Շրջադարձային կետ մեծ պատերազմում կամ ինչը ստիպեց Թրամփի` զանգահարել Պուտինին

Անցած գիշեր կայացած Պուտինի եւ Թրամփի հեռախոսազրույցի հետ կապված պաշտոնական մեկնաբանություններում երկու առանցքային դետալ էր նշված, որը, սակայն, մի տեսակ աննկատ մնաց:

Առաջինը. զրույցը կայացել է ամերիկյան կողմի նախաձեռնությամբ: Այսինքն Թրամփը, ով նշում է ԱՄՆ-ի հոբելյանական տարեդարձը, որի հետ կապված «քիթ սրբելու ժամանակ չունի», հարկ համարեց այս հոբելյանական օրվա 1.5 ժամը հատկացնել Պուտինին: Սա նշանակում է, որ այդ զրույցը Թրամփի համար չափազանց կարեւոր էր:

Ի՞նչ ուներ Թրամփն այդպես շտապելու համար: Երեւի չսխալվենք` ենթադրելով. Անկարայում հուլիսի 7-ից 8-ը պետք է կայանա ՆԱՏՕ-ի գագաթաժողովը, որտեղ կարող են ճակատագրական հարցեր լուծվել: Այդ թվում` ԱՄՆ-ի եւ Դաշինքի հարաբերությունների խնդիրը: Թրամփը Անկարա է մեկնում վաղը: Այսինքն արդեն այսօր պետք է քրկար-բարակ քննարկումներ ունենա թիմի հետ ու գանգի վերջնական որոշումների: Թերեւս շատ է կարեւորել այդ որոշումների համար նաեւ Պուտինի հետ զրուցելը:

Բայց ինչո՞ւ վերջին պահին, ավելի շուտ չէ՞ր կարող խոսել` ԱՄՆ-ի Անկախության օրվան չթողնելով: Թերեւս այն իրադարձությունը, որը տեղի ունեցավ դրա նախօրդ օրը, Թրամփի համար այլ ժամկետ չէր թողնում:

Ահա այստեղ գանք հեռախոսազրույցի երկրորդ կարեւոր մտքին: Ուշակովի խոսքով` «Պուտինը ներկայացրել է իրական իրավիճակը մարտադաշտում, որտեղ ռուսական ուժերը առաջ են շարժվում ամբողջ առաջնագծի երկայնքով»։ Ապա հաջորդել է ուկրաինական թեմայով քննարկումները եւ Թրամփի մի շարք առանցքային մտքերը:

Հիշեցնենք, հեռախոսազրույցից մեկ օր առաջ Պուտինը հայտարարեց Կոնստանտինովկայի գրավման մասին, ինչը հաստատում են նաեւ օբյեկտիվ հսկողության աղբյուրները: Իսկ Կոնստանտինովկան, ընդգծենք, մեծությանբ երկրորդ քաղաքն է Մարիուպոլիս հետո, որը ռուսական ուժերը գրավեցին մարտերով, ընդ որում, համեմատաբար կարճ ժամանակահատվածում: Եվ այն, որ հենց այդ փոստը կարող էր Թրամփի համար պատճառ դառնալ` մինչ Անկարա մեկնեը շատ արագ Պուտինի հետ խոսելու եւ, միգուցե, շատ ծրագրեր արմատապես փոխելու համար, ենթադրելի է:

Ի՞նչ պատկեր էր մինչ այս:

ՆԱՏՕ-ի գագաթնաժողովի նախօրեին արևմտյան և ուկրաինական լրատվամիջոցները լցված էին «ճակատում գրեթե արմատական բեկման» մասին նույնական պատմություններով: Այս ակնհայտորեն քարոզչական արշավը, որի հիմքում դրված էին ռուսական տարածքներին ուղղված ուկրաինական մեկը տաս ներկայացվող հարվածները, ակնհայտոներ ուղղված են որոշակի թիրախի՝ ԱՄՆ նախագահին:

Ընդհանուր տեղեկատվական արշավը կառուցված է դասական քաղաքական լոբբինգի օրենքների համաձայն: Թրամփը, որը հայտնի է իր գործնական մոտեցմամբ, չի սիրում ներդրումներ կատարել այնպիսի նախագծերում, որոնք շահաբաժիններ չեն բերում: Եվ որպեսզի Վաշինգտոնը բացի նոր զենքի փաթեթներ, Կիևը և նրա եվրոպական գործընկերները պետք է ցուցադրեն իրենց «ապրանքները»: Այսինքն՝ համոզեն Սպիտակ տանը, որ Ուկրաինայի զինված ուժերը բառացիորեն մեկ քայլ հեռու են ռազմավարական առաջընթացից, և որ վերջնական հարձակման համար անհրաժեշտ է միայն ավելի շատ ամերիկյան սարքավորումներ:

Նմանատիպ սցենար արդեն դիտարկվել է, օրինակ, վերջերս Եվրոպայում կայացած G7 գագաթնաժողովից առաջ: Այնուհետև, գագաթնաժողովի նախօրեին, Մոսկվայի վրա անօդաչու թռչող սարքերի հարձակում իրականացվեց: Որոշակի թիրախներ, իհարկե, խոցվեցին. այլկ բան չէր կարող լինել: Բայց այդ ամենն այնպիսի ճոխությամբ հրամցվեց, որ դրա տակ ցուցադրական նպատակը տեսնելը դժվար չէր՝ ստեղծել սենսացիոն նորություն, ցույց տալ Ռուսաստանի թիկունքի խոցելիությունը և ապացուցել կասկածողներին, որ Կիևը «ունակ է հակամարտությունը տեղափոխել օտար տարածք»:

Արևմտյան մամուլի վերնագրերը իրենց գործն արեցին։ Վերջին շաբաթներին եվրոպական մայրաքաղաքներում գրեթե տոնական տրամադրություն է տիրել։ G7 գագաթնաժողովից հետո քաղաքական գործիչները մեկը մյուսի հետևից սկսեցին խոսել Թրամփի «դիրքորոշման փոփոխության» մասին։ Առավեկ եւս, երբ հաջորդեց պետքարտուղարի խոսքը, թե Ալյասկայում ոչ մի բան էլ չեն պայմանավորվել:

Մոտալուտ «շրջադարձային կետի» մասին բարձրաձայն հայտարարությունները ՆԱՏՕ-ի գագաթնաժողովի անհրաժեշտ օրակարգ են։ Այսինքն, պետք է Թրամփին վերջնականապես համոզել, որ առանց իրեն էլ Եվրոպան ի զորու է Ուկրաինային հասցնել պատորազմում հաղթական ավարտին, եւ եթե Թրամփն ուկրաինամետ, այն է` եվրոպայամետ եւ ՆԱՏՕ-ամետ դիրքերում չմնա, ապա կարող է զրկվել «արջի մորթու» հետպատերազմական բաժանումից:

Միայն թե մի «փոքր» խնդիր կա` «արջը դեռ սպանված չէ»: Ավելին, հաշվի առնելով ռազմաճակատային իրողությունները, իրականում լավ էլ մռնչում է: Ահա հենց այդ մռնչյունն էլ Պուտինը նախօրեին մատուցեց Թրամփին` Կոնստանտինովկայի տեսքով, որին զուգահեռ ռուսները գրավեցին տասնյակ կարեւոր այլ բնակավայրեր եւս: Այսինքն, եվրոպայի հրամցրած պատմությունների փոխարեն, թե Թրամփ ջան, հիմա տես, թե ուկրաինական բանակն ինչեր է ԱՆԵԼՈՒ, Մոսկվան հրամցրեց այլ տարբերակ` տեսա՞ր, թե ինչ ԱՐԵՑԻՆՔ:

Այսպիսով, տեղեկատվական արշավի կազմակերպիչների համար գլխավորը «արագ հաղթանակի» պատրանքը պահպանելն էր մինչև Անկարայում վերջնական հռչակագրի ստորագրումը և Թրամփի կողմից նոր ռազմական պայմանագրերի հաստատումը։ Սակայն Կոնստանտինովկայի գրավումը հենց դա փոխեց:

Արդյունքում, Թրամփը շատ լուրջ պատճառ ստացավ նորից իր հետագա ծրագրերի մասին մտածելու համար: Եվ դրա առաջին քայլը դարձավ անմիջապես Պուտինի հետ կապի դուրս գալն ու անձամբ նրանից լսելը, թե իրականում ռազմաճակատներում ինչ է կատարվում: Ու, երեւի այդ պատմությունն այնքան նրան դուր եկավ, որ ակամա հիշեց, թե ժամանակին ինչ հաճույքով էր Էրմիտաժ այցելում:

Այսպիսով, տեսնենք, թե հիմա ինչ ընթացք է ստանալու ՆԱՏՕ-ի գագաթաժողովը:

Տե´ս նաեւ https://t.me/iravunk/69296 

Այս թեմայով Զելենսկին Դանիայի խորհրդարանում ծաղրեց Գրենլանդիայի նկատմամբ Թրամփի տարածքային պահանջները Axios. Ամերիկացի միջնորդները շաբաթներ շարունակ փորձում էին համոզել Պուտինին՝ վերադառնալ բանակցություններին Իրանը եղել եւ մնում է «Թրամփի ուղու» կատաղի հակառակորդը Մեծ Բրիտանիայի զինված ուժերի հրամանատարը քաղաքացիներին կոչ է արել ջրի և սննդամթերքի պաշարներ կուտակել ԱԲ-ն գուշակ չէ. Տեղեկատվական անվտանգության փորձագետը զգուշացնում է