Ուր է տանելու ալիեւյան փեսա աղալարովների հետքը

Կ­րո­կու­սի ա­հա­բեկ­չութ­յան հետ կապ­ված (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=279633&l=am) հար­ցե­րի մեկ այլ շարք եւս այս օ­րե­րին ակ­տի­վո­րեն շրջա­նառ­վում է ռու­սա­կան փոր­ձա­գի­տա­կան շրջա­նակ­նե­րում եւ հան­րութ­յան մոտ:

Նախ նկա­տենք, որ ար­դեն ա­հա­բեկ­չա­կան հար­ձակ­ման ա­մե­նա­թեժ ֆո­նին մի շարք հե­ռուս­տա եւ տե­լեգ­րամ­յան ա­լիք­ներ եւ այլ աղբ­յուր­ներ սկսե­ցին խո­սել «հայ­կա­կան հետ­քի» մա­սին: Այն, որ հա­յաս­տան­յան պատ­կան մար­մին­ներն ու ՌԴ-ի դես­պա­նա­տու­նը մնա­ցին «է­շի ա­կան­ջում քնած» վի­ճա­կում, դա դեռ մի կողմ: Բայց աս­տի­ճա­նա­բար պարզ­վեց, որ այդ քա­րո­զի տակ ա­զե­րիա­կան փո­ղեր են: Ընդ ո­րում, թե­լե­րը տա­րան նաեւ դե­պի Կ­րո­կու­սի սե­փա­կա­նա­տե­րերին՝ Ա­ղա­լա­րով­ներին, ո­րը նաեւ ռու­սա­կան հար­թա­կում սկսեց շատ հե­տաքր­քիր մտո­րում­նե­րի տե­ղիք տալ: Եվ այդ պա­հից ի հայտ ե­կավ Ա­ղա­լա­րով­նե­րին ուղղ­ված ա­ռա­ջին ա­մե­նա­պարզ հար­ցը՝ իսկ ին­չո՞ւ պետք ե­ղավ հա­յե­րին մե­ղադ­րել, ե­թե ոչ սե­փա­կան մեղ­քը պար­տա­կե­լու հա­մար:

Այ­նու­հե­տեւ, երբ սկսե­ցին բա­ցա­հայտ­վել ա­հա­բեկ­չութ­յան ման­րա­մաս­նե­րը, այդ թվում՝ որ շա­տե­րը զոհ­վել են կրա­կի, ծխի, փակ դռնե­րի պատ­ճա­ռով, հար­ցադ­րում­նե­րը սկսե­ցին շատ ա­վե­լի կոնկ­րե­տա­նալ: Ռու­սա­կան աղբ­յուր­նե­րից մե­կը գրում է.

«Այս պա­հին ար­դեն փաստ է, որ մե­ծա­մաս­նութ­յու­նը մա­հա­ցել է խեղ­դա­մա­հութ­յու­նից, այլ ոչ թե հրա­զե­նա­յին վնաս­վածք­նե­րից…

Ին­չո՞ւ են շատ վկա­ներ ա­սում, որ վթա­րա­յին ել­քե­րը փակ էին։ Եվ դա հաս­տա­տում են բազ­մա­թիվ տե­սան­յու­թեր։

Ին­չու՞ են մեծ թվով զո­հեր հայտ­նա­բեր­վել փա­խուս­տի աս­տի­ճան­նե­րի վրա»

Ին­չու՞ փրկված­նե­րից ոչ մե­կը չի նշում հրդե­հա­շիջ­ման ավ­տո­մատ հա­մա­կար­գը։

Ին­չու՞ մար­դիկ ստիպ­ված ե­ղան փախ­չե­լու հա­մար դռներ  եւ պա­տեր քան­դել (բա­րե­բախ­տա­բար, ինչ-որ մե­կին հա­ջող­վեց):

Ին­չո՞ւ աս­տի­ճան­նե­րը սար­քա­վոր­ված չեն թե­քա­հար­թակ­նե­րով, իսկ այ­ցե­լու­նե­րի թվում ան­վա­սայ­լա­կով օգտ­վո­ղը փրկութ­յան նվա­զա­գույն շանս չու­ներ։

Ին­չո՞ւ նույն շեն­քում տե­ղա­կայ­ված Crocus Pro մաս­նա­վոր անվ­տան­գութ­յան ըն­կե­րութ­յան ա­րագ ար­ձա­գանք­ման խում­բը ո­րո­շեց չան­հանգս­տա­նալ  եւ դուրս չգալ մարդ­կանց պաշտ­պա­նե­լու։ Իսկ ին­չո՞ւ Ա­ղա­լա­րով­նե­րը, ո­րոնց պատ­կա­նում է այս կազ­մա­կեր­պութ­յու­նը, հայ­տա­րա­րել են, իբր ո­չինչ չի ե­ղել, որ անվ­տան­գութ­յան աշ­խա­տա­կից­ներ ընդ­հան­րա­պես չկան, ի­րենք «հսկիչ» են։

Արդ­յո՞ք պա­տա­հա­կա­նութ­յուն էր ադր­բե­ջա­նա­կան սփյուռ­քի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րին պատ­կա­նող շեն­քի ընտ­րութ­յու­նը, հաշ­վի առ­նե­լով, որ բո­լո­րը գի­տեն Թուր­քիա­յի հետ Ադր­բե­ջա­նի սերտ կա­պե­րի մա­սին, որ­տեղ ցու­ցում­ներ են ստա­ցել ա­հա­բեկ­չութ­յան առն­վազն եր­կու հե­ղի­նակ…»։ Եվ այս­պես շա­րու­նակ:

Այս հար­ցե­րը մեր­կա­պա­րա­նոց չեն, ա­ռա­վել եւս, հաշ­վի առ­նե­լով ժա­մա­նա­կին Комсомольская правда-ին տված հար­ցազ­րույ­ցում Ա­րաս Ա­ղա­լա­րո­վի վստա­հե­ցում­նե­րը, թե հաս­տա­տութ­յու­նում հաշ­վի են առն­ված հա­կահր­դե­հա­յին ան­գամ ա­մե­նաանն­շան դե­տալ­նե­րը, այդ թվում, անձ­նա­կազ­մում կա հրշեջ ծա­ռա­յութ­յուն՝ 72 հո­գի։ Գու­մա­րած 150 անվ­տան­գութ­յան աշ­խա­տա­կից  եւ 50 ավ­տո­կա­յա­նա­տե­ղիի սպա­սա­վոր: «150 անվ­տան­գութ­յան աշ­խա­տա­կից»: Լավ, ա­սենք նրանց 1/3-ն­ էր այդ պա­հին աշ­խա­տան­քի, 50 մարդ չկա­րո­ղա­ցա՞վ չե­զո­քաց­նել 4-5 գրո­հա­յի­նի:

Այս­տեղ հեր­թը հաս­նում է ա­մե­նատ­րա­մա­բա­նա­կան հար­ցին՝ իսկ ո՞վ ա­սաց, որ այս ա­մե­նը դի­տա­վո­րութ­յուն չէր. հրշեջ հա­մա­կար­գը չէր գոր­ծում, դռնե­րը փակ էին, անվ­տան­գութ­յու­նը՝ չկար: Ա­ռա­վել եւս, երբ դրան գու­մար­վեց ա­հա­բե­կիչ­նե­րից 1-2-ի Թուր­քիա­յից ժա­մա­նե­լու փաս­տը: Վեր­ջա­պես չմո­ռա­նանք Ա­ղա­լա­րո­վի հրեու­հի կնոջ եւ աղջ­կա ԱՄՆ քա­ղա­քա­ցիութ­յան մա­սին:

Ընդ ո­րում, այս խմո­րում­նե­րը ռու­սա­կան փոր­ձա­գի­տա­կան դաշ­տում գնա­լով խո­րա­նում են: Ա­ռա­վել եւս, որ ե­թե ան­գամ պարզ­վի, որ դի­տա­վո­րութ­յուն չկա, մեկ է, փաս­տը չի փոխ­վում. Ա­ղա­լա­րով­նե­րի հաս­տա­տութ­յան խիստ ան­բա­վա­րար վի­ճա­կի պատ­ճա­ռով ա­վե­լի շատ մարդ է մա­հացել, քան ա­հա­բե­կիչ­նե­րի կրա­կից:

Ու չմո­ռա­նանք, Ա­ղա­լա­րով­ներն Ա­լիե­ւի հա­մար պա­տա­հա­կան մար­դիկ չեն, եւ երբ խոս­վում է դի­տա­վո­րութ­յան մա­սին, հար­վա­ծը մե­խա­նի­կո­րեն ուղղ­վում է նաեւ Հեյ­դա­րո­վի­չին: Ա­ռա­վել եւս, երբ նրա աղ­ջիկն այդ հաս­տա­տութ­յան հա­մա­սե­փա­կա­նա­տերն է:

Արդ­յուն­քում, պատ­կե­րը սա է. կա Աղա­լա­րով­նե­րի շատ կոնկ­րետ մեղ­քը՝ կա­մա թե ա­կա­մա: Կա հան­րա­յին հստակ պա­հանջ եւ Պու­տի­նի խոս­տու­մը՝ պատ­ժել բո­լո­րին, ան­կախ քա­ղա­քա­կա­նութ­յու­նից եւ Ա­լիե­ւի հետ պաշ­տո­նա­կան եւ անձ­նա­կան հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րից: Կարճ ա­սած, այս հար­ցում դեռ շատ լուրջ զար­գա­ցում­ներ կլի­նեն:

ՔԵՐՈԲ ՍԱՐԳՍՅԱՆ