Քաղաքական եւ անձնական շահից զատ՝ ոչ ոք չհամարձակվեց կանգնել եւ ասել… այո՛, սխալվել ենք

Քաղաքական ու անձնական շահից զատ՝ գրեթե ոչ ոք չհամարձակվեց մեկ անգամ կանգնել ժողովրդի առաջ և ասել․ այո՛, սխալվել ենք։
Սա է մեր ազգային դժբախտություններից մեկը։
Ոչ միայն այն, որ սխալներ են արվել, այլ առավել ծանր՝ այն, որ սխալը երբեք չի ընդունվել։
Իսկ չընդունված սխալը չի դառնում փորձ, չի վերածվում դասի, չի կանխում նոր աղետը։ Այն պարզապես շարունակվում է՝ անունը փոխելով, դերակատարներին փոխելով, բայց էությամբ մնալով նույնը։
Երեսուն տարվա ընթացքում քաղաքական դաշտը վերածվել է փոխադարձ մեղադրանքների անպտուղ թատերաբեմի։
Իշխանությունը մեղադրում է ընդդիմությանը։
Ընդդիմությունը՝ իշխանությանը։
Նախկինը՝ ներկային։
Ներկան՝ նախկինին։
Բայց պետությունը չի կառավարվում արդարացումների լեզվով։
Պետությունը փրկվում է միայն պատասխանատվության լեզվով։
Ազգի ճակատագրի հետ գործ ունեցող ուժը իրավունք չունի իրեն անսխալական համարելու։
Անսխալական է միայն այն մեկը, ով ոչինչ չի արել։
Իսկ ով ղեկավարել է, որոշումներ է կայացրել, ժողովրդի անունից խոսել է, պետության ճակատագիր է տնօրինել, նա պարտավոր է նաև կրել իր սխալների քաղաքական, բարոյական և պատմական պատասխանատվությունը։
Մինչև մեր քաղաքական կյանքում չհաստատվի այս պարզ ճշմարտությունը, որ սխալն ընդունելը թուլություն չէ, այլ պետական մտածողություն, հասունություն, մենք շարունակելու ենք ապրել նույն փակ շրջանի մեջ՝ նույն կորուստներով, նույն հիասթափություններով, նույն կործանարար ինքնախաբեությամբ։
Ազգին այսօր պետք չեն նոր արդարացումներ։
Ազգին պետք է ճշմարտություն։
Պետք է խոստովանություն։
Պետք է ապաշխարանք։
Եվ ամենից առաջ՝ պետք է քաղաքական այնպիսի մշակույթ, որտեղ իշխանության ձգտողը նախ կկարողանա ասել․
«Ես էլ եմ սխալվել», որպեսզի հետո իրավունք ունենա ասել․
«Ես կարող եմ ուղղել»։
Որովհետև այնտեղ, որտեղ բոլորը իրենց անսխալական են համարում, պարտվողը միայն ժողովուրդն է, իսկ զոհը՝ պետությունը։
Իրավամբ, հոգնացրել եք, զզվացրել եք, հեռանալու եք արենայից, սակայն շարունակելու եք ապրել, բայց ապրել արժանապատիվ Հայաստանում, արժանապատիվ՝ օրենքի դիկտատուրայի ուժով։ Դա բխում է  համընդհանուր շահերից, որի բաղկացուցիչ մասն էլ լինելու եք նաև դուք։ Լավ է ուշ, քան՝ ուշացած։

«Լեվ Գրուպ» փաստաբանական ընկերության հիմնադիր ղեկավար, հայտնի իրավապաշտպան Լևոն Բաղդասարյան

Այս թեմայով Փաշինյանը մի շարք նոր եվ ծանր հարցերի առաջ կանգնեց Իրանը մնում է` «պատերազմ, թե խաղաղություն» երկընտրանքի առաջ Հայաստանի ազգային հրավիրված ֆուտբոլիստների ցանկը ԻՊՀԿ-ն Հորմուզի նեղուցում խոցել է խոշորագույն տանկերներից մեկը (Տեսանյութ) Արդյո՞ք քաղաքացին կարող է խանութում ինքնուրույն գնահատել գնվող կաթնամթերքի անվտանգությունը․ Մասնագետը փաստում է՝ ոչ