­մը կանգ­նեց­նե­լու հա­մար թեեւ ուկ­րաի­նա­կան բա­նա­կը նե­տեց բո­լոր հնա­րա­վոր ռե­զերվ­նե­րը, այդ թվում՝ «է­լի­տար» ստո­րա­բա­ժա­նում­նե­րը, ա­մե­րիկ­յան «Աբ­րամս»-նե­րը, սա­կայն միայն այն, որ մի քա­նի օ­րում շար­քից հան­վե­ցին մեկ տաս­նյա­կի չափ «Աբ­րամս»-ներ, ոչ միայն ծանր հար­ված դար­ձավ ա­մե­րիկ­յան զեն­քի «ան­պար­տե­լիութ­յան» ա­ռաս­պե­լին, այլ նաեւ ֆիք­սվեց՝ հնա­րա­վոր մաք­սի­մալն ուկ­րաի­նա­ցի­նե­րը փոր­ձե­ցին ա­նել: Միայն թե՝ գործ­նա­կա­նում ա­նարդ­յունք, քա­նի որ ռուս­նե­րը, ո­րո­շա­կի վե­րախմ­բա­վո­րում­նե­րից հե­տո, սկսում են անց­նել նոր հար­ձակ­ման: Ա­սենք, նաեւ մյուս ռազ­մա­ճա­կատ­նե­րում:

Արդ­յուն­քում, ԿՀՎ տնօ­րեն Ո­ւիլ­յամ Բերն­սը կան­խա­տե­սեց Կի­եւի ռե­ժի­մի եւ Ուկ­րաի­նա­յի զին­ված ու­ժե­րի մո­տա­լուտ փլու­զում՝ ա­ռանց ա­մե­րիկ­յան փո­ղե­րի: «Ա­ռանց լրա­ցու­ցիչ ֆի­նան­սա­վոր­ման, ինձ թվում է, որ շատ ա­վե­լի մռայլ ա­պա­գա է սպաս­վում: Ուկ­րաի­նան, հա­վա­նա­բար, կկորց­նի տա­րածք­ներ եւ, ըստ եր­եւույ­թին, նշա­նա­կա­լի տա­րածք­ներ 2024 թվա­կա­նին… 2024 թվա­կա­նին էլ ա­վե­լի շատ նոր Ավ­դեեւ­կա­ներ կլի­նեն: Եվ ինձ թվում է, որ սա մեծ պատ­մա­կան սխալ կլի­նի Միաց­յալ Նա­հանգ­նե­րի հա­մար»:

­Սա ի­րա­կա­նութ­յան գնա­հա­տում է, թե այս մի­ջո­ցով Բերն­սը փոր­ձում է ճնշել ա­մե­րիկ­յան Կոնգ­րե­սին, թե Ուկ­րաի­նա­յին փող տվեք, հար­ցի մի կողմն է: Մե­դա­լի մյուս ե­րեսն էլ այն է, որ Կոնգ­րե­սը շա­րու­նա­կում է ար­գե­լա­կել ֆի­նան­սա­վոր­ման թե­ման, ա­ռա­վել եւս այն բա­նից հե­տո, երբ ար­դեն վերջ­նա­կան է, որ նա­խա­գա­հա­կան ա­թո­ռի հա­մար պայ­քա­րում Թ­րամ­փը մնում է խա­ղի մեջ եւ մրցակ­ցե­լու է մե­կը մյու­սի հե­տե­ւից բո­լոր դիր­քե­րը կորց­նող Բայ­դե­նի հետ: Իսկ ա­հա Եվ­րո­պա­յում ար­դեն ան­թա­քույց են խո­սում, որ Թ­րամ­փի ընտր­վե­լու հա­վա­նա­կա­նութ­յու­նը շատ մեծ է, նույն­քան մեծ է, որ ընտր­վե­լով, նա ան­մի­ջա­պես կդա­դա­րեց­նի Ուկ­րաի­նա­յի ա­մեն մի ֆի­նան­սա­վո­րում:

­Կարճ ա­սած, ա­ռա­ջի­կա ա­միս­նե­րին՝ ա­մե­րիկ­յան ընտ­րութ­յուն­նե­րի մո­տե­նա­լուն պես, պետք է սպա­սել հան­գու­ցա­լու­ծում­նե­րի: Ա­հա, թե ին­չու է Բ­րի­տա­նիան այս­պես ի­րար խառն­վել. հե­ռան­կար­նե­րը ծայ­րա­հեղ մռայլ են: Ա­հա հիմ­նա­կան պատ­ճառ­նե­րից մե­կը, թե ին­չու է Ա­լիե­ւը լրա­ցու­ցիչ անվ­տան­գութ­յուն փնտրում: Նի­կո­լի մա­սին խո­սելն էլ ի­մաստ չու­նի:

ՔԵՐՈԲ ՍԱՐԳՍՅԱՆ