Վրաստանում քաղաքացիական պատերազմը միանգամայն ռեալ է

­Հա­յաս­տան­յան ի­րա­դար­ձութ­յուն­նե­րին զու­գա­հեռ (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=284662&l=am), կան նաեւ բո­լոր ազ­դակ­նե­րը, որ ռուս-ա­մե­րիկ­յան այս կռի­վը տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին բնույթ է կրում: Ն­կա­տի ու­նենք վրա­ցա­կան ի­րո­ղութ­յուն­նե­րը:

Վ­րաս­տա­նում ի­րա­վի­ճա­կը հա­սել է նրան, որ Վա­շինգ­տոնն ար­դեն ցու­ցադ­րա­բար է սպառ­նում ՄԱԿ ան­դամ հան­դի­սա­ցող երկ­րին, այն էլ այն­պի­սի պատ­ճա­ռա­բա­նութ­յամբ, թե ին­չու ես մի այն­պի­սի օ­րենք ըն­դու­նել, ո­րը մենք չենք ու­զում: Սա, հաս­կա­նա­լի է, ա­րեւմտ­յան «դե­մոկ­րա­տիա­յի» հեր­թա­կան վառ ար­տա­հայ­տումն է, բայց դա չէ ա­մե­նաէա­կա­նը:

Այլ հե­տեւ­յա­լը: Այս­պես, ա­մե­րիկ­յան ճնշում­ներն ար­դեն հա­սան այն ան­բա­րո­յա­կան մա­կար­դա­կին, որ ար­դեն թի­րա­խա­վո­րում են ան­գամ վրա­ցի պատ­գա­մա­վոր­նե­րի ըն­տա­նիք­նե­րին եւ ե­րե­խա­նե­րին: (­Տի­պիկ լի­բե­րաս­տա­կան մո­տե­ցում, նաեւ Նի­կո­լին չենք մո­ռա­նում): ««Օ­տա­րերկր­յա գոր­ծա­կալ­նե­րի մա­սի­ն» օ­րեն­քի պատ­ճա­ռով վրաց պաշ­տոն­յա­նե­րի ըն­տա­նի­քի ան­դամ­նե­րի նկատ­մամբ պատ­ժա­մի­ջոց­նե­րը պետք է ստի­պեն նրանց գոր­ծել ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան աշ­խար­հի նոր­մե­րին հա­մա­պա­տաս­խան: Ե­թե ցան­կա­նում եք լի­նել մեր հա­մայն­քում, ստա­ցեք նպաստ­ներ, օ­րի­նակ, թե որ­տեղ են սո­վո­րե­լու ձեր ե­րե­խա­նե­րը, ա­պա դուք պետք է քայ­լեր ձեռ­նար­կեք որ­պես այս հա­մայն­քի ան­դամ, սա այն ա­մենն է, ինչ մենք ա­սում ենք», - ճե­պազ­րույ­ցում ա­սաց ԱՄՆ պետ­քար­տու­ղա­րի օգ­նա­կան Օ'Բ­րա­յե­նը:

­Մո­տա­վո­րա­պես նույն ո­ճի մեջ է Սե­նա­տը, ո­րի մի­ջազ­գա­յին հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րի կո­մի­տեն խո­սեց երկ­կու­սակ­ցա­կան օ­րի­նագ­ծի մա­սին՝ ուղղ­ված Վ­րաս­տա­նի պաշ­տո­նա­տար ան­ձանց եւ կա­ռա­վա­րութ­յան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րին պա­տաս­խա­նատ­վութ­յան են­թար­կե­լուն։

Այն, որ ե­րե­խա­ներով ծնող­նե­րին սպառ­նա­լը ոչ թե պար­զա­պես շան­տաժ է, այլ` ա­հա­բեկչութ­յուն, կհաս­տա­տի ա­մեն մի ի­րա­վա­բան: Այն, որ ԱՄՆ պետ­քար­տու­ղա­րութ­յու­նը սրա­նով լիո­վին է իր դեմ­քը բա­ցում, դա եւս: Եվ ոչ միայն ԱՄՆ-ն. հի­շենք Վ­րաս­տա­նի վար­չա­պե­տի վեր­ջին հայ­տա­րա­րութ­յուն­նե­րից մե­կը, թե` ԵՄ բարձ­րաս­տի­ճան պաշ­տոն­յան ի­րեն սպառ­նա­ցել է սպա­նութ­յամբ:

­Միայն թե, շատ նման է, որ վրա­ցի իշ­խա­նա­վոր­նե­րը պարզ հաս­կա­նում են, որ այս ա­հա­բեկ­չութ­յա­նը «կուլ գնա­լով»` ի­րենց եր­կիրն են դա­տա­պար­տե­լու ոչն­չաց­ման: Ա­մեն դեպ­քում, վար­չա­պետ Կո­բա­խի­ձեի վեր­ջին հայ­տա­րա­րութ­յու­նը հու­շում է, որ պատ­րաստ են մին­չեւ վերջ կանգ­նել ի­րենց դիր­քե­րին: Այս­պես, ըստ Կո­բա­խի­ձեի. «Ժո­ղովր­դի եւ ն­րա ընտ­րած իշ­խա­նութ­յան միաս­նութ­յունն ու բո­վան­դա­կա­լից քայ­լե­րը վեր­ջին 2 տա­րի­նե­րի ըն­թաց­քում մեզ հնա­րա­վո­րութ­յուն են տվել երկ­րում խա­ղա­ղութ­յուն պահ­պա­նել՝ չնա­յած էկ­զիս­տեն­ցիալ սպառ­նա­լիք­նե­րին եւ տար­բեր դա­վա­ճա­նութ­յուն­նե­րին, այդ թվում՝ նա­խա­գա­հի դա­վա­ճա­նութ­յա­նը»:

­Սա­կայն վար­չա­պետ Կո­բա­խի­ձեն սխալ­վում է: Փա­րի­զում ծնված, մե­ծա­ցած, կրթութ­յուն ստա­ցած, դի­վա­նա­գետ աշ­խա­տած, Վ­րաս­տա­նում Ֆ­րան­սիա­յի դես­պան հան­դի­սա­ցած եւ միայն Վ­րաս­տա­նի եւ Ֆ­րան­սիա­յի հա­տուկ պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յամբ ձե­ւա­կա­նո­րեն Վ­րաս­տա­նի քա­ղա­քա­ցիութ­յուն ստա­ցած եւ ֆրան­սիա­կա­նը պա­հած Զու­րա­բիշ­վի­լու հայ­րե­նիքն ի­րա­կա­նում հենց Ֆ­րան­սիան է: Այ­սինքն, նա չի կա­րող Վ­րաս­տա­նում հայ­րե­նի­քի դա­վա­ճան լի­նել. նա կա­րող է ըն­դա­մե­նը Ֆ­րան­սիա­յի դա­վա­ճան լի­նել, ո­րի հա­մար մե­ղադ­րո­ղը պետք է Մակ­րո­նը, այլ ոչ թե Կո­բա­խի­ձեն լի­նի: Իսկ Վ­րաս­տա­նում նա ըն­դա­մե­նը վրա­ցա­կան իշ­խա­նութ­յուն­նե­րին «կոնտ­րոլ» ա­նե­լու հա­մար Ա­րեւ­մուտ­քից նշա­նակ­ված «շպիոն» է: Այ, նման մե­ղադ­րանք Կո­բա­խի­ձեն կա­րող է ներ­կա­յաց­նել: Բայց սա ման­րուք է: Էա­կանն այն է, որ ա­րեւմտ­յան «կոնտ­րոլ­յոր­ին» դա­վա­ճան ներ­կա­յաց­նե­լով, Կո­բա­խի­ձեն փաս­տա­ցի վե­րա­հաս­տա­տեց, որ ներ­կա դիր­քե­րից նա­հան­ջը դա­վա­ճա­նութ­յուն է, այն է` վրա­ցա­կան իշ­խա­նութ­յուն­նե­րը մնում են ի­րենց ներ­կա դիր­քե­րին:

­Քայլն ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րինն է: Ն­րանք փոր­ձե­ցին նախ հե­ղաշրջ­ման տար­բե­րա­կը, ո­րը տե­ղում դո­փում է: Հա­ջոր­դեց բա­ցա­հայտ սպառ­նա­լիք­նե­րի շար­քը, ընդ ո­րում` այս­տեղ դե­մոկ­րատ­նե­րը եւ հան­րա­պե­տա­կան­նե­րը միա­կամ են: Ու է­լի չհա­ջող­վեց:

Մ­նում է եր­կրորդ տար­բե­րա­կը. ա­մե­նայն հա­վա­նա­կա­նութ­յամբ, կփոր­ձեն Վ­րաս­տա­նում քա­ղա­քա­ցիա­կան պա­տե­րազմ հրահ­րել: Դ­րա բո­լոր հնա­րա­վո­րութ­յուն­նե­րը կան, եւ պա­տա­հա­կան չեն նաեւ խո­սակ­ցութ­յուն­նե­րը, որ սկսել են ա­րագ տեմ­պե­րով Վ­րաս­տան ուղ­ղար­կել Ուկ­րաի­նա­յում ռուս­նե­րի դեմ կռվող վրա­ցի վարձ­կան­նե­րին եւ մի­գու­ցե ոչ միայն վրա­ցի:

­Սա­կայն այս սցե­նա­րը, ինչ­քան էլ որ նման հար­ցե­րում ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րը մաս­նա­գետ են, վտան­գա­վոր է: Իսկ ի՞նչ տե­ղի կու­նե­նա, ե­թե նման բա­ցա­հայտ հար­վա­ծը տա­նի նրան, որ վրա­ցա­կան կա­ռա­վա­րութ­յունն օգ­նութ­յուն խնդրի Մոսկ­վա­յից:  Խո­շոր հաշ­վով, Աբ­խա­զիա­յում կա միան­գա­մայն լուրջ ռազ­մա­բա­զա, ո­րը կա­րող է ա­րա­գո­րեն ողջ ծո­վափն­յա գո­տին կտրել` ապս­տամբ­նե­րին զրկե­լով մա­տա­կա­րա­րում­նե­րից: Իսկ այդ դեպ­քում կա­ռա­վա­րա­կան ու­ժե­րի հնա­րա­վո­րութ­յու­ննե­րը թույլ կտան ա­մեն մի ապս­տամ­բութ­յուն ճնշե­լ, ո­րի արդ­յուն­քում Վա­շինգ­տո­նը վերջ­նա­կա­նա­պես կկորց­նի Վ­րաս­տա­նը: Բայց ե­թե այս ծայ­րա­հեղութ­յա­նը չդի­մեն, ա­պա է­լի հե­ռան­կա­րում փայ­լում է Վ­րաս­տա­նի կո­րուս­տը: Այ­սինքն, շատ նման է, որ ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րը մին­չեւ վերջ կգնան:

Ինչ վե­րա­բե­րում է Հա­յաս­տա­նին, ա­պա այս հար­ցում Վ­րաս­տանն էա­կան դեր ու­նի: Վ­րաս­տա­նը կորց­նե­լու դեպ­քում` Հա­յաս­տա­նը վե­րահս­կո­ղութ­յան տակ պա­հե­լու հար­ցում Ա­րեւ­մուտքն ակն­հայ­տո­րեն լուրջ լո­գիս­տիկ խնդիր­ներ կու­նե­նա:

Ինչ վեր­ա­բե­րում է Ադր­բե­ջա­նին, ա­պա այն ու­նի բա­վա­կան ա­մուր դիր­քեր` այս մեծ խա­ղում ման­րադ­րա­մի դեր չստանձ­նե­լու հա­մար: Պար­զա­պես կմիա­նա աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան այն ու­ժին, ո­րը հաղ­թո­ղի դիր­քեր կվերց­նի Վ­րաս­տան-­Հա­յաս­տան ուղ­ղութ­յամբ: