Իրանի, Ռուսաստանի և Չինաստանի միջև համակարգումը գնալով ավելի մեծ կարևորություն է ձեռք բերում՝ այստեղ էլ որոշվելու է նոր աշխարհաքաղաքական դիմակայության ելքը․ Իրանցի հայտնի միջազգայնագետ

Սկսվում է պայքարը գլոբալ տրանսպորտային և էներգետիկ միջանցքների նկատմամբ վերահսկողության համար՝ պայքար, որը կորոշի ուժերի նոր հավասարակշռությունը Եվրասիայում։ Այս ճնշման հիմնական նպատակն այլևս միայն Իրանին ռազմական վնաս հասցնելը չէ։ Նպատակը շատ ավելի հավակնոտ է՝ աստիճանաբար թուլացնել Իրան-Ռուսաստան-Չինաստան գեոէկոնոմիկական առանցքը՝ ընդհատելով Արևելքն ու Արևմուտքը կապող ցամաքային և ծովային ուղիները,- անդրադառնալով Իսրայել-Իրան սրվող հակամամարտությանը «Իրավունքի» հետ զրույցում նման դիտարկում է անում իրանցի հայտնի միջազգայնագետ ԽԱՅԱԼ ՄՈՒԱԶԶԻՆ, մանրամասնելով․

-Այս ճնշման հիմնական նպատակն այլևս միայն Իրանին ռազմական վնաս հասցնելը չէ։ Նպատակը շատ ավելի հավակնոտ է՝ աստիճանաբար թուլացնել Իրան-Ռուսաստան-Չինաստան գեոէկոնոմիկական առանցքը՝ ընդհատելով Արևելքն ու Արևմուտքը կապող ցամաքային և ծովային ուղիները։ Դրա տարածքով են անցնում տրանսպորտային կենսական նշանակության ուղիներ, որոնք միմյանց են կապում Պարսից ծոցը, Կասպից ծովի տարածաշրջանը, Ռուսաստանը, Չինաստանը, Կենտրոնական Ասիան, Կովկասն ու Եվրոպան։ Այս հանգույցի կորուստը կխաթարեր գլոբալ այլընտրանքային լոգիստիկայի ամբողջ կառուցվածքը։ Հենց այդ պատճառով էլ ճնշման ժամանակակից ռազմավարություններն ավելի ու ավելի են կառուցվում ոչ թե լայնածավալ ցամաքային գործողությունների, այլ նավահանգիստների, երկաթուղային մայրուղիների, էներգետիկ ենթակառուցվածքների, խողովակաշարերի, էլեկտրահաղորդման գծերի, ֆինանսական հաշվարկային համակարգերի և թվային հաղորդակցության ուղիների վրա հասցվող հարվածների շուրջ։ Զուգահեռաբար կիրառվում են տեղեկատվական-հոգեբանական գործողություններ, ներքին իրավիճակն ապակայունացնելուն ուղղված քայլեր, պատժամիջոցային ճնշում և դիվերսիոն մարտավարություն։

Ռուսաստանը դիտարկվում է որպես եվրասիական տրանսպորտային ուղիների հյուսիսային հենակետ, մինչդեռ Չինաստանը համարվում է խոշոր տնտեսական կենտրոն, որը կախված է միջազգային մատակարարման շղթաների կայունությունից։ Հետևաբար, Իրանի վրա գործադրվող ճնշումը միաժամանակ ճնշում է ստեղծում ձևավորվող եվրասիական ամբողջ համակարգի վրա։ Այս ռազմավարությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում նաև այլ զգայուն տարածաշրջանների, այդ թվում՝ Կորեական թերակղզուն, որը կարող է ծառայել որպես լրացուցիչ լարվածության օջախ՝ արևելյան պետությունների ռեսուրսները շեղելու նպատակով։

Հայտնի միջազգայնագետի ընդգծում է․

- Այս պայմաններում Իրանի, Ռուսաստանի և Չինաստանի միջև համակարգումը գնալով ավելի մեծ կարևորություն է ձեռք բերում՝ ընդգրկելով ամեն ինչ՝ սկսած հետախուզական տվյալների փոխանակումից և կենսական նշանակության ենթակառուցվածքների համատեղ պաշտպանությունից մինչև տրանսպորտային այլընտրանքային ուղիների ու ֆինանսական մեխանիզմների մշակում և տեխնոլոգիական համագործակցություն։ Հիմնական եզրակացությունն այն է, որ ապագա պատերազմները չեն սկսվի տանկերի և հետևակի զանգվածային հարձակմամբ։ Դրանց փոխարեն՝ դրանք կսկսվեն նավահանգիստների, երկաթուղիների, ծովային նեղուցների, էներգետիկ օբյեկտների, լոգիստիկ հանգույցների և թվային ցանցերի նկատմամբ վերահսկողություն հաստատելու համար մղվող պայքարով։

Նա, ով կապահովի վերահսկողությունը միջազգային միջանցքների նկատմամբ, հնարավորություն կստանա ազդել ոչ միայն տարածաշրջանային անվտանգության, այլև համաշխարհային տնտեսության վրա։ 21-րդ դարում մարտական ​​գործողությունների հիմնական դաշտն այլևս չի սահմանազատվում ազգային սահմաններով, այլ այն ուղիներով, որոնցով տեղաշարժվում են էներգակիրները, ապրանքները, տեխնոլոգիաներն ու կապիտալը։ Հենց այստեղ էլ որոշվելու է նոր աշխարհաքաղաքական դիմակայության ելքը։

Այս թեմայով The New York Times. ԱՄՆ-ն հսկայական ճնշում է գործադրում Թուրքիայի և Իրաքի վրա՝ Իրանի սահմանը փակելու համար Ֆրանսիան վախենում է Ռուսաստանի հետ միջուկային պատերազմից՝ գերմանական հեռահար հրթիռների պատճառով. Financial Times ԱՄՆ-ում Ռուսաստանի դեսպան Ալեքսանդր Դարչիևը մահացել է Աբու Դաբիում սկսվել են Ռուսաստանի, ԱՄՆ-ի և Ուկրաինայի եռակողմ բանակցությունների երկրորդ օրը Քուշներ. ԱՄՆ-ն ցանկանում է կազմակերպել Ռուսաստանի և Եվրոպայի միջև ուղիղ անվտանգության բանակցություններ