ԻՐԱՆԱԿԱՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄԸ ԿԱՆԳՆԵՑՆԵԼՈՒ ՀԵՐԹԱԿԱՆ ՓՈՐՁԸ
ՎերլուծությունԹրամփի դեմ նախօրեին տեղի ունեցած հերթական մահափորձի հետ կապված` հետաքրքիր վարկած են առաջ քաշում իրանական որոշ աղբյուրներ (Տես նաեւ https://iravunk.com/?p=339415&l=am): Այսպիսով, թեեւ Թրամփը հիմքեր չի տեսնում` տեղի ունեցածն Իրանի հետ կապելու համար, բայց ահա իրանական աղբյուրները հետաքրքիր միտք են հուշում: Ըստ այդմ, որ Թրամփը սկսել է հանգել այն մտքին, որ Իրանի հարցով ուժային կամ պարտադրանքային լուծման չի կարող հասնել եւ պետք է ռեալ կոմպրոմիսի գնալ: Եվ այս հարձակումը եկավ նրան հիշեցնելու, որ ԱՄՆ նախագահը միանգամայն խոցելի է, առավել եւս, երբ նրան պաշտպանողները «պատահաբար» կարող են այսպես խայտառակորեն ձախողվել, որ թույլ են տալիս զինված անձանց հասնել այն վայրին, որտեղ ԱՄՆ նախագահը ուղիղ հասանելիության վիճակում է:
Տրամաբանությունը սա է. եթե Թրամփն իրոք ցանկանում է պատերազմը դադարեցնել, ապա կգտնվեն անձինք, որոնք կարող են փորձել անգամ նրան լիկվիդացնելու գնով դա թույլ չտալ եւ ի ցույց են դնում, որ դրա հնարավորությունն ունեն: Ակնարկը, թերեւս, Նեթանյահուին է վերաբերում, հաշվի առնելով, որ ներկա վիճակում պատերազմը կանգնեցնելն ամենաշատը անձամբ նրան է հարվածելու. կարող է մինչեւ կյանքի վերջը բանտից դուրս չգալ: Սրան զուգահեռ, նախօրեին Իսրայելի երկու նախկին վարչապետները՝ Լապիդը եւ Բենեթը, հայտարարեցին, որ միավորվել են Նեթանյահուին տապալելու համար: «Մենք միավորվում ենք ընտրություններում հաղթելու եւ ուժեղ, կայուն կառավարություն ստեղծելու համար»,- հայտարարում է Յաիր Լապիդը: Ու մեծ հարց է` իր արդեն մշտական պատերազմական հակումներով Նեթանյահո՞ւն է Թրամփին ավելի հոգեհարազատ, թե՞ գերադասում է Իսրայելի հետ հետագա հարաբերությունները կառուցել այլ անձանց հետ:
Բայց, եթե առաջ գնանք այն տրամաբանությամբ, թե Թրամփը փորձում է կանգնեցնել իրանական պատերազմը, ապա ամենաառաջնային հարցն այն է, թե դրա հնարավորությունը կա՞: Նախ, օրերս ամերիկյան պաշտոնական փաստաթղթերում վերջապես ֆիքսվեց այն տեսլականը, թե ԱՄՆ-ն Իրանի դեմ պատերազմ է սկսել Իսրայելի խնդրանքով: Սա ցուցադրական ակնարկ է, որ Թրամփը, ելնելով ԱՄՆ-ի շահերից, Իրանի հետ ինչ-որ առանձնակի խնդիրներ չի տեսնում, այն է` կարելի է գտնել «դեմքը փրկող» տարբերակ եւ պատերազմը վերջացնել:
Եվ մյուս կողմից, այն «տարօրինակ» ակտիվությունը, որն այս օրերին դրսեւորում է Իրանի արտգործնախարարը, իր հերթին է հետաքրքիր մտքեր առաջացնում: Այսպես, Արաղչին վերջին օրերին հետաքրքիր «ճանապարհորդության» մեջ է: Նախ` նա Իսլամաբադում էր: Չնայած դրան, այնտեղ ամերիկացիների հետ հանդիպում չեղավ, բայց Թրամփը դա բավականին հանգիստ ընդունեց: Տպավորությունն այն է, որ պետք էր միջնորդի` Պակիստանի միջոցով ինչ-որ բան փոխանցել Վաշինգտոնին, որը եղավ «ձեռքից` ձեռք» տարբերակով: Պակիստանից Արաղչին մեկնեց Օման, որը եւս տրամաբանական է. Օմանը Հորմուզի նեղուցի «համասեփականատերն» է Իրանի հետ միասին: Այսինքն, եթե կա Հորմուզի նեղուցի նոր կարգավիճակի հարց, ապա պետք է դա նաեւ Օմանի հետ ճշգրտել: Այստեղից, տարօրինակ է, բայց վերադարձավ Իսլամաբադ, ինչը Օմանում պայմանավորվածությունները եւս Վաշինգտոնին հասցնելու տեսք ուներ: Վերջապես, երեկ Արաղչին թռավ Սանկտ Պետերբուրգ` նախագահ Պուտինի հետ հանդիպման: Իսկ սա նշանակում է, որ ընթանում է մի գործընթաց, որտեղ իրականում Իսլամաբադը, թեեւ դեռ համարվում է միջնորդ, սակայն ընդամենը «խոսք տանող-բերողի» կարգավիճակում է, եւ ավելի խորքային գործընթացներ են ընթանում Մոսկվայի մասնակցությամբ: Ընդ որում, մինչ Արաղչու ՌԴ ժամանումը, Թրամփը եւս տեղեկացրեց, որ խոսել է Պուտինի հետ:
Այսինքն, այս ամբողջ շարժն ակնարկ է, որ իրանական թեմատիկայով շատ ակտիվ կուլիսային քննարկումներ են ընթանում: Ավելին, անգամ տարածվել են խոսակցություններ Իրանի առաջարկած բանակցային մեխանիզմի մասին. հաստատել Իրանի եւ Լիբանանի դեմ ռազմական գործողությունները դադարեցնելու գաղափարը, ապա անցնել Հորմուզի ներղուցի կարգավիճակի, հակաիրանական պատժամիջոցների եւ մյուս հարցերին: Այս ամենը հաստատելով, նոր միայն սկսել ամենավիճահարույց` միջուկային թեմայով քննարկումները:
Թրամփի համար սա կարող է ընդունելի տարբերակ դառնալ. դա «դեմքը մաքրող» տարբերակ է, առավել եւս, որ հաշտության պարամետրերի մի զգալի մասն արդեն համաձայնեցվել է, իսկ Իրանի առաջարկը` էսկալացիան մեղմել աստիճանաբար, իրավիճակը կառավարելիության մեջ է պահում: Այլընտրանքը` պատերազմը շարունակելը մնում է անցանկալի:
Ահա այս ընդհանրական պատկերը գալիս է հուշելու, որ պատերազմը կանգնեցնելու իրական տարբերակ ներկա պահին իրոք կա: Իսկ ահա Նեթանյահուն մեկ անգամ կարողացավ այդ շանսը ձախողել` սրելով լիբանանյան պատերազմը, թե` այս հարցը պայմանավորվածությունների մեջ չկար: Երկրորդ անգամ այդ տրյուկը հազիվ թե աշխատի. Լիբանանի հարցը Իրանի առաջարկներում շատ հստակ է ընդգծված: Այսինքն, կարող է պատերազմը շարունակելու հարցում «վերջին տարբերակի» կարգավիճակ ունենալ Թրամփին ֆիզիկապես ոչնչացնելու սպառնալիք ցուցադրելու վարկածը, որի մասին ակնարկում են իրանական աղբյուրները: Ուստիեւ տեսնենք, թե դա որքանով է ռեալ:

