6 բան, որ կարելի էր ԽՍՀՄ-ում գնել 1 կոպեկով

Այժմ ոչինչ չես կարող գնել ոչ մի կոպեկով, ոչ էլ նույնիսկ ռուբլով։ 

Խորհրդային տարիներին ռուբլին ավելի թանկ արժույթ էր։ Միջինում 150-200 ռուբլի էին ստանում փորձ ունեցող մասնագետները, որոնք «ձախ» աշխատանքով չէին զբաղվում։ Ամսական, և նույնիսկ 1 կոպեկին հավասար նվազագույն դրամական միավորի դիմաց հնարավոր էր որոշակի ապրանքներ գնել։ Դա հնարավոր էր, ի թիվս այլ բաների, քանի որ այն ժամանակ գները սահմանում էր պետությունը, այլ ոչ թե շուկայական պայմանները:

Ինքը՝ կոպեկի մետաղադրամը, պատրաստվել է մանգան արույրից 1961-1991 թվականներին, կշռել է 1 գրամ, տրամագիծը՝ 15 մմ, հաստությունը՝ 0,9 մմ։ Ի դեպ, 1920-ականների վերջին դրամահատարանը հատել է նաև կես կոպեկանոց մետաղադրամ, բայց հետո այն լքվել է։

Այսօր հրավիրում ենք ձեզ հիշելու կամ ծանոթանալու, թե խորհրդային տարիներին 1970-80-ականներին ինչ, թեկուզ աննշան իրեր կարելի էր գնել ընդամենը 1 կոպեկով։

1. Մեկ բաժակ գազավորված ջուր

200 գրամանոց գազավորված ըմպելիքը առանց օշարակի արժեցել է ուղիղ մեկ կոպեկ փողոցային վաճառող մեքենաներից, որոնք ամենուր տարածված էին խորհրդային քաղաքների փողոցներում։ Իսկ 2 կոպեկ հավելյալ ջուր առանց օշարակի տարբեր համերով։ Այն ​​քաղցր չէր, բայց կատարյալ էր շոգ օրը ծարավը հագեցնելու համար: Շոգին այդ սարքերի դիմաց բավականին երկար հերթեր կարող էին գոյանալ։

Հարկ է նշել, որ բոլորը խմում էին նույն  ապակե բաժակից, թեև այն կարելի էր ողողել։ Դրանք հաճախ գողանում էին: Ավելի քիչ տարածված էր երկաթե գավաթը շղթայի վրա:

2. Հազի հաբեր

Ցանկացած դեղատանը մեկ կոպեկով դուք կարող էիք ձեռք բերել 10 հատ հազի հաբեր՝ պատրաստված թերմոպսիս բույսի խոտաբույսերից և նատրիումի հիդրոքլորիդից, որոնք խորխաբեր և նույնիսկ փսխող ազդեցություն ունեին՝ ազդելով ստամոքսի լորձաթաղանթի վրա:

Դրանք դեռ վաճառվում են, բայց հիմա արժեն մի քանի տասնյակ ռուբլի։

3. Լուցկու տուփ

Անվտանգ կենցաղային լուցկիները ստվարաթղթե տուփերում հայտնվեցին 1950-ական թվականներին և դարձան կարևոր օգնական առօրյա կյանքում՝ վառել ծխախոտը, վառել վառարանը, վառել փայտով վառարանը կամ պարզապես կրակ վառել:

Ի ուրախություն կոլեկցիոներների՝ տուփերի վրա փակցվեցին բազմաթիվ տարբեր պիտակներ, այդ թվում՝ գովազդային, հայրենասիրական, տոնական, թեմատիկ ուղղաթիռներով, տիեզերանավերով եւ այլն։

Դրանք հաճախ տրվում էին որպես մանր, եթե վաճառողը ոչ մի մանրադրամ չէր ունենում։ Բայց ոչ ոք դրանից չէր բողոքում. նրանք միշտ անհրաժեշտ էինտանը:

4. Пионерская правда

Սա միակ համամիութենական թերթն էր, որը կարելի էր գնել մեկ կոպեկով։ Այս գինը առաջին հերթին պայմանավորված էր նրանով, որ «Կոմսոմոլի» հրատարակած թերթը նախատեսված էր երեխաների համար և ուներ քաղաքականացված երանգ։ Այն տպագրում էր հոդվածներ դպրոցականների և պիոներների կյանքի մասին, լուսաբանում էր պիոներական ճամբարների գործունեությունը, ինչպես նաև ԽՍՀՄ-ում և արտերկրում տեղի ունեցած իրադարձությունները։

Նրա տպաքանակը հասնում էր գրեթե 10 միլիոն օրինակի, իսկ նոր համարները լույս էին տեսնում շաբաթական 2-3 անգամ։ Մարդիկ նրան պարզապես անվանեցին պիոներ։

Նույն գնով երբեմն վաճառվում էին շրջանային կամ մարզային նշանակության տեղական թերթերը։

5. Դպրոցական մատիտ

Ահա թե ինչ արժեն դպրոցականների համար նախատեսված ամենապարզ գրաֆիտային մատիտները՝ Պիոներ կամ Շկոլնին, որոնք ուսանողներն օգտագործում էին գրելու և նկարելու համար։ Ամենից հաճախ դրանք վեցանկյուն էին և ունեին կարծրության մի քանի մակարդակ՝ M-ից մինչև 3M:

Գծանկարչությունը, գրենական պիտույքները և գունավոր նկարչական մատիտներն ավելի թանկ են եղել՝ 2 կոպեկ և բարձր։ Երբեմն մատիտները վաճառվում էին հավաքածուներով:

6. Ծրար նամակների համար

Խորհրդային տարիներին  1 կոպեկով կարելի էր գնել երկու սովորական ծրար՝ առանց դրոշմանիշների կամ նկարների՝ փոստով նամակներ ուղարկելու համար։ Փոքր նկարով ծրարն արժեր նույնպես 1 կոպեկ։ Հարկ է նշել, որ այն ժամանակ, ակնթարթային մեսենջերներով և բջջային կապով ինտերնետի բացակայության պայմաններում, ԽՍՀՄ բնակիչները շատ ավելի հաճախ էինք նամակներ գրում միմյանց:

Այս թեմայով Վերադարձ դեպի ԽՍՀՄ․ Մամիկոն Ասլանյան Սաուդյան Արաբիան ստիպված է դիզելային վառելիք գնել և բենզին գնել Եվրոպայից 6 տարի առաջ այս օրը ընկան հազարավոր ՏՂԱՆԵՐ Պատմությունը հզոր ուսուցիչ է, բայց դասեր քաղել դրանից մենք այդպես էլ չսովորեցինք Ռուսաստանում հնարավոր է դարձել ԽՍՀՄ–ի փլուզումից ի վեր ամենամեծ փոփոխությունը