Հայաստանի շուրջ մեծ խաղը շարունակում է թափ հավաքել

Վերլուծություն

Եր­եւա­նի ա­վա­գա­նին, թեեւ ա­վե­լի ճիշտ կլի­ներ ա­սել` Նի­կոլ Փա­շին­յա­նը ո­րո­շեց մայ­րա­քա­ղա­քի կենտ­րո­նա­կան փո­ղոց­նե­րից մե­կը` Ա­միր­յա­նը, ան­վա­նա­փո­խել Պապ թա­գա­վո­րի ան­վամբ՝ «Պապ թա­գա­վո­րի փո­ղո­ց»: Ո վ­ էր Ար­սեն Ա­միր­յա­նը. հայ բոլշ­եւիկ, հե­ղա­փո­խա­կան, լրագ­րող, հրա­պա­րա­կա­խոս, Բաք­վի 26 կո­մի­սար­նե­րից: Ով էր Պապ թա­գա­վո­րը. Ե­կե­ղե­ցու կող­մից ա­մե­նա­մերժ­ված հա­յաս­տան­յան ղե­կա­վար­նե­րից մե­կը, ում մե­ղադ­րում են Կա­թո­ղի­կոս Ներ­սես Ա­–ի սպա­նութ­յու­նը պատ­վի­րե­լու մեջ:

ԹՈՒՐՔԱԿԱՆ ԱԿԱՆՋՆԵՐԸ ՍԿՍԵՑԻՆ ԵՐԵՎԱԼ

Ու­րեմն, պա­տա­հա­կա՞ն էր նման պա­հին ե­րե­ւան­յան կո­լո­րի­տի մաս դար­ձած Ա­միր­յան փո­ղո­ցի ան­վա­նա­փո­խութ­յու­նը. նման պա­տա­հա­կա­նութ­յուն­ներ չեն լի­նում: Ա­մեն դեպ­քում, հաշ­վի առ­նե­լով, թե ինչն ին­չով են փո­խա­րի­նել, սա նման­վում է ոչ միայն հա­կաե­կեղ­եցա­կան, այլ նաեւ` հա­կա­ռու­սա­կան ժես­տի: Ի­հար­կե, ե­թե Փա­շին­յա­նին հարց­նես, միան­գա­մից կհար­ձակ­վի, թե ինչ հա­կա­ռու­սա­կան, ես այդ երբ եմ ռուս­նե­րի դեմ ինչ­–որ բան ա­րել: Բայց ինչ էլ ա­սի, հեր­թա­կան հա­կա­ռու­սա­կան ժես­տի տպա­վո­րութ­յու­նը դրա­նից չի փոխ­վե­լու:

Ընդ ո­րում, ներ­կա թեժ ի­րո­ղութ­յուն­նե­րը հաշ­վի առ­նե­լով, նման ան­վա­նա­փո­խութ­յու­նը կա­րե­լի է նաեւ ցու­ցադ­րա­կան ազ­դակ հա­մա­րել: Այ­սինքն, ան­կախ այն բա­նից, թե Մոսկ­վա­յի հետ հա­րա­բե­րութ­յու­ններն ինչ սրութ­յան են հա­սել, նման քայ­լը նաեւ ակ­նարկ է հա­յաս­տան­յան «վե­րընտր­ված» իշ­խա­նութ­յուն­նե­րի կող­մից էլ ա­վե­լի լուրջ սրա­ցում­նե­րի գնա­լու պատ­րաս­տա­կա­նութ­յան ցու­ցի­չի: Ե­թե այդ­պես է, ու­րեմն պետք է ա­ռա­ջի­կա­յում էլ ա­վե­լի սուր քայ­լե­րի սպա­սել: Ա­մեն դեպ­քում, առն­վազն ռու­սա­կան փոր­ձա­գի­տա­կան շրջա­նակ­նե­րում այդ սպա­սե­լիք­նե­րը կան: Այս­պես, Ռու­սաս­տա­նի ար­տա­քին գոր­ծե­րի նա­խա­րա­րութ­յան ար­դեն պաշ­տո­նա­թող ա­վագ խորհր­դա­կան Ա­նա­նիե­ւը բա­վա­կա­նին ու­շագ­րավ եզ­րա­կա­ցութ­յան է գա­լիս Բաք­վում Թուր­քիա­յի նախ­կին դես­պան եւ ՄԱԿ-ում ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Իս­մա­յիլ Ալ­փեր Ջոշ­քո­ւի եւ տխ­րահռ­չակ Գա­րո Փայ­լա­նի հոդ­վա­ծից, ո­րը հրա­պա­րակ­վել է գլո­բա­լիս­տա­կան ու­ղե­ցույց հա­մար­վող «Քար­նե­գի» կենտ­րո­նի կայ­քում՝ «Հա­ջորդ քայ­լե­րը դե­պի խա­ղա­ղութ­յուն Հա­յաս­տա­նում ընտ­րութ­յուն­նե­րից հե­տո» վեր­նագ­րով: Ըստ փոր­ձա­գե­տի, այդ հոդ­վա­ծում հե­ղի­նակ­ներն ա­ռաջ են տա­նում այն թե­զը` Էր­դո­ղա­նը մտա­դիր է Ան­կա­րա­յում հու­լի­սի 7-8–ին կա­յա­նա­լիք ՆԱՏՕ-ի գա­գաթ­նա­ժո­ղովն օգ­տա­գոր­ծել որ­պես հար­մար պահ՝ Թ­րամ­փի, Փա­շին­յա­նի եւ Ա­լի­եւի հետ քա­ռա­կողմ հան­դի­պում կազ­մա­կեր­պե­լու հա­մար, ո­րի նպա­տա­կը «պետք է լի­նի խա­ղա­ղութ­յան գոր­ծըն­թա­ցում լճաց­ման կան­խու­մը եւ հա­մա­տեղ պար­տա­վո­րութ­յուն­նե­րի մշա­կու­մը՝ դրա հե­տա­գա ա­ռաջ­խա­ղաց­ման հա­մար քա­ղա­քա­կան եւ տն­տե­սա­կան հիմք ստեղ­ծե­լու հա­մար... եւ մշ­տա­կան հա­մա­կարգ­ման մե­խա­նիզ­մի ստեղ­ծու­մը՝ ԱՄՆ-ի, ԵՄ-ի, Թուր­քիա­յի, Հա­յաս­տա­նի, Ադր­բե­ջա­նի եւ շա­հագր­գիռ մի­ջազ­գա­յին ֆի­նան­սա­կան հաս­տա­տութ­յուն­նե­րի մաս­նակ­ցութ­յամբ»:

Այ­սինքն, ռու­սա­կան փոր­ձա­գի­տա­կան շրջա­նակ­նե­րում ամ­րա­նում է այն գա­ղա­փա­րը, որ Ան­կա­րան այդ­պի­սով փոր­ձում է փո­խել հա­րավ­կով­կաս­յան աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան ողջ կոնստ­րուկ­ցիան: Այ­սինքն, պաշ­տո­նա­պես Թուր­քիան հան­դես է գա­լիս «3+3» տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին հար­թա­կի դիր­քե­րից, այն է` «Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սի հար­ցե­րը պետք է լու­ծեն տա­րա­ծաշր­ջա­նի երկր­նե­րը եւ ն­րանց ա­մե­նա­մոտ հար­եւան­նե­րը» սկզբուն­քի օգ­տին, ին­չը քա­նիցս ընդգ­ծել են թուր­քա­կան բարձ­րաս­տի­ճան ղե­կա­վար­նե­րը: Այդ թվում ԱԳ նա­խա­րար Ֆի­դա­նը` օ­րերս, այ­սինքն` հա­յաս­տան­յան ընտ­րութ­յուն­նե­րից հե­տո ՌԴ կա­տա­րած այ­ցի շրջա­նակ­նե­րում: Բայց մյուս կող­մից էլ, դա­տե­լով Ա­նա­նիե­ւի գնա­հա­տու­մից, ստաց­վում է, որ ի­րա­կա­նում Էր­դո­ղա­նը մտա­ծում է Ադր­բե­ջան–­Հա­յաս­տան–­Թուր­քիա ա­ռանց­քի գա­ղա­փա­րի մա­սին` ԱՄՆ­–ի եւ ԵՄ­–ի ե­թե ոչ հո­վա­նու տակ, ա­պա գո­նե սերտ հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յամբ: Այ­սինքն, ծրագ­րում է տա­րա­ծաշր­ջա­նից դուրս թող­նել Ի­րա­նին եւ Ռու­սաս­տա­նին:

ՖԻԴԱ՞ՆՆ Է ՌԴ–ՈՒՄ ԶԲԱՂՎԵԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ԼՈԲԲԻՆԳՈՎ

Չ­նա­յած, ռուս դի­վա­նա­գե­տը նաեւ պա­տա­հա­կան չի ընդգ­ծում, թե ով­քեր են փոր­ձում այդ միտքն ա­ռաջ տա­նել եւ ինչ գլո­բա­լիս­տա­կան աղբ­յուր­նե­րում: Տա­րա­ծաշր­ջա­նից Ռու­սաս­տա­նին ու Ի­րա­նին առն­վազն դուրս թող­նե­լու գա­ղա­փարն ի­րա­կա­նում հին գլո­բա­լիս­տա­կան ծրագ­րե­րից է, ո­րը ժա­մա­նա­կին ռազ­մա­վա­րա­կան տես­քի էր բե­րել տխրա­հի­շա­տակ Բ­ժե­ժինս­կին` իր «Մեծ շախ­մա­տա­յին տախ­տակում»: Ու ե­թե հի­մա նույն գլո­բա­լիստ­նե­րի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը նույն մե­խա­նիզմն են քա­րո­զում նույն գլո­բա­լիս­տա­կան «Քար­նե­գի» կենտ­րո­նի կայ­քում, դա նախ ակ­նարկ է այն մա­սին, որ այդ հին ծրագ­րե­րը դեռ օ­րա­կար­գում են: Բայց ի­րա­կա­նում «եր­կու ա­թո­ռի» մաս­նա­գետ Էր­դո­ղանն ի­րա­կա­նո՞ւմ է խա­ղում գլո­բա­լիս­տա­կան գա­ղա­փա­րա­խո­սութ­յան օգ­տին, այս­տեղ ար­դեն հար­ցեր կան:

­Նախ, Ա­նա­նիեւն ինքն է այն մտքին, որ. «Կար­ծես թե, պա­տա­հա­կան չէ, որ Ֆի­դա­նի ժա­մա­նու­մը տե­ղի է ու­նե­ցել Հա­յաս­տա­նում խորհր­դա­րա­նա­կան ընտ­րութ­յուն­նե­րի վերջ­նա­կան արդ­յունք­նե­րի հրա­պա­րա­կու­մից մեկ օր անց, ո­րոնք հաղ­թել է Թուր­քիա­յի եւ Ադր­բե­ջա­նի կող­մից հո­վա­նա­վոր­վող կու­սակ­ցութ­յու­նը՝ ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան սկզբունք­նե­րի կո­պիտ խախ­տում­նե­րի շնոր­հիվ։ Ըստ եր­եւույ­թին, Էր­դո­ղա­նի դես­պա­նոր­դը ե­կել էր այս «հաղ­թաթղ­թով»՝ Ռու­սաս­տա­նի հետ իր նուրբ քա­ղա­քա­կան խա­ղում՝ Անդր­կով­կա­սում շա­հե­րի նոր հա­վա­սա­րակշ­ռութ­յուն «բա­նակ­ցե­լու» հա­մար։ Ն­րա նպա­տակն էր հա­մո­զել Ռու­սաս­տա­նի ղե­կա­վա­րութ­յա­նը` ճա­նա­չել Հա­յաս­տա­նի ընտ­րութ­յուն­նե­րի օ­րի­նա­կա­նութ­յու­նը եւ հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յուն կա­ռու­ցել Ան­կա­րա­յի հետ՝ հաշ­վի առ­նե­լով Եր­եւա­նի հե­տա­գա շե­ղու­մը դե­պի արեւմ­տա­մետ, իսկ ի­րա­կա­նում՝ թյուր­քա­կան ուղ­ղութ­յամբ»:

­Թե­րեւս, սա ա­վե­լի հա­վա­նա­կան է. Էր­դո­ղանն այս­քան ժա­մա­նակ կով­կաս­յան ուղ­ղութ­յամբ նրա հա­մար չէ հա­մա­ռո­րեն «քյալ­լա տվել», որ հի­մա իր ձեռք­բե­րում­նե­րը հենց այն­պես նվի­րի Թ­րամ­փին, ա­ռա­վել եւս` եվ­րո­պա­ցի­նե­րին, ան­կախ այն բա­նից` նրանք գլո­բա­լիս­տա­կան տես­քով են, թե ցան­կա­ցած այլ: Ա­վե­լի շուտ, այն տպա­վո­րութ­յունն է, որ Ան­կա­րան պար­զա­պես փոր­ձում է հա­մո­զել Մոսկ­վա­յին, թե ինչ կա որ, պետք է ըն­դու­նել Փա­շին­յա­նի բազ­մա­վեկ­տոր կուր­սը. հա­մա­գոր­ծակ­ցում է Եվ­րո­պա­յի, ԱՄՆ­–ի, Թուր­քիա­յի, Ադր­բե­ջա­նի հետ, բայց նաեւ ու­զում է հա­մա­գոր­ծակ­ցել Ռու­սաս­տա­նի հետ, դրա­նում ի՞նչ վատ բան կա: Բայց այն, որ Ան­կա­րան Մոսկ­վա­յի հետ քննար­կում­նե­րը սկսեց ծա­վա­լել Նի­կո­լի «վե­րընտր­վե­լուց» հե­տո, թե­րեւս ար­դեն իսկ պարզ ակ­նարկ է, թե այդ «վե­րընտ­րութ­յան» տակ ի­րա­կա­նում Ան­կա­րա­յում ում հաղ­թա­նակն են տես­նում եւ ինչ­պես են պատ­կե­րաց­նում հե­տա­գա սխե­մա­նե­րը:

Ա­սենք, այդ հե­տա­գա սխե­մա­նե­րի մա­սին հատ­կա­պես վեր­ջին ժա­մա­նակ­ներս շատ է խոս­վել: Այն է` Հա­յաս­տա­նին պետք է միա­վո­րել Թ­յուր­քա­կան աշ­խար­հի տրա­մա­բա­նութ­յան մեջ: Ընդ ո­րում, կուր­սը, ո­րով այդ­քան հպար­տա­նում է Փա­շին­յա­նը, հիմ­քում հենց դա էլ ու­նի: Այ­սինքն` «գնում ենք Եվ­րո­պա», բա­ցում ենք «Թ­րամ­փի ու­ղի»: Իսկ ի­րա­կա­նում դա նշա­նա­կում է Հա­յաս­տա­նի հա­մար փա­կել հյու­սիսն ու հա­րա­վը: Ու երբ դրանք կփակ­վեն, ա­պա պարզ կդառ­նա, որ Եվ­րո­պա­յին կամ Թ­րամ­փին հաս­նե­լու հա­մար Հա­յաս­տա­նին մնա­ցել է մեկ ճա­նա­պարհ` Թուր­քիան: Ան­կա­րան էլ, երբ ու­զի, կբա­ցի այդ դու­ռը, երբ ու­զի` կփա­կի, նա­յած, թե Հա­յաս­տանն ի­րեն ինչ­պես է դրսե­ւո­րում:

ՊԱՏԱՅԻՆ ՎԻՃԱԿ

­Բայց այն, որ Ֆի­դա­նը, ըստ ռուս փոր­ձա­ռու դի­վա­նա­գե­տի պնդման, փոր­ձել է Մոսկ­վա­յին հա­մո­զել` ըն­դու­նել ներ­կա ի­րո­ղութ­յուն­նե­րը` Մոսկ­վա­յին «վա­խեց­նե­լով» Թ­րամ­փով եւ Եվ­րո­պա­յով, նաեւ հու­շում է, որ ա­ռանց Ռու­սաս­տա­նի հե­տա­գա նա­հան­ջի, գոր­ծը ա­վար­տին հասց­նե­լու հետ կապ­ված խնդիր­ներ ու­նեն: Փաս­տը սա է. ան­կախ ա­մեն բա­նից, Հա­յաս­տա­նում դեռ գտնվում է ռու­սա­կան ռազ­մա­բա­զան: Նի­կո­լը, ով ան­գամ այդ մասշ­տա­բա­յին ընտ­րա­կան գոր­ծո­ղութ­յու­նն­երից հե­տո, երբ այդ­պես էլ գո­նե քվեար­կող­նե­րի ձայ­նե­րի կե­սը չհա­վա­քեց, ա­վե­լի կոնկ­րետ, ստա­ցավ Հա­յաս­տա­նի բնակ­չութ­յան ձայ­նե­րի մոտ 1/4–ը, կա­րո՞ղ է կոշտ մե­թոդ­նե­րով հաս­նել ռու­սա­կան ռազ­մա­բա­զան հե­ռաց­նե­լուն. լուրջ հար­ցեր կան այս­տեղ: Ու սա այն թե­ման է, երբ Ա­րեւ­մուտ­քի, էլ չա­սած` Ան­կա­րա­յի եւ Բաք­վի մի­ջամ­տութ­յու­նը կա­րող է ի վնաս Փա­շին­յա­նի աշ­խա­տել: Ու ա­մեն բան շատ ա­վե­լի կխճճվի, ե­թե Մոսկ­վան ո­րո­շի ճա­նա­չել հա­յաս­տան­յան ընտ­րութ­յուն­նե­րի օ­րի­նա­կա­նութ­յու­նը` դրա­նով լիո­վին լե­գի­տի­մաց­նե­լով Նի­կո­լին:

­Բայց ի­րո­ղութ­յուն­ներն այլ բան են հու­շում. ե­թե ի­րոք Ֆի­դա­նը փոր­ձում էր «հա­մո­զել Ռու­սաս­տա­նի ղե­կա­վա­րութ­յա­նը` ճա­նա­չել Հա­յաս­տա­նի ընտ­րութ­յուն­նե­րի օ­րի­նա­կա­նութ­յու­նը»,–­ ինչ­պես որ պնդում է Ա­նա­նիե­ւը, ա­պա այն, որ ռուս­նե­րից այդ­պես էլ հա­յաս­տան­յան ընտ­րութ­յուն­նե­րի հետ կապ­ված շնոր­հա­վո­րանք չի գա­լիս, հու­շում է, որ Թուր­քիա­յի ԱԳ նա­խա­րարն արդ­յուն­քի չի հա­սել:

Ան­կա­րան, ի­հար­կե, իր կուր­սը կշա­րու­նա­կի: Մի­գու­ցե նաեւ հա­մո­զե­լով Ա­լիե­ւին, որ վեր­ջա­պես ստո­րագ­րի «խա­ղա­ղութ­յան պայ­մա­նա­գի­րը» կամ գո­նե մաս­նա­կի սահ­ման­նե­րը բա­ցե­լու մի­ջո­ցով: Նաեւ դա­տե­լով այն ռեակ­ցիա­յից, ո­րը կա Հա­յաս­տա­նում, այդ թվում այն­պի­սի մանր «կծոց­նե­րի» տես­քով, ինչ­պի­սիք են փո­ղոց­նե­րի ան­վա­նա­փո­խութ­յու­նը, թուր­քա­կան կուրսն այս­տեղ իր ա­ջակ­ցութ­յու­նը ստա­նում է:

Մ­յուս կող­մից, Մոսկ­վան եւս այս ուղ­ղութ­յամբ փոր­ձում է դիր­քե­րը պա­հել: Սա­կայն այն մի քա­նի կո­պիտ սխալ­նե­րը, ո­րոնք նո­րից թույլ տրվե­ցին, այդ թվում` նա­խընտ­րա­կան փու­լում, ի­հար­կե, հար­ցեր ա­ռա­ջաց­նում են: Բայց հար­ցե­րից զատ, ի­րա­վի­ճա­կը փո­խե­լու ռե­սուրս­ներն են պա­կա­սել: Ա­սենք, Սամ­վել Կա­րա­պետ­յա­նը հի­մա կա­րող է ա­սել, թե սխալ­վել է կամ նման բա­ներ: Բայց ի՞նչ է պետք ա­նել այդ սխալն ուղ­ղե­լու հա­մար, դա է, որ դեռ տե­սա­նե­լի չէ: Մ­նում է տնտե­սա­կան լծակ­նե­րով ճնշում­նե­րը: Բայց դրանց էլ Նի­կո­լը կա­րող է քիչ–­քիչ հար­մար­վել:

­Կարճ ա­սած, ստեղծ­վել է մի վի­ճակ, երբ բո­լոր խա­ղա­ցող­ներն էլ, ան­կախ նրա­նից` ընտ­րա­կան փու­լում հա­ջո­ղութ­յու­ններ ու­նեն, թե` ոչ, հի­մա հայտն­վել են պա­տա­յին վի­ճա­կում: Ի­րա­վի­ճա­կի ար­մա­տա­կան փո­փո­խութ­յուններ, թե­րեւս, կա­րող են դառ­նալ այն զար­գա­ցում­նե­րը, ո­րոնք ներ­կա­յումս ըն­թա­նում են ուկ­րաի­նա­կան խա­ղա­տախ­տա­կին եւ դրա շուրջ:

Տե´ս նաեւ https://t.me/iravunk/68874 

Ժողովուրդ ջան, մեր երկիրը մազից է կախված, եկեք փորձենք փրկել․ Հայկ Բաբուխանյան Ժողովուրդը պետք է որոշի՝ ուզում է մնալ ԵԱՏՄ-ում, թե՞ գնալ Եվրամիություն․ Բաբուխանյան Եթե Փաշինյանը դավաճանա, ինչի՞ եք իր հետ նույն սեղանի շուրջ նստում․ Բաբուխանյան (տեսանյութ) ՀՀ-ում ստորագրահավաք է սկսվել արտաքին քաղաքական հարցով հանրաքվե անցկացնելու համար Պաշտպանենք Անկախության հռչակագրի յուրաքանչյուր տառը․ Հայկ Բաբուխանյանի կոչը կուսակցություններին Ինչ նոր իրական ընդդիմություն է ձեւավորվում ԱԺ-ից դուրս․ Բաբուխանյանը փակագծեր է բացում Հայաստանի ապագան որոշվելու է ոչ թէ ԱԺ-ում, այլ հանրաքվեով. Հայկ Բաբուխանյան Ուղիղ. Նիկոլը նորից ստացավ իր երազած ընդդիմությունը. Հայկ Բաբուխանյան ՈՒՂԻՂ. Ընդդիմության մանդատապաշտությունը Ծառուկյանին հետապնդելու ժամանա՞կ է բռնում․ Բաբուխանյան Ընտրության արդյունքները Փաշինյանի հետ պայմանավորվածության հետևանք է, կամ էլ՝ անգրագիտության ՈՒՂԻՂ. Առանց փողոցային պայքարի` ՍԴ դիմելը Նիկոլի օգտին էր. Հայկ Բաբուխանյան Այս ընտրություններում պարտվեցին բոլորը. Հայկ Բաբուխանյան Տեղի ունեցավ ՍԻՄ կուսակցության երիտասարդական թեվի ակտիվի հավաքը Ինչու մենք չենք կարող այսօր տոնել Շուշիի ազատագրումը Եվրոպական դեսանտն ու հայաստանյան ապագան. Հայկ Բաբուխանյան Մենք նոր չէ, որ բախվում ենք այս դավաճանական գծին, նորի՛ց ենք ճնշելու. Բաբուխանյան Կստորագրվի հուշագիր ՍԻՄ կուսակցության և Справедливая Россия֊ի միջև ՍԻՄ կուսակցության պատվիրակությունը Մոսկվայում մասնակցում է «ՍՈՎ ինտեր» միջազգային համաժողովին Ուղիղ. Ցեղասպանության ուրացում` Լեվոն Տեր֊Պետրոսյանից մինչև Նիկոլ. Հայկ Բաբուխանյան Խորհուրդ կտայինք չխաղալ իշխող խունտայի օգտին և, քանի դեռ ուշ չի, հետևել մեր օրինակին. Հայկ Բաբուխանյան Այս ամոթալի լիբերալ-թուրքամետ արշավի հեղինակները թիրախավորել են Հայոց ցեղասպանությունը Ո՛չ Նիկոլին, այո՛ ՀՀ Անկախության հռչակագրին․տեղի է ունեցել ՍԻՄ կուսակցության համագումարը (տեսանյութ) Կարեւոր է, որ կարողանանք պաշտպանել Անկախության հռչակագիրը. ՍԻՄ-ը մասնակցելու է ընտրություններին ՍԻՄ-ն ընդդեմ կոռուպցիայի ՍԻՄ XXVIII համագումար. 37 տարի հայ ժողովրդի շահերի պաշտպանության ճակատում