Փոքրիկ ֆոկուսնիկական տեսանյութով Նիկոլն ապացուցեց, թե ինչ խղճուկ իշխանություն են իրենք

Մի կողմ թողնենք փաստը, որ այդ 20 վարկյանանոց Նիկոլը չորս ֆոկուս է անում:
1) Թելսելի տերմինալով կարողանում է գնել մեկ ուղևորատոմս, այն դեպքում, երբ մեկ տոմսը արժե 150 դրամ, իսկ տերմինալը 50 դրամանոց մետաղադրամ չի ընդունում:
2) Կրկեսի խաչմերուկից Պռոշյան փողոց գնալու համար նստում է 7 համարի ավտոբուսը, որը Պռոշյան փողոցով երբևէ անցած չկա:
3) Մեր ֆոկուսնիկը նստելով 7 համարի ավտոբուսը արդեն Պռոշյան փողոցում իջնում է 11 համարի ավտոբուսից: Պռոշյան փողոցով անցնում է երկու ավտոբուս` 11 և 49 համարների: 

4) Նիկոլի հետեւից իջնում է «ախրանան», մինչդեռ ընդամենը մեկ տոմս էին գնել: Այսինքն, «ախրաննիկը» միացել է 150 դրամի բոյկոտի՞ն, թե՞ Նիկոլի տոմս առնելը սովորական «կլոունություն» էր. թող իրենք որոշեն:

Բայց այս ամենի հետ կապված կարող է ինչ-որ բացատրություն մոգոնել, սա չէ էականը: Այլ հետեւյալ փաստերը:

Նախ, հանրության հիմնական բողոքն այս պահին ոչ թե Թելսելից տոմս գնելու խնդիրն է, այլ, որ գինը սարքել են 150 դրամ: Ընդ որում, մի մասը, չգիտես ինչու, տալիս են Թելսելին, ինչը նշանակում է, որ 150 դրամն ինքնարժեքից բարձր գին է, եթե այլ մեխանիզմ կիրառվի: Ու Նիկոլն այս մասին բառ անգամ չի ասում` ո´չ գների թանկացման եւ ո´չ էլ` Թելսելին տրվող փողի: Այն դեպքում, երբ գործող իշխանությունները մեկ պարզ բան պետք է անեին` հանրությանը հստակ բացատրեին, թե արդյոք բոլոր միջոցները ձեռնարկե՞լ են առավելագույն ցածր ինքնարժեք ստանալու համար` իրենց խոստացած որակը պահելով հանդերձ: Ապա, թե այդ ամենից հետո ի՞նչ իրական ուղեվարձ է ձեւավորվելու: Որ մարդիկ էլ հասկանան` 100 դրամ է ստացվում, 150 կամ` 300, դա է արդար գինը, ուրեմն պետք է վճարել: Չեն բացատրում, նշանակում է, որ չեն կարող բացատրել, ու հանրությունն էլ համատարած վստահ է, որ պարզապես ժողովրդի գրպանն են մտել` իրենց գերբարձր աշխատավարձ-պարգեւատվությունների համար: Ու չեն վճարելու:

Բայց Նիկոլի ամենամեծ անհամությունն այն է, որ սկսում է բացատրել, որ անգամ ինքը, որ 30 տարի ամեն օր համակարգչից է օգտվում, «չի կարողացել» տոմս առնել` նյարդայնանալով. «Ուզում էի թվային հարթակի միջոցով ավտոբուսի տոմս առնել, ու չկարողացա, ու շատ նյարդայնացա: Այսինքն իրոք նյարդայնացա, որ պտի երկրորդ-երրորդ անգամ փորձեմ...»:

Այստեղ մի պահ կանգ առնենք. այսպիսով, երկրի ղակավարի աթոռին նստած անձը խոստովանում է, որ Ավինյանի կանտորան ստեղծել է մի այնպիսի համակարգ, որից օգտվելու համար անգամ «վերջին 30 տարին ամեն օր համակարգչից օգտվող» անձը խնդիրներ ունի: Դե, պատկերացրեք, ինչ խնդիրներ կունենա մարդը, ով ամեն օր համակարգիչից չի օգտվել: Ընդ որում, այդ համակարգը ստեղծել են մեծ փողեր ծախսելով: Վերջապես, խոսքը վերաբերում է այնպիսի պարզ բանի, ինչպիսին է ավտոբուսի տոմսը: Այդ խոստովանությունից հետո Նիկոլը պարտավոր էր ոչ միայն Ավինյանին գործից հանել եւ դատի տալ, այլ ինչն պետք է հրաժարականի դիմում գրեր, որ իր ենթական նման օյին է սարքել հանրության գլխին:

Բայց չէ, Նիկոլն ույ ուղղությամբ է խոսքը տանում` դրանով հերթական աօպրինությունը թույլ տալով: Նա բացատրում է, թե` «բավարար թվային հմտություներ չունեմ», ուրեմն` մարդիկ պետք է գնան ու «բավարար թվային հմտություներ» ձեռք բերեն: Ու այստեղ շատ պարզ հարց. օրինակ, 70 տարեկան թոշակառուն, ով ողջ կյանքը սովորել-աշխատել է, ու հիմա պարզապես ուզում է իր խղճուկ թոշակը ստանա եւ հանգստանա, պարտավո՞ր է հիմա էլ մտածել «բավարար թվային հմտություների» մասին: Ո՞ր օրենքով: Կամ կարո՞ղ է, եթե անգամ համակարգիչ միացնել-անջատելու ձեւը չգիտի:

Իսկ եթե ձեռք չբերի, ապա, պարզվում է, որ չի կարող անգամ ավտոբուս նստել: Այն պատճառով, որ պատուհաս դարձած նիկոլական խունտան անընդունակ է նույնիսկ մի հասարակ հարց լուծել, ինչպիսին է ավտոբուսի տոմսի համար այնպիսի վճարային համակարգ ստեղծելը, որ ոչ մի հմտություն չպահանջի, ոչ մի բարդություն չունենա, ոչ մեկին չնյարդայնացնի: Մարդը պարզապես վճարի եւ ավտոբուս նստի (դեռ գինը մի կողմ թողնենք): Էլ ուր մնաց երկիր կառավարելը: 

Ահա, այս փոքրիկ ֆոկուսնիկական տեսանյութով Նիկոլը հենց դա ապացուցեց, թե ինչ խղճուկ իշխանություն են իրենք: