ՆԵԹԱՆՅԱՀՈՒՆ ՓՈՐՁՈՒՄ Է ԲԻԲԼԻԱԿԱՆ ՍՑԵՆԱՐՆԵՐՈ՞Վ ՔՈՂԱՐԿՎԵԼ

Այս­պի­սով, լրա­ցավ ի­րա­նա­կան պա­տե­րազ­մի մեկ ա­մի­սը: Ար­դեն ակն­հայտ է, որ բա­ցի բուն ռազ­մա­կան գոր­ծո­ղութ­յուն­նե­րից, պա­տե­րազ­մը ջրի ե­րես հա­նեց նաեւ մի շարք խոր­քա­յին գոր­ծոն­ներ, ո­րոնք վե­րա­բե­րում են ոչ միայն տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին, հա­մաշ­խար­հա­յին կամ աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան թե­մա­տի­կա­յին ու հե­տա­գա զար­գա­ցում­նե­րին, այլ նաեւ ո­րոշ դեպ­քե­րում, ա­ռանց չա­փա­զան­ցութ­յան, ու­նեն բիբ­լիա­կան ի­մաստ: Ու հենց այս վեր­ջին դրվագն է, որ բո­լո­րո­վին այլ ի­մաստ է դնում ներ­կա պա­հին Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քում` առն­վազն ե­րեք հա­մաշ­խար­հա­յին նշա­նա­կութ­յուն ու­նե­ցող կրոն­նե­րի ձե­ւա­վոր­ման գո­տում ի հայտ ե­կող ի­րո­ղութ­յու­ննե­րի վե­րա­բեր­յալ:

ՈՐՆ Է ԻՐԱՆԱԿԱՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ ՊԱՏՃԱՌԸ

Այս­պի­սով, ո՞րն էր ի­րա­նա­կան պա­տե­րազ­մի պատ­ճա­ռը:ԱՄՆ­–ի եւ Իս­րա­յե­լի ներ­կա­յաց­մամբ, հիմ­նա­կան նպա­տակն է` թույլ չտալ, որ Ի­րա­նը ստեղ­ծի մի­ջու­կա­յին զենք: Հե­տո դրան ա­վե­լաց­րին, որ Ի­րա­նը պետք է հրա­ժար­վի նաեւ հրթի­ռա­յին սպա­ռա­զի­նութ­յու­նից:

­Պա­տե­րազ­մի ըն­թաց­քում եւ հատ­կա­պես վեր­ջին օ­րե­րին Թ­րամփն ա­վե­լի ու ա­վե­լի բա­ցա­հայտ է խո­սում մեկ այլ, շատ ա­վե­լի ա­ռաջ­նա­յին նպա­տա­կի մա­սին: Նա ցան­կա­նում է վե­րահս­կո­ղութ­յան տակ վերց­նել Ի­րա­նի նավ­թը, այն­պես, ինչ­պես ե­ղավ Վե­նե­սո­ւե­լա­յի պա­րա­գա­յում: Հե­ռա­հար նպա­տա­կով` հար­վա­ծել Չի­նաս­տա­նի եւ Եվ­րո­պա­յի տնտե­սութ­յա­նը:

­Փոր­ձա­գի­տա­կան հան­րութ­յու­նը մեկ այլ նպա­տակ էլ է մատ­նան­շում` «մեծ Իս­րա­յե­լի» ստեղծ­ման գա­ղա­փա­րա­խո­սութ­յու­նը: Այ­սինքն, որ այս պա­տե­րազ­մի մի­ջո­ցով Իս­րա­յե­լին ա­զա­տում են տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին ա­ռանց­քա­յին, ռեալ ռազ­մա­կան պո­տենց­իալ ու­նե­ցող ու­ժե­րից: Ս­խե­ման սա է. ա­րա­բա­կան պե­տութ­յուն­նե­րի պես Ի­րա­նին եւս պետք է դարձ­նել ա­նա­տամ մանկ­լա­վիկ: Հե­տո կգա Թուր­քիա­յի հեր­թը: Այս ա­մե­նի արդ­յուն­քում Իս­րա­յե­լը կդառ­նա տա­րա­ծաշր­ջա­նի միակ ռեալ ռազ­մա­կան ու­ժը եւ հան­գիստ տա­րա­ծաշր­ջա­նը կվե­րա­ձե­ւի իր քիմ­քին հա­մա­պա­տաս­խան:

Ե­թե ա­վե­լի ռեալ գնա­հա­տենք, ա­պա ակն­հայտ է, որ թվարկ­ված սցե­նար­նե­րը ոչ միայն ի­րար չեն հա­կա­սում, այլ փոխլ­րաց­նող են: Այ­սինքն, սկսվում է Ի­րա­նին ծայ­րա­հեղ թու­լաց­նե­լուց, դա բե­րում է երկ­րի եւ նրա ած­խաջ­րած­նա­յին պա­շար­նե­րի վե­րահս­կո­ղութ­յա­նը` Չի­նաս­տա­նին եւ Եվ­րո­պա­յին ճնշե­լով հան­դերձ: Թե­րեւս դրա­նից հե­տո ան­մի­ջա­պես էլ հերթը կհաս­նի Թուր­քիա­յին, որն Ի­րա­նի անկ­ման դեպ­քում հա­զիվ թե լուրջ դի­մադ­րու­թուն կա­րո­ղա­նա ցու­ցա­բե­րել, ա­ռա­վել եւս, որ Էր­դո­ղա­նը մնում է չա­փա­զանց խո­ցե­լի վի­ճա­կում: Ու դրա­նից հե­տո, ինչ­պես ա­սում են, «դաշ­տը կմնա կտրիճնե­րին»:

­Սա­կայն այս ֆո­նին մեկ այլ նրբե­րանգ եւս աս­տի­ճա­նա­բար տե­սա­նե­լի դար­ձավ` բիբ­լիա­կա­նը: Այն, որ այս բո­լոր ծրագ­րե­րի տակ Իս­րա­յե­լը` Նե­թան­յա­հու­ի վար­չա­խում­բը, փոր­ձում է կրո­նա­կան «հիմ­նա­վո­րում» դնել, դա հատ­կա­պես վեր­ջին ժա­մա­նակ­ներս գնա­լով բա­ցա­հայտ դար­ձավ: Այ­սինքն, Աստ­ված է իր «ընտր­յալ ժո­ղովր­դին» խոս­տա­ցել այս բո­լոր տա­րածք­նե­րի նկատ­մամբ տի­րա­պե­տութ­յու­նը, ու հի­մա Նե­թան­յա­հուն ըն­դա­մե­նը Աստ­ծո պատ­գա­մը կա­տա­րողն է` մե­րօր­յա Մով­սե­սը: Ընդ ո­րում, «Մեծ Իս­րա­յե­լի» ստեղծ­ման կա­րե­ւոր կրո­նա­կան այլ մար­գա­րեութ­յուն­ներ էլ կան` Սո­ղո­մո­նի տա­ճա­րի վե­րա­կանգ­նումն ու Մե­սիա­յի հայտն­վե­լը: Եվ, հի­շեց­նենք, որ ինչ­պես Նե­թան­յա­հուն ու նրա թի­մա­կից­նե­րը, այն­պես էլ ԱՄՆ պա­տե­րազ­մի նա­խա­րարն այս ա­մե­նի մա­սին խո­սում են բա­ցա­հայ­տո­րեն, թե` ար­դեն ժա­մա­նակն է: Մինչ­դեռ Սո­ղո­մոնի տա­ճա­րի վե­րա­կանգն­ման հա­մար նախ պետք է քան­դել իս­լա­մը եւ քրիս­տո­նեութ­յու­նը: Իս­լա­մի պա­րա­գա­յում հիմ­նա­կան հար­վածն ուղղ­ված է Ալ–Աք­սա մզկի­թա­յին հա­մա­լի­րին, ո­րը, ըստ ա­վան­դութ­յան, կանգ­նած է Սո­ղո­մո­նի տա­ճա­րի վրա: Ք­րիս­տո­նեութ­յան պա­րա­գա­յում պետք է հար­վա­ծել Ե­րու­սա­ղե­մի Տի­րոջ Գե­րեզ­մա­նի տա­ճա­րին, ո­րը` քրիս­տո­նեութ­յան այդ գլխա­վոր սրբա­վայ­րը, հիշեց­նենք, Տեր Հի­սու­սի գե­րեզ­մա­նի վայ­րում է:

Այս ա­ռու­մով պա­տա­հա­կա՞ն էր, որ Իս­րա­յե­լի իշ­խա­նութ­յուն­ներն ար­գե­լե­­ցին հա­վա­տաց­յալ­նե­րի մուտքն Ալ-Ակ­սա մզկիթ, այն էլ` իս­լա­մի հա­մար սրբա­զան ամս­վա`­Ռա­մա­դա­նի ա­մե­նասր­բա­զան վեր­ջին տաս­նօր­յա­կին: Ընդ ո­րում, ակն­հայտ մտա­ցա­ծին պատ­ճա­ռա­բա­նութ­յամբ, թե Ի­րա­նի դեմ պա­տե­րազ­մի պատ­ճա­ռով վտան­գա­վոր է մզկի­թում հա­վաք­վե­լը. ի՞նչ է, իս­լա­մա­կան Ի­րա­նը պետք է հրթի­ռով հար­վա­ծե՞ր իս­լա­մի հիմ­նա­կան սրբա­վայ­րե­րից մե­կին:

Ու ա­հա հի­մա էլ, ինչ­պես հայտ­նում են մի շարք աղբ­յուր­ներ, Իս­րա­յե­լը մեկ այլ քայլ է նա­խա­ձեռ­նել, ո­րը գա­լիս է հու­շե­լու, որ Ալ-Ակ­սա մուտ­քի այդ ար­գել­քը չէր կա­րող պա­տա­հա­կան լի­նել: Օ­րի­նակ, ըստ ռու­սա­կան ազ­գայ­նա­կան ուղղ­վա­ծութ­յան «Ցարգ­րա­դի». «Իս­րա­յե­լա­կան իշ­խա­նութ­յուն­նե­րը ո­րո­շել են փա­կել Ե­րու­սա­ղե­մի Տի­րոջ Գե­րեզ­մա­նի տա­ճա­րը հա­վա­տաց­յալ­նե­րի հա­մար»: Ու է­լի հենց ա­մե­նասր­բա­զան պա­հե­րից մե­կի շե­մին. ապ­րի­լի 11-ին՝ Ա­վագ շա­բաթն է, ո­րի ժա­մա­նակ տա­ճա­րում քրիս­տո­նեա­կան ա­մե­նա­կար­եւոր խոր­հուրդ­նե­րից մեկն է՝ Սուրբ կրա­կի իջ­նե­լը: Ու է­լի նույն պատ­ճա­ռա­բա­նութ­յամբ` անվ­տան­գութ­յուն: Կա­րո՞ղ է Ի­րա­նը հար­վա­ծել Ե­րու­սա­ղե­մի Տի­րոջ Գե­րեզ­մա­նի տա­ճա­րին. ցան­կա­ցած ող­ջա­միտ մարդ դա միան­գա­մից կբա­ցա­ռի: Ե­թե ոչ կրո­նա­կան, գո­նե քա­ղա­քա­կան պատ­ճառ­նե­րից ել­նե­լով. նման հար­վածն Ի­րա­նի դեմ կհա­նի ողջ քրիս­տո­նեա­կան (եւ ոչ միայն) աշ­խար­հը: Իսկ Իս­րա­յե­լը հա­կա­ռա­կը պնդե­լով, ինչ­պես Ալ–Ակ­սա­յի դեպ­քում, այս ան­գամ էլ ա­մե­նասր­բա­զան պա­հին փոր­ձե­լու է փա­կել քրիս­տո­նեա­կան գլխա­վոր տա­ճա­րը. նման պա­տա­հա­կա­նութ­յուն­ներ չեն լի­նում:

ՀԵՐԹԸ ՀԱՍԱՎ ՔՐԻՍՏՈՆՅԱՆԵՐԻՆ

­Ռուս մի­լիար­դա­տեր, ազ­գայ­նա­կան ուղ­ղութ­յան ա­ռանց­քա­յին ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Կոնս­տան­տին Մա­լո­ֆեեւն այս կար­ծի­քին է. «Թել Ա­վի­վում պա­տե­րազմ են սկսել քրիս­տո­նեութ­յան դեմ։ «Դա­րեր շա­րու­նակ սիո­նիստ­նե­րը փոր­ձել են բա­ժա­նել եւ­ ան­հա­մա­ձայ­նեց­նել մու­սուլ­ման­նե­րին։ Ն­րանք հա­ջո­ղութ­յան են հա­սել։ Այժմ քրիս­տոն­յա­նե­րի դեմ նույն գոր­ծո­ղութ­յու­նը մտել է ակ­տիվ փուլ։ Եվ աշ­խար­հը, հազ­վա­դեպ բա­ցա­ռութ­յուն­նե­րով, լռում է՝ ար­դա­րաց­նե­լով սուրբ վայ­րե­րի պղծու­մը», - բա­ցատ­րում է Մա­լո­ֆե­եւը: Նա կար­ծում է, որ այս ֆո­նին` Ի­րանն ու­նի ե­զա­կի հնա­րա­վո­րութ­յուն աշ­խար­հին ցույց տա­լու, թե ով է քրիս­տո­նեութ­յան ի­րա­կան թշնա­մին, այն է` կա­րող է «պատ­րաս­տա­կա­մութ­յուն հայտ­նել, որ դա­դա­րեց­նում է ռազ­մա­կան գոր­ծո­ղութ­յուն­նե­րն  ըն­դա­մե­նը ե­րեք օ­րով՝ Ա­վագ Ուր­բա­թից մինչեւ Զա­տիկ, աշ­խար­հի հա­վա­տաց­յալ­նե­րը կտես­նեն, թե ով է ի­րա­կա­նում պա­տե­րազմ մղում Աստ­ծո դեմ»: Բայց հա­զիվ թե այս ա­մե­նը նման պարզ հիմ­քեր եւ հե­տե­ւանք­ներ ու­նենա:

Այս­պես, Ալ–Ակ­սա­յի փակ­մա­նը զու­գա­հեռ, ինչ­պես ժա­մա­նա­կին տե­ղե­կաց­նե­լու ա­ռիթ ու­նե­ցել ենք, ակ­տիվ թե­մա դար­ձավ, որ Իս­րա­յե­լը կա­րող է նա­եւ ոչն­չաց­նել այդ հա­մա­լի­րը` Ի­րա­նին մե­ղադ­րե­լով: Դ­րան, հաս­կա­նա­լի է, ոչ մե­կը չի հա­վա­տա: Բայց քա­րոզ­չա­մե­քե­նան, ո­րը են­թա­կա է Իս­րա­յե­լին, հա­մա­ռո­րեն սե­ւը սպի­տակ կներ­կա­յաց­նի: Չ­նա­յած, ա­ռանց դրա էլ Նե­թան­յա­հու­ի քա­րո­զած «Սո­ղո­մո­նի տա­ճա­րի վե­րա­կանգ­նում» գա­ղա­փա­րի կա­րե­ւոր դրվագ­նե­րից մե­կը կյան­քի կկոչ­վի` ա­պա­գա շինհ­րա­պա­րա­կը կա­զատ­վի իս­լա­մա­կան մզկի­թից: Իսկ Նե­թան­յա­հուն ար­դեն այն­քան մա­հա­ցու մեղ­քեր է շա­լա­կել, որ մե­կով ա­վել, մե­կով պա­կա­սը բան չի փո­խում:

Ու ե­թե բա­նը հա­սել է նաեւ քրիս­տո­նեութ­յա­նը` Տի­րոջ Գե­րեզ­մա­նի տա­ճա­րին, ա­պա նման մի ա­վանտ­յու­րա էլ այս­տեղ ի­րա­կա­նաց­նե­լու տար­բե­րա­կը եւս բա­ցա­ռել չի կա­րե­լի: Ընդ ո­րում, ե­թե ան­գամ Ի­րա­նը Մա­լո­ֆե­եւի ա­սած զի­նա­դա­դա­րը հաս­տա­տի, դա չէ, որ Իս­րա­յե­լին կա­րող է կանգ­նեց­նել:

ՈՐՊԵՍ ՎԵՐՋԱԲԱՆ

Այս­պի­սով, իս­րա­յել­յան վեր­նա­խա­վը գոր­ծո՞ւմ է կրո­նա­կան հիմ­քե­րից կամ գո­նե կրո­նի սե­փա­կան մեկ­նա­բա­նութ­յուն­նե­րից ել­նե­լով, թե՞ փոր­ձում է կրո­նի հիմ­քի վրա ներ­կա քա­ղա­քա­կան ծրագ­րե­րի հա­մար բա­ցատ­րութ­յուն սար­քել: Խո­շոր հաշ­վով, այս եր­կու մո­տե­ցում­նե­րում էա­կան տար­բե­րութ­յուն չկա, հաշ­վի առ­նե­լով բուն փաս­տը: Ներ­կա ի­րո­ղութ­յու­ննե­րը գա­լիս են հու­շե­լու, որ Իս­րա­յելն ակ­տի­վո­րեն աշ­խա­տում է Ի­րա­նի հետ հա­կա­մար­տութ­յու­նը տե­ղա­փո­խել կրո­նա­կան դաշտ: Ընդ ո­րում, «խառ­նե­լով» բո­լոր կրոն­նե­րին` քրիս­տո­նեութ­յուն, իս­լամ, իս­լա­մա­կան ուղ­ղութ­յուն­ներ եւ այլն: Այ­սինքն, պետք է ջրե­րը մին­չեւ վերջ պղտո­րել, հասց­նել իս­կա­կան քա­ո­սի: Իսկ քա­ո­սա­յին վի­ճակ­նե­րում Իս­րա­յելն իս­կա­կան վար­պետ է:

Չ­նա­յած, ա­վե­լի վատ կլի­ներ այն վար­կա­ծը, որ իս­րա­յել­յան վեր­նա­խավն ի­րա­կա­նում էլ ա­ռաջ­նորդ­վում է կրո­նա­կան մո­տիվ­նե­րով: Այս հար­թութ­յու­նում վերջ­նա­կետն Ար­մա­գե­դոնն է, եւ ե­թե գնանք այն մտքին, որ Նե­թան­յա­հու­ի թի­մը հենց դրան է ձգտում, ա­պա մի­ջու­կա­յին պա­տե­րազ­մի հե­ռան­կա­րը` ար­մա­գե­դոն­յան «կրա­կի ծո­վի» տես­քով, կա­րող է դառ­նալ ան­խու­սա­փե­լի:

Այս թեմայով Գերմանիայում ակտիվորեն քննարկվում է Մերցի հրաժարականի հարցը. Կանցլերը փորձում է դիմադրել ՇՏԱՊ. Նարիմանյանը ցույց է տալու այն մարդկանց, ովքեր դիմակով և առանց դիմակի բռնության են ենթարկել. Խորխոռունու սպանության հետքերով «Հրապարակ». Իշխանությունը փորձում է վախեցնել գործող համայնքապետերին Իրանը հաստատում է, որ Նեթանյահուն կա եւ կմնա իրենց հիմնական թիրախներից մեկը Նեթանյահուն հայտարարել է, որ Իրանը փորձել է սպանել իր որդիներից մեկին