Դիմադրության իրավունքի անվան տակ իրականացվում է հերթական շոուն, ինչին ականատես ենք եղել արդեն երեսուն և ավել տարիներ. Բացառիկ զրույց հայտնի փաստաբանի հետ

Հայտնի փաստաբան, իրավունքի զարգացման գործում իր ուրույն լուման ներդրած ԼԵՎՈՆ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԸ, ով տասնյակ տարիներ շարունակ պատերազմ է հայտարարել իշխանություններին, իրենց այս կամ այն անօրինական գործողությունների փողոցային կամ ընտրովի արդարադատությանը, ով հայտնի է իրավական հարթակում համարձակ, հաճախ մեծամասնության հետ չհամընկնող գնահատականներով. որոնցից շատերն ի հեճուկս տվյալ մեծամասնության դառնում են հետագայում  իրավական նախադեպեր, տվեց բացառիկ հարցազրույց «Իրավունք» թերթին։

- Պարոն Բաղդասարյան, ինչպե՞ս կներկայացնեք սրբազանի գլխավորած շարժումն իրավական հարթակում։

- Գիտեք, ժողովրդական ընդվզումն, իրավամբ, միջազգային իրավունքի նորմ է, որը կոչվում է դիմադրության իրավունք, սակայն, երբ դիմադրության իրավունքի անվան տակ միտումնավոր թե անգիտակից, կատարվում են գործառույթներ, որոնք աղերս ունեն դիմադրության իրավունքի հետ, ապա այդ շարժումը վերածվում է ինչ որ մեկի կամ մի որոշ շրջանակի շահերի համար` բխող բոլոր կործանարար հետևանքներով։
- Խնդրեմ կոնկրետ օրինակներով։

- Նայեք, շարժման լոզունգը, հայ, հայրենիք, Հայաստան ու Աստված։ Լոզունգի պատասխանատուն շարժման առաջնորդն է` սրբազանը, ով լավ գիտի, Աստվածն Առաջ, Աստվածային իրավանորմը, որն օրենքով խախտելն անթույլատրելի է։ Այսինքն, եթե սրբազանը գտնում է, որ Աստծուն առաջնորդողը պետք է լինի հայը, Հայաստանը, ում ինքն է առաջնորդում, իսկ Աստված իր ետևից պետք է գա՞։
Երկրորդ, անթույլատրելի է, որպեսզի հասարակությունն իր մեջից ընտրյալներ ընտրի և նրանից կուռքեր սարքի։ Պատմությունը կրկնվում է, սկսած Լևոնից, վերջացրած Նիկոլով, ժողովուրդը նրանցից կուռքեր սարքեց, հետո, թե ի՞նչ եղավ, բոլորին է հայտնի։
Երրորդ, մի քանի անգամ սրբազանը հայտարարեց, որ այս շարժումը գլխավորելով, նա զոհաբերում է իր անձը։
 Իմ կարծիքն է, որ դրանով սրբազանն իրեն համեմատեց, թող ներվի, Քրիստոսի հետ, ինչն անթույլատրելի է։
_Ո՞րն է ելքը պարոն Բաղդասարյան։

_Դիմադրության իրավունքը չպետք է շփոթել ամենաթողության և անձի պաշտամունքի հետ։ Անհրաժեշտ է ստիպել գործող իշխանությանն աշխատել օրենքով, իսկ նման գործելավոճով, մի դեպքում հերոսի պատմուճան հագած, մյուս դեպքում թող ներվի, Աստծո անունը տալով, սակայն Աստծուն հետին պլանում թողնելով, իր անձը գերկարևորելով, ներկայանալով իր ասելով  զոհասեղանին, թող հոգևոր հայրերը տան դրա գնահատականը։
  Ամփոփելով միտքս, ես կարծում եմ, որ դիմադրության իրավունքի անվան տակ իրականացվում է հերթական շոուն, ինչին ականատես ենք եղել արդեն երեսուն և ավել տարիներ։
_Պարոն Բաղդասարյան, որն՞ է Ձեր, իրավապաշտպանի արժանապատիվ ապրելու մոդելը։
_Նոր հեծանիվ չեմ հայտնագործելու` օրենքի դիկտատուրա։
_Ձեր կարծիքն այս շարժման մասին։
_Հարցն ուղղեք քաղաքական վերլուծաբաններին։ Սրբազանին, իրավամբ, շրջապատոմ, հավաքներին մասնակցում են հավատավոր մարդիկ, նվիրյալներ իրավական հարթակում չեմ տեսնում որակ, ուստի և՜ հեռանկար։ Լոկալ առումով շահելու են զոռբաները, գող, ավազակները, քանի որ, ինչպես վերը նշեցի, կարծես  անտեսանելի մեկի ձեռքով անում են նույն սխալները։ Ստեղծում են կուռքեր, որը հատուկ է ստրկամիտներին, կռապաշտներին, աստվածացնում, հետո իրենց մեջից գտնում նոր կուռքի` այդպես էլ չգիտակցելով, որ անհնարին է երկիրը կառավարել առանց Աստծո և Աստվածաշնչի։