ԶԱՐՄԱՆՔ

­Նոր­մալ մար­դիկ, ե­թե ան­գամ ան­հա­վատ էին, հա­վատ­քի են գա­լիս ինչ-որ մի հրաշք ի­րենց կյան­քում տես­նե­լուց հե­տո: Սա­կայն ՔՊ-ա­կան­նե­րը, ի տար­բե­րութ­յուն սո­վո­րա­կան մարդ­կանց, զար­մա­նա­լիո­րեն սկսում են հա­վա­տալ Աստ­ծուն Փա­շին­յա­նին ճա­նա­չե­լուց հե­տո: Այս­պես, մեր մշտա­կան հա­ճա­խորդ ՀՈՎԻԿ ԱՂԱԶԱՐՅԱՆԸ, Փա­շին­յա­նին ըն­կա­լեց որ­պես հրաշք. «Հի­սու­սին չէի հա­վա­տում, Փա­շին­յա­նին ճա­նա­չե­լուց հե­տո հա­վա­տա­ցի նրան: Հի­սու­սի նման նպա­տա­կաս­լաց ու հա­վա­տա­րիմ է իր գա­ղա­փար­նե­րին»: Հե­տաքր­քիր է, դե­բի­լիզ­մի ո՞ր աս­տի­ճանն է են­թա­կա բուժ­ման: Միայն թե նշենք, որ Հո­վիկ Ա­ղա­զար­յա­նը այս­տեղ էլ սուտ ա­սաց: Բանն այն է, որ Նի­կո­լին ճա­նար­չե­լուց հե­տո նա իր թոռ­նի­կին պատ­ժում էր Հայր մե­րը ար­տա­սա­նե­լու հա­մար: Դե, սու­տա­սա­նութ­յու­նը զար­մա­նա­լիո­րեն բնո­րոշ է ան­հա­վատ ՔՊ-շկա­նե­րին:

Ինչ վե­րա­բերվում է ՆԻԿՈԼԻՆ, ա­պա նա զար­մա­նա­լի հա­մա­ռութ­յամբ հայ­տա­րա­րում է, որ չի հանձն­վե­լու. «Ռազ­մա­վա­րա­կան ո­րո­շում եմ կա­յաց­րել, որ չեմ հանձն­վե­լու»: Միայն պետք է ճշտել, թե հատ­կա­պես ո՞ւմ չի հանձն­վե­լու Նի­կոլ Փա­շին­յա­նը: Չէ՞ որ թուր­քե­րին, ադր­բե­ջան­ցի­նե­րին, ԱՄՆ-ին եւ ԵՄ-ին նա վա­ղուց ու զար­մա­նա­լիո­րեն հեշ­տութ­յամբ հանձն­վել է: Նա նաեւ հայ­տա­րա­րում է, որ իր եւ իր քա­ղա­քա­կան թայ­ֆա­յի հանձն­վե­լը կլի­նի «իս­կա­կան դա­վա­ճա­նութ­յուն»: Հա­վա­նա­բար Նի­կո­լը չի ու­զում հանձն­վել հայ ժո­ղովր­դին, իսկ իս­կա­կան դա­վա­ճա­նութ­յու­նը կլի­նի Ա­լիե­ւի նկատ­մամբ: Զար­մա­նա­լիո­րեն ում Նի­կո­լը ծա­ռա­յում է, նրան էլ փոր­ձում է մնալ հա­վա­տա­րիմ:

­Մեզ զար­մաց­րեց այն, որ Հա­յաս­տա­նի մե­ծա­հա­րուստ­նե­րն էլ չգի­տեն ուր թա­փեն ի­րենց փո­ղե­րը եւ մաս­նակ­ցում են ավ­տո­մե­քե­նա­նե­րի պետ­հա­մա­րա­նիշ­նե­րի ա­ճուրդ­ներին: Սա­կայն էլ ա­վե­լի զար­մա­նա­լի է, որ այդ ա­ճուր­դի կա­պակ­ցութ­յամբ «ԴՎԻՆ» ՀՅՈՒՐԱՆՈՑԸ դա­տի է տվել ՆԳՆ-ին` պա­հան­ջե­լով չեղ­յալ հայ­տա­րա­րել 000 օօ 01 հա­մա­րի ա­ճուր­դը: Զար­մա­նա­լի է, մի՞­թե ի­րենց մե­քե­նա­նե­րի հա­մար­նե­րը այդ­քան ճա­կա­տագ­րա­կան նշա­նա­կութ­յուն ու­նեն ժա­մա­նա­կա­կից  «բիր­դան» ա­ղա­նե­րի հա­մար, այն էլ այն ժա­մա­նակ, երբ եր­կի­րը կոր­ծան­վում է, իսկ հար­յուր-հա­զա­րա­վոր մար­դիկ չու­նեն օր­վա ու­տե­լու հա­ցը:

­Զար­մա­նա­լիո­րեն հայ­տնաբ­երե­ցինք, որ հո­վի­կա­ղա­զար­յա­նիզ­մը ա­մե­նա­ծանր հի­վան­դու­թյու­նը չէ, որ առ­կա է քա­ղա­քա­կան ո­րոշ գոր­ծիչ­նե­րի մոտ: Այս­պես, տաս­նամ­յակ­ներ շա­րու­նակ դրա­մաշ­նորհ­նե­րի դի­մաց Ա­րեւ­մուտ­քին ամ­բողջ նվիր­վա­ծութ­յամբ ծա­ռա­յող թուր­քա­մետ ՏԻԳՐԱՆ ԽԶՄԱԼՅԱՆԸ, ո­րը ղե­կա­վա­րում է Եվ­րո­պա­կան կու­սակ­ցութ­յու­նը եւ ո­չինչ բա­ցի ազ­գա­նու­նից հայ ժո­ղովր­դի հետ ընդ­հա­նուր չու­նի, Զա­տի­կի կա­պակ­ցութ­յամբ Տի­րո­ջից խնդրեց Ռու­սաս­տա­նի հա­յե­րին տալ «տա­ջի­կա­կան խելք». «Այս սուրբ հա­րութ­յան օ­րը խնդրում եմ քեզ Տեր, տուր ազ­գիս հա­յոց, որ ապ­րում է Ռու­սիա­յում խելք տա­ջի­կա­կան»: Մ­նում է զար­մա­նալ, թե սույն պրո­թուր­քա­կան ե­րե­ւույ­թը «Տեր» ա­սե­լով ո՞ւմ է դի­մում, եւ ո՞ր ազ­գի խելքն է նրա գլխում (ե­թե այդ գլխում ընդ­հան­րա­պես խելք կա), որ, ըստ էութ­յան, քա­րո­զում է ա­հա­բեկ­չութ­յու­նը: Ու զար­մա­նա­լին ոչ թե Խզմալ­յանն է, այլ այն, որ իր տե­րե­րը հան­դուր­ժում են այդ ա­հա­բեկ­չութ­յուն քա­րո­զող ա­րա­րա­ծին: Մի՞­թե ԱՄՆ-ն­ ու ԵՄ-ն նույն­պես այդ գծի վրա են, թե՞ Հա­յաս­տա­նում էլ մարդ չմնաց, որ հույ­սը դրել են թա­փոն­նե­րի վրա:

Չ­գի­տենք ինչ­քա­նով են եվ­րո­պա­ցի­նե­րը ա­ջակ­ցում ա­հա­բեկ­չութ­յա­նը, սա­կայն փաստ է, որ ռա­սիզ­մը Եվ­րա­միութ­յու­նում դար­ձել է տա­րած­ված գա­ղա­փա­րա­խո­սութ­յուն: Այս­պես, Փա­րի­զի քա­ղա­քա­պետ ԱՆՆ ԻԴԱԼԳՈՆ իր քա­ղա­քում անց­կաց­վե­լիք օ­լիմ­պիա­կան խա­ղե­րի կա­պակ­ցութ­յամբ հայ­տա­րա­րել է. «Ու­զում եմ ա­սել ռու­սաս­տան­յան եւ բե­լա­ռու­սա­կան մար­զիկ­նե­րին, որ մենք Փա­րի­զում ի­րենց ու­րախ չենք լի­նի»: Բա ա­սում էիք մար­դու ազ­գային պատ­կա­նե­լութ­յու­նը կա­րե­ւոր չէ, բա ա­սում էիք սպոր­տը քա­ղա­քա­կա­նութ­յու­նից դուրս է, ու դրա հետ մեկ­տեղ «նեգր» բա­ռից ու­շա­թափ­վում եք: Զար­մա­նա­լի ժո­ղո­վուրդ եք: