Մոսկվան այս պահին պետք է բարդ որոշումներ կայացնի
ՎերլուծությունԱյն իրողությունները, որոնք ձեւավորվել են Իրանի շուրջ (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=343113&l=am), Հայաստանի, ասենք նաեւ Ադրբեջանի համար մնում են լուրջ գլխացավանք: Այս ուղղությունը կմնա՞ Թրամփի համար հետաքրքիր. այդ հարցի պատասխանն է, որ Փաշինյանին եւ Ալիեւին պարտադրելու են նորից լրջորեն մտածել իրենց աշխարհաքաղաքական կողմնորոշման մասին: Առավել եւս, որ կա մեկ էական փաստ. այս պահին Իրանը սկսում է փաստացի ձեռք բերել գերտերության կարգավիճակ, այն դեպքում, երբ նրա տարածաշրջանային հիմնական մրցակիցները, այդ թվում` Թուրքիան, Սաուդյան Արաբիան այդպես էլ կամակատարի կարգավիճակից այն կողմ չկարողացան անցնել: Եվ այն, որ տարածաշրջանում նման դիրքային փոփոխությունը իր հետ բերելու է միանգամայն նոր տեսքի եւ որակի աշխարհաքաղաքական օրակարգ, հասկանում են բոլորը: Իհարկե, անակնկալները դեռ չեն բացառվում, այդ թվում, որ Թրամփը կարող է եւ փոշմանել: Բայց այս պահին ունենք այն, ինչ ունենք. Իրանն ընկալվումէ, որպես ԱՄՆ–ին հաղթող, եւ դա փոխում է ողջ մթնոլորտը:
Ընդ որում, Փաշինյանի համար խնդիրը կրկնակի բարդ է: Այս ընթացքում հասցրեց քաղաքական ու տնտեսական պատերազմի մեջ մտնել Ռուսաստանի հետ: Նույն Ռուսաստանի, որը, բացի իր ունեցած աշխարհաքաղաքական եւ մեզ համար` տնտեսական դերից, նաեւ Իրանի հիմնական դաշնակիցն է: Ավելի կոնկրետ, իրանական աշխարհաքաղաքական, ըստ այդմ, նաեւ ռազմական տնտեսական վեկտորը հիմնականում աշխատում է «Հյուսիս–Հարավ» եւ «Մետաքսի ուղու» ընդհանրական տրամաբանության մեջ: Ըստ այդմ էլ, «Թրամփի ուղի», «Զանգեզուրի միջանցք» եւ այդ կարգի հասկացություններն ուղիղ դեմ են այդ տրամաբանությանը:
Գումարած այս ամենին, ռուսների հետ տնտեսական բախումը միայն մռայլ հեռանկարներ է խոստանում Նիկոլին: Սկզբնական փուլը հաղթահարելն ամենահեշտն էր` տնտեսվարողների ամենատարբեր օգնությունը, ուղիղ ֆինանսավորում խոստանալով: Սակայն դրան հաջորդում է իրական պատկերը. ֆինանսավորում տալ չի կարող, եվրոպաներից փող են խոստանում, բայց հազիվ թե տան: Ամենակարեւորը. եվրոպական շուկաներն այդպես էլ չեն բացվում: Բանը հասավ Նիկոլի երեկվա «ցնցող» հայտարարություններին, թե մենք նոր շուկաների մասին ասել ենք, գնացեք, տեղ գտեք: Այ, հենց այդ գնալ, տեղ գտնելն է, որ գործնականում անհնար է անել: Ու թե այս ամենն ուր կհասցնի հիմնական գյուղմթերքների` ծիրանի եւ խաղողի արտահանման փուլում, հիմնական խնդիրը հենց այստեղ է:
Կարճ ասած, պետք է մի բան անել ռուսների հարցով: Երեկ Փաշինյանը հայտարարեց, որ այդ «մի բանը» տեսնում է ԵԱՏՄ–ի հաջորդ նիստին մասնակցելը: Այն դեպքում, երբ ընտրական փուլում խոսում էր ընտրություններից հետո Մոսկվա գնալ–պայմանավորվելու մասին, թե դրա մասին Պուտինի հետ ունի փոխըմբռնում: Բայց չէ, Պուտինը դեռ լռում է հայաստանյան ընտրությունների մասով, իսկ դա նշանակում է, որ Մոսկվա գնալու տարբերակն էլ բացառված է:
Այս ամենին զուգահեռ, անգամ լուրեր սկսեցին շրջանառվել, որ Փաշինյանի կողմից Մոսկվային ուղղված տարաբնույթ առաջարկներ են գնում: Ասենք, ԵՄ–ԵԱՏՄ–ի մասին հանրաքվե կազմակերպելու, մինչեւ իսկ` վարչապետի պաշտոնը Մհեր Գրիգորյանին թողնելով` նախագահի պաշտոնին անցնելու մասին: Բայց, ըստ աղբյուրների, նորից արձագանք չկա. երեւի Մոսկվայում հասկանում են, որ նման սխեմայով Գրիգորյանն ընդամենը կդառնա Նիկոլի մոտ վարչապետ աշխատող, քանի որ թիմը հենց Փաշինյանի «կոնտրոլի» տակ է:
Թեեւ մյուս կողմից էլ, ինչպես ցույց տվեց Մոսկվայի վրա երեկվա ուկրաինական աննախադեպ դրոնային հարձակումը, Ռուսաստանում եւս բարդ վիճակ է, այսինքն, կան շատ ավելի առաջնային հարցեր, քան Նիկոլը: Չնայած, իրականում պատկերը մի փոքր այլ է. Մոսկվան այս պահին կանգնած է` ինչ ուղղությամբ է շարունակելու առաջ գնալ, կտրուկ կոշտացումների՞ (որի պահանջարկը շատ մեծ է), թե՞ բանակցային լուծումների ճանապարհով: Եվ այս հարցում որոշումը, թերեւս, կլինի ընդհանրական. ինչպես ուկրաինական, այնպես էլ` հայաստանյան եւ մնացած այլ ուղղություններով: Ու հենց այս լուծմանն էլ առաջիկա օրերին պետք է սպասել, որից հետո արդեն նաեւ Փաշինյանի հետ կապված հստակեցումներ կունենան:
Տե´ս նաեւ https://t.me/iravunk/68688

