Ինչ են Մոսկվայում բացատրել Նիկոլին

Վերլուծություն

­Նի­կո­լի մոս­կով­յան այ­ցը, ինչ­պես եւ սպաս­վում էր, ար­դեն իսկ սկսել է ներ­հա­յաս­տան­յան հար­թութ­յու­նում աղ­մուկ­–ա­ղա­ղա­կի տե­ղիք տալ: Ն­րա կողմ­նա­կից­նե­րը, բնա­կան է, փոր­ձում են «տա­կից» ա­ռաջ տա­նել թե­զը, թե տե­սաք, գնաց Պու­տի­նի մոտ, Ար­ցա­խի հար­ցով ա­մեն բան դեմ­քին շպրտեց: Շատ ա­վե­լի հոծ է քննա­դա­տութ­յու­նը, թե փոր­ձեց իր մեղ­քե­րը մաք­րել, բայց դեմ ա­ռավ ծանր դի­մադ­րութ­յան, ո­րի պա­տաս­խան տա­լու ժա­մա­նա­կը գա­լու է:

ԲԱ ՈՐ ԱՍԵԻՆ` ԳԼՈՒԽԴ ՊԱՏԻՆ ՏՈՒՐ

Ի­րա­կա­նում այն, ինչ ա­սաց Նի­կոլն Ար­ցա­խի մա­սին, ծի­ծա­ղե­լի կլի­ներ, ե­թե այդ­քան ող­բեր­գա­կան պատ­մութ­յան մա­սին չլի­ներ խոս­քը: «Ա­յո, մենք Ղա­րա­բա­ղը Ադր­բե­ջա­նի մաս ճա­նա­չե­ցինք, բայց դա ա­րե­ցինք միայն այն բա­նից հե­տո, երբ Ռու­սաս­տա­նի Դաշ­նութ­յան բարձ­րա­գույն ղե­կա­վա­րութ­յու­նը եր­կու ան­գամ հրա­պա­րա­կավ հայ­տա­րա­րեց այդ մա­սին...»: Սա այն թեզն է, ո­րն ի սկզբա­նե ա­ռաջ է տա­նում Նի­կո­լը, բայց նաեւ «մո­ռա­նա­լով», որ Պ­րա­հա­յում իր դա­վա­ճա­նա­կան հայ­տա­րա­րութ­յու­նը հնչեց­րեց բա­ցա­ռա­պես Ա­րեւմուտ­քի թե­լադ­րան­քով եւ միջ­նոր­դութ­յամբ, ու միայն հե­տո Ա­լիե­ւի հետ գնա­ցին Սո­չի` այդ մա­սին Պու­տի­նին պաշ­տո­նա­պես պատ­մե­լու հա­մար: Շատ է խոս­վել նաեւ Մոսկ­վա­յի այդ հայ­տա­րա­րութ­յուն­նե­րի մա­սին, որ­տեղ շատ պարզ միտք էր` Ռու­սաս­տանն Ար­ցա­խը չի ճա­նա­չել, քա­նի որ նախ Հա­յաս­տանն էր պար­տա­վոր այն ճա­նա­չել: Ու այս­քա­նից հե­տո, երբ Նի­կո­լը նման հայ­տա­րա­րութ­յուն է ա­նում, դա, թե­րեւս, պետք է գնա­հա­տել նախ`որ­պես նա­խընտ­րա­կան քա­րո­զի մաս, երկ­րորդ` Ա­րեւ­մուտ­քից մե­ղադ­րանք­նե­րի տա­կից հա­նե­լու հեր­թա­կան փորձ: Մինչ­դեռ նման հայ­տա­րա­րութ­յամբ նա էլ ա­վե­լի վատ­թա­րաց­րեց վի­ճա­կը. ու­զում է ա­սել, որ Ռու­սաս­տա­նի հայ­տա­րա­րութ­յուն­նե­րը հա­լած յու­ղի տեղ է ըն­դու­նել եւ հրա­ժար­վել Ար­ցա­խի՞ց: Բայց չէ՞ որ 1988թ.­–ից ի վեր Ռու­սաս­տա­նից բազ­միցս են հնչել հայ­տա­րա­րութ­յուն­ներ Ար­ցա­խի կար­գա­վի­ճա­կի մա­սին, ու մինչ Նի­կո­լը ե­ղած հա­յաս­տան­յան եւ ոչ մի ղե­կա­վա­րի մտքով էլ չի ան­ցել դրա հի­ման վրա Ար­ցախն ադր­բե­ջա­նա­կան ճա­նա­չող ան­գամ ակ­նարկ ա­նել: Կամ շատ ա­վե­լի պարզ. ե­թե Մոսկ­վան ա­սեր` «գնա գլուխդ պա­տո­վը տուր», ա­նե­լո՞ւ էր...

­Թե ի­րա­կա­նում ինչ էր դրված Ար­ցա­խը հանձ­նե­լու, այդ թվում` 44–օր­յա պա­տե­րազ­մի տակ, շատ բան հայտ­նի է, շատ բան հայտ­նի կդառ­նա ա­պա­գա դա­տա­վա­րութ­յան ժա­մա­նակ: Ա­մեն դեպ­քում, երբ նույ­նիսկ ի­րենց իսկ ստեղ­ծած ու ի­րենց կող­մից կա­ռա­վար­վող ԱԺ հանձ­նա­ժո­ղո­վի եզ­րա­կա­ցութ­յունն են յոթ փա­կի տակ պա­հում, ա­վե­լորդ հու­շում է, որ դա շատ հե­տաքր­քիր դա­տա­վա­րութ­յուն է լի­նե­լու: Բայց այս պա­հին, թե­րեւս, Նի­կո­լի այդ այ­ցի գլխա­վոր թե­ման ա­մե­նե­ւին էլ պատ­մա­կան հի­շո­ղութ­յուն­նե­րը չէր:

ԻՆՉՈՒ ԷՐ ԳՆԱՑԵԼ ՄՈՍԿՎԱ

Այս­պես, թե ին­չու էր Նի­կո­լը գնա­ցել Մոսկ­վա, այս պա­հին կան տար­բեր բա­ցատ­րութ­յուն­ներ: Սկս­ված հա­յաս­տան­յան նա­խընտ­րա­կան ի­րա­վի­ճա­կից, վեր­ջաց­րած մեր երկ­րի շուրջ ծա­վալ­վող ի­րա­դար­ձութ­յուն­նե­րով: Եվ այս ա­մե­նով հան­դերձ, Պու­տի­նի կող­մից Նի­կո­լի ըն­դու­նե­լութ­յա­նը հա­ջոր­դող մեկ­նա­բա­նութ­յուն­նե­րում շատ է խոս­վում այ­ցի տնտե­սա­կան բա­ղադ­րի­չի մա­սին, այդ թվում, որ Նի­կո­լը ցան­կա­նում է հա­յաս­տան­յան եր­կա­թու­ղու կա­ռա­վա­րու­մը ռուս­նե­րից փո­խան­ցել այլ կող­մի: Իսկ ա­հա Ռու­սաս­տա­նի փոխ­վար­չա­պետ Ա­լեք­սեյ Օ­վեր­չուկը, ով, չմո­ռա­նանք, Ռու­սաս­տան–Ադր­բե­ջան–­Հա­յաս­տան ե­ռա­կողմ ձե­ւա­չա­փում կո­մու­նի­կա­ցիա­նե­րի հար­ցով զբաղ­վող փոխ­վար­չա­պետ­նե­րի խմբում ռու­սա­կան կող­մի ներ­կա­յա­ցու­ցիչն է, այն է` թե­մա­յի հետ կապ­ված միան­գա­մայն կոմ­պի­տենտ պաշ­տոն­յան, Պու­տի­նի եւ Նի­կո­լի հան­դի­պու­մից հե­տո ոչ թե պար­զա­պես ի ցույց դրեց, թե որն է ողջ խնդի­րը, այլ նաեւ միան­գա­մայն թա­փան­ցիկ խո­սեց Մոսկ­վա­յի դիր­քո­րոշ­ման եւ սպաս­վող հե­տե­ւանք­նե­րի մա­սին: Նախ հիմ­նա­կան թե­զը. Հա­յաս­տա­նի ա­պաշր­ջա­փա­կու­մը կար­եւոր է ամ­բողջ Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սի զար­գաց­ման հա­մար եւ ա­ռանց Մեղ­րիի հատ­վա­ծի այն­տեղ խա­ղա­ղութ­յուն չի լի­նի։ Ա­պա Օ­վեր­չուկն ընդգ­ծեց. «Մոսկ­վա­յի հա­մար պարզ է, որ Հա­յաս­տա­նը պատ­րաստ­վում է միա­նալ Ռու­սաս­տա­նի նկատ­մամբ թշնա­մա­բար տրա­մադր­ված դա­շին­քին։ Ն­ման սցե­նա­րը լուրջ հետ­եւանք­ներ կու­նե­նա»: Բ­նա­կան է, խոսքն այս դեպ­քում ինչ­պես Մեղ­րիի հատ­վա­ծի, այն­պես էլ հա­յաս­տան­յան ողջ եր­կա­թու­ղա­յին հա­մա­կար­գի մա­սին է` դրա կա­ռա­վա­րումն այլ կող­մի հանձ­նե­լու տես­քով: Ու ե­թե Փա­շին­յա­նը փոր­ձում է դրա տակ «տնտե­սա­կան տրա­մա­բա­նութ­յուն» դնել, ա­պա դրա դեմ Օ­վեր­չուկն այս միտքն է հնչեց­նում` Ռու­սաս­տա­նի բո­լոր հար­եւան­նե­րը, նույ­նիսկ ԵՄ-ում գտնվող­նե­րը, հե­տաքրքր­ված են ռու­սա­կան եր­կա­թու­ղի­նե­րով, բայց միայն Հա­յաս­տա­նն է կաս­կա­ծի տակ դնում հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յու­նը, ինչն էլ հու­շում է, որ երբ ներ­կա պա­հին Նի­կո­լի հիմ­նա­կան խնդի­րը հա­յաս­տան­յան եր­կա­թու­ղա­յին հա­մա­կարգն ռու­սա­կան կա­ռա­վա­րու­մից վերց­նե­լով, այլ երկ­րի տալն է, ա­պա դրա տակ միայն քա­ղա­քա­կան հիմ­քեր կան:

Ու դա, դա­տե­լով ՌԴ փոխ­վար­չա­պե­տի խոս­քից, միան­շա­նակ կու­նե­նա հե­տե­ւանք­ներ: Այդ թվում, որ` «Ռու­սա­կան եւ չի­նա­կան բեռ­նե­րը նա­խընտ­րում են տա­րան­ցիկ անց­նել Ի­րա­նով, քան ԱՄՆ-ի կող­մից վե­րահսկ­վող հայ­կա­կան տա­րած­քով»: Այն է` «Թ­րամ­փի ու­ղու» պա­րա­գա­յում Հա­յաս­տա­նը պետք է մո­ռա­նա բեռ­նա­փո­խադ­րում­նե­րի մասին: Հաշ­վի առ­նե­լով նաեւ, որ հե­րիք չէ, որ «Հա­յաս­տա­նը ո­րո­շել է զի­ջել իր տա­րան­ցիկ ե­կա­մուտ­նե­րի 74%-ը՝ հա­մա­ձայն­վե­լով «Թ­րամ­փի եր­թու­ղուն»», սա­կայն այդ ուղ­ղութ­յան «եր­կա­րա­ժամ­կետ հե­ռան­կար­նե­րը ա­նո­րոշ են, քա­նի որ նա­խա­գի­ծը հիմն­ված է Կենտ­րո­նա­կան Ա­սիա­յից ապ­րանք­նե­րի հոս­քի վրա՝ ծան­ծա­ղ Կաս­պից ծո­վով»: Կարճ ա­սած, ինչ­պես ռուս­–ի­րա­նա­կան, այն­պես էլ ա­րե­ւելք­–ա­րեւ­մուտք ուղ­ղութ­յամբ բեռ­նե­րը շրջան­ցե­լու են Հա­յաս­տա­նը: Այն դեպ­քում, երբ ե­թե «Մեղ­րիի հատ­վա­ծը կմնար լիո­վին հայ­կա­կան սե­փա­կա­նութ­յուն, ե­թե Հա­յաս­տա­նը շա­րու­նա­կեր աշ­խա­տել Ռու­սաս­տա­նի հետ ե­ռա­կողմ խմբում»,- ընդգծեց Օ­վեր­չու­կը ։

ԽՆԴԻՐՆ ԱՇԽԱՐՀԱՔԱՂԱՔԱԿԱՆ Է

­Սա­կայն այս­տեղ խնդիրն ա­ռա­ջին հեր­թին աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան է: Ե­թե Նի­կո­լը բո­ղո­քում է տնտե­սա­կան կո­ղմից, այ­սինքն, որ պետք է հա­յաս­տան­յան եր­կա­թու­ղին հասց­նել մին­չեւ սահ­մա­նա­յին ան­ցա­կե­տեր, ա­պա, ինչ­պես հայտ­նեց Օ­վեր­չու­կը, Ռու­սաս­տանն այդ հար­ցին դրա­կան պա­տաս­խան տվել է. ռուս մաս­նա­գետ­նե­րը շատ ա­րագ հար­ցը կլու­ծեն: Բայց ակն­հայ­տո­րեն թե­ման աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան դաշ­տում է, քա­նի որ ԱՄՆ-ին, ըստ Օ­վեր­չու­կի, անհ­րա­ժեշտ է մի­ջանցք Հա­յաս­տա­նի մի­ջով՝ Կենտ­րո­նա­կան Ա­սիա­յից կար­եւո­րա­գույն հան­քան­յու­թեր ար­տա­հա­նե­լու եւ Ի­րա­նը վե­րահս­կե­լու հա­մար: Այ­սինքն, Նի­կոլն այդ քայ­լով միան­գա­մից Հա­յաս­տա­նը թշնա­մաց­նում է ինչ­պես Ռու­սաս­տա­նի, այն­պես էլ` Ի­րա­նի հետ:

­Բայց դա, ին­չը նաեւ Պու­տի­նի խոս­քից էր են­թադր­վում, կու­նե­նա շատ կոնկ­րետ պա­տաս­խան­ներ: Նախ, հայ­կա­կան ար­տադ­րող­նե­րը պար­զա­պես կա­րող են զրկվել ռու­սա­կան շու­կա­յից` գնա­ցեք Եվ­րո­պա­յում ձեր միրգն ու բան­ջա­րե­ղե­նը վա­ճա­ռեք: Եվ այն, որ գրե­թե ան­մի­ջա­պես էլ «Ռոս­սել­խոզ­նադ­զո­րի» ղե­կա­վար Սեր­գեյ Դանկ­վեր­տը սկսեց խո­սել հայ­կա­կան ապ­րանք­նե­րի հետ կապ­ված խնդիր­նե­րից, գա­լիս է հու­շե­լու, որ թե­ման շատ լուրջ է: Հա­ջոր­դը, այս աշ­նանն ա­վարտ­վում է հայ­կա­կան ա­տո­մա­կա­յա­նի շա­հա­գործ­ման ժամ­կե­տը, ո­րը ռուս մաս­նա­գետ­նե­րը պատ­րաստ­վում են եւս տաս տա­րով եր­կա­րաց­նել: Կա­րող են նաեւ դա չա­նել, ո­րի պա­րա­գա­յում մի քա­նի ամ­սից Հա­յաս­տա­նը կմնա ա­ռանց հո­սան­քի: Իսկ ա­տո­մա­կա­յա­նը դժվար կլի­նի գա­զով փո­խա­րի­նել, քա­նի որ ռուս­նե­րը նաեւ հի­շեց­նում են այն «ոչ եվ­րո­պա­կան» գնե­րի մա­սին, ո­րով հի­մա Հա­յաս­տա­նը է­ներ­գա­կիր­ներ է ստա­նում:

­Թե ի­րա­վի­ճակն ինչ զար­գա­ցում է ստա­ցել Պու­տի­նի եւ Փա­շին­յա­նի ա­ռանձ­նազ­րույ­ցից, դեռ հաս­կա­նալ է պետք: Սա­կայն ի­րա­վի­ճակն ակն­հայ­տո­րեն հե­տեւ­յալ պարզ տրա­մա­բա­նութ­յան մեջ է: Մոսկ­վան, փաս­տա­ցի, բո­լոր խո­ղո­վակ­նե­րով նույն բանն է մատ­նան­շում. այս ա­մե­նը հա­մա­րում են Նի­կո­լի կող­մից ա­րեւմտ­յան խա­ղե­րի մեջ լի­նե­լու հե­տե­ւանք, իսկ նրա «լո­լո­նե­րին» ո­րե­ւէ ու­շադ­րութ­յուն ար­դեն չեն դարձ­նում: Ի­րա­կա­նում այդ­պես է, թե` ոչ, ար­դեն ան­գամ դա չէ կա­րե­ւո­րը. Մոսկ­վա­յում հենց այդ պատ­կե­րա­ցումն է եւ ակն­հայ­տո­րեն գոր­ծե­լու են դրա­նից ել­նե­լով: Ու խնդի­րը հի­մա Հա­յաս­տա­նի ո­րո­շե­լու դաշ­տում է, թե­րեւս կապ­ված նաեւ ա­ռա­ջի­կա ընտ­րութ­յուն­նե­րի հետ: Այ­սինքն, ե­թե հա­յաս­տան­յան ընտ­րո­ղը նո­րից է Նի­կո­լին քվե տա­լու, ա­պա, ինչ­պես Մոսկ­վա­յում վստահ են, կշա­րու­նա­կի նույն կուր­սը, ո­րի հե­տե­ւանքն է դառ­նա­լու նկա­րագր­ված ի­րա­վի­ճա­կը:

­Թեեւ մյուս կող­մից էլ տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին լար­վա­ծութ­յունն այն աս­տի­ճա­նի վրա է, որ հա­յաս­տան­յան զար­գա­ցում­նե­րը հա­զիվ թե ռուս­նե­րը թող­նեն ինք­նա­հո­սի: Ըստ այդմ, ՌԴ փոխ­վար­չա­պե­տը ֆիք­սեց. «Մեզ հա­մար պարզ է, որ չկան օբ­յեկ­տիվ պատ­ճառ­ներ «Հա­րավ­կով­կաս­յան եր­կա­թու­ղու» կոն­ցե­սիան որ­եւէ եր­րորդ կող­մին վա­ճա­ռե­լու հա­մար»: Այ­սինքն, Նի­կո­լը կա­րող է վար­վել այն­պես, ինչ­պես ՀԷՑ­–ի պա­րա­գա­յում. պար­զա­պես խլել այն: Բայց նման է, որ դա Մոսկ­վան կհա­մա­րի թշնա­մա­կան ա­րարք` պա­տաս­խան­նե­րը տնտե­սա­կա­նից կամ տնտե­սա­կա­նի հետ մեկ­տեղ տե­ղա­փո­խե­լով նաեւ այլ ուղ­ղութ­յուն­ներ: Ա­ռա­վել եւս, որ Ի­րա­նում եւս փոր­ձում են ո­րե­ւէ դե­տալ այս փու­լում վե­րահս­կո­ղութ­յու­նից դուրս չթող­նել, իսկ «Թ­րամ­փի ու­ղի» աս­վածն էլ հա­մա­րում են շատ կոնկ­րետ վտանգ:

ՈՐՊԵՍ ՎԵՐՋԱԲԱՆ

Ա­մեն դեպ­քում, առն­վազն տա­րօ­րի­նակ էր, որ ներ­կա ծայ­րա­հեղ թեժ ի­րա­վի­ճա­կում Նի­կո­լը հան­կարծ ո­րո­շեց Մոսկ­վա­յում խա­ղար­կել եր­կա­թու­ղու թե­ման: Այն, որ դա պետք է կա­պել հա­յաս­տան­յան ընտ­րութ­յու­ննե­րի հետ, կա­րե­լի է են­թադ­րել: Բայց ո՞ր կող­մից:

­Նախ, հնա­րա­վոր է, որ նա պար­զա­պես ներ­կա ծանր նա­խընտ­րա­կան վի­ճա­կում փոր­ձում է Մոսկ­վա­յի հետ եր­կա­թու­ղու կոն­ցեն­սիա­յի թե­մա­յով «ա­ռեւտ­րի» մեջ մտնել` շատ մի նե­ղեք, ա­պա­գա­յի ե­րաշ­խիք­ներ կամ նման բան:

Մ­յուս կող­մից, չբա­ցա­ռենք, որ այսկերպ նա փոր­ձում է ա­պա­հո­վել Ա­րեւ­մուտ­քի կամ նույ­նիսկ թուրք­–ա­զե­րիա­կան տան­դե­մի օ­ժան­դա­կութ­յունն ընտ­րութ­յուն­նե­րի ժա­մա­նակ:

­Թե որ տար­բե­րակն է, դեռ հաս­կա­նալ է պետք: Բայց մեկ բան այս պա­հին էլ տե­սա­նե­լի է. ե­թե ի­րեն վստահ զգար, հա­զիվ թե նման ծայ­րա­հեղ վտան­գա­վոր խա­ղի մեջ մտներ, այն էլ` ներ­կա­յիս շատ ա­վե­լի ծայ­րա­հեղ վտան­գա­վոր ի­րա­վի­ճա­կում, երբ ա­ռանց չա­փա­զան­ցութ­յան, ողջ աշ­խարհն է սպա­սում ի­րա­նա­կան պա­տե­րազ­մի շուրջ հե­տա­գա զար­գա­ցում­նե­րին` փոր­ձե­լով ա­ռա­վե­լա­գույնս զերծ մնալ կտրուկ քայ­լե­րից: Միայն թե Մոսկ­վան կամ Ա­րեւ­մուտ­քը կա­րո՞ղ են Նի­կո­լին օգ­նել, երբ նրա ա­մեն մի փո­ղոց դուրս գա­լուն մի նոր սկան­դալ է հե­տե­ւում: Իսկ երբ բա­նը հա­սել է նրան, որ պա­տա­նի­նե­րի է բան­տում փա­կում, դա հու­շում է այն հսկա նե­գա­տի­վի մա­սին, որ նրա ան­վան շուրջ է գե­նե­րաց­վել:

Ժողովուրդ ջան, մեր երկիրը մազից է կախված, եկեք փորձենք փրկել․ Հայկ Բաբուխանյան Ժողովուրդը պետք է որոշի՝ ուզում է մնալ ԵԱՏՄ-ում, թե՞ գնալ Եվրամիություն․ Բաբուխանյան Եթե Փաշինյանը դավաճանա, ինչի՞ եք իր հետ նույն սեղանի շուրջ նստում․ Բաբուխանյան (տեսանյութ) ՀՀ-ում ստորագրահավաք է սկսվել արտաքին քաղաքական հարցով հանրաքվե անցկացնելու համար Պաշտպանենք Անկախության հռչակագրի յուրաքանչյուր տառը․ Հայկ Բաբուխանյանի կոչը կուսակցություններին Ինչ նոր իրական ընդդիմություն է ձեւավորվում ԱԺ-ից դուրս․ Բաբուխանյանը փակագծեր է բացում Հայաստանի ապագան որոշվելու է ոչ թէ ԱԺ-ում, այլ հանրաքվեով. Հայկ Բաբուխանյան Ուղիղ. Նիկոլը նորից ստացավ իր երազած ընդդիմությունը. Հայկ Բաբուխանյան ՈՒՂԻՂ. Ընդդիմության մանդատապաշտությունը Ծառուկյանին հետապնդելու ժամանա՞կ է բռնում․ Բաբուխանյան Ընտրության արդյունքները Փաշինյանի հետ պայմանավորվածության հետևանք է, կամ էլ՝ անգրագիտության ՈՒՂԻՂ. Առանց փողոցային պայքարի` ՍԴ դիմելը Նիկոլի օգտին էր. Հայկ Բաբուխանյան Այս ընտրություններում պարտվեցին բոլորը. Հայկ Բաբուխանյան Տեղի ունեցավ ՍԻՄ կուսակցության երիտասարդական թեվի ակտիվի հավաքը Ինչու մենք չենք կարող այսօր տոնել Շուշիի ազատագրումը Եվրոպական դեսանտն ու հայաստանյան ապագան. Հայկ Բաբուխանյան Մենք նոր չէ, որ բախվում ենք այս դավաճանական գծին, նորի՛ց ենք ճնշելու. Բաբուխանյան Կստորագրվի հուշագիր ՍԻՄ կուսակցության և Справедливая Россия֊ի միջև ՍԻՄ կուսակցության պատվիրակությունը Մոսկվայում մասնակցում է «ՍՈՎ ինտեր» միջազգային համաժողովին Ուղիղ. Ցեղասպանության ուրացում` Լեվոն Տեր֊Պետրոսյանից մինչև Նիկոլ. Հայկ Բաբուխանյան Խորհուրդ կտայինք չխաղալ իշխող խունտայի օգտին և, քանի դեռ ուշ չի, հետևել մեր օրինակին. Հայկ Բաբուխանյան Այս ամոթալի լիբերալ-թուրքամետ արշավի հեղինակները թիրախավորել են Հայոց ցեղասպանությունը Ո՛չ Նիկոլին, այո՛ ՀՀ Անկախության հռչակագրին․տեղի է ունեցել ՍԻՄ կուսակցության համագումարը (տեսանյութ) Կարեւոր է, որ կարողանանք պաշտպանել Անկախության հռչակագիրը. ՍԻՄ-ը մասնակցելու է ընտրություններին ՍԻՄ-ն ընդդեմ կոռուպցիայի ՍԻՄ XXVIII համագումար. 37 տարի հայ ժողովրդի շահերի պաշտպանության ճակատում