«Մուշ» պարային անսամբլը 25 տարեկան է

Հունիսի 24-ին «ՄՈՒՇ» պարային անսամբլը նշեց իր հիմնադրման 25 ամյակը, որն անցկացվեց մեծ շուքով՝ Արամ Խաչատրյանի անվան՝ Օպերայի եւ բալետի շենքում:
Միջոցառմանը ներկա են եղել Դավիթաշեն վարչական շրջանի ղեկավարն ու այլ պատվավոր հյուրեր:

Կենտրոոնի հիմնադիր տնօրեն, գեղարվեստական ղեկավար, հանրապետության Մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիր, Վանուշ Խանամիրյանի անվան պարարվեստի գործիչների միության վաստակավոր պարուսույց, Վանուշ Խանամիրյան անվան ոսկեմեդալակիր, Վրաստանի պարարվեստի գործիչների միության վաստակավոր գործիչ եւ իր գործի նվիրյալ՝ ԱՐԹՈՒՐ ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ու պարուսույցների՝ գլխավոր բալետմայստեր Իրինա Ցուկանովայի, գլխավոր պարուսույց Տաթեւ Հակոբյանի, պարուսույց Գայանե Հարութունյանի եւ այլոց շնորհիվ, կենտրոնի սաները ստացել ու ստանում են մասնագիտական գիտելիքներ, հայեցի դաստիարակություն՝ ամուր պահելով հայի հիմքն ու արմատները: «Մուշ» պարային անսամբլի սաները ողջ աշխարհով մեկ ոչ միայն ներկայացրել են հայկական պարարվեստը, այլ նաեւ ներկայացրել են հայկական տարազն ու նրա պատմությունը:

Պարային անսամբլում այս պահին սովորում եւ պարում են 570 սան: Պարարվեստի նվիրյալ Արթուր Հակոբյանի ղեկավարությամբ, «Մուշ» պարային կենտրոնի անսամբլները հայկական պարն ու մշակույթը ներկայացրել են ավելի քան 40 երկրներում, պարել եւ բարձր պահել հայ պարն ու արվետը, որը սիրով  մատուցել են տարբեր պետության մշակույթ ներկայացնող հանդիսատեսին, արժանանալով ծափողջյունների եւ գովեստի խոսքերի:

Տարիների չարչարանքի, նվիրումի վառ արդյունք է եղել այն, որ 2021 թվականին «Շիրակի էսքիզներ» փառատոնում, «Մուշ»-ը արժանացել է առաջին կարգի մրցանակի: Նույն տարում պարի միջազգային օնլայն փառատոնում  կրկին ստացել է առաջին մրցանակ: 2022 թվականին՝ 32 երկրների օնլայն մրցույթ փառատոնում՝ Գրան Պրի մրցանակ: 2024 եւ 2025 թվականներին արժանացել է Գրան Պրի եւ հատուկ մրցանակի:

«Մուշ» պարային անսաբլի գեղարվետսական ղեկավար Արթուր Հակոբյանը, վերջին տարիներին վարպետաց դասընթացներ է անցկացրել ինչպես Ռուսաստանի դաշնության մի շարք քաղաքներում, այնպես էլ արտերկրներում՝ հայկական ազգագրական պարը ներկայացնելու, ուսուցանելու եւ մասայականացնելու առաքելությամբ:

«Մուշ»-ի 25 ամյակը դա միայն տոն չէր սաների եւ ծնողների համար, դա նաեւ պարծանք է եւ ուսոցողական, քանի որ այն որակն ու մշակույթը, որը ստանում են ասամբլի սաները, պետք է լինի վարակիչ: Սա է ազգայինն ու անհերքելին, ինչի շնորհիվ ապրում եւ ապրեցնում է հայ մշակույթը:

ՆԱՆԱ ՍԱՐԳՍՅԱՆ