Փաշինյանը բաց մարտահրավեր է նետում Մոսկվային

Եվ այս­պես, ինչ­պես ե­րեկ ցույց տվեց Նի­կոլ Փա­շին­յա­նը` ԱԺ­–ում կա­ռա­վա­րութ­յան ա­ռա­ջի­կա հնգամ­յա­կը ներ­կա­յաց­նե­լիս, ա­մեն ինչ տե­ղա­փոխ­վում է վերջ­նա­կան բաց խա­ղի դաշտ: Ընդ­հան­րա­կան ի­մաս­տը սա է. մեր երկ­րի ողջ զար­գա­ցու­մը խա­ղա­ղութ­յան, դե­պի Եվ­րո­պա եւ «Թ­րամ­փի մի­ջանցք» քո­ղի տակ կապ­վում է ա­րե­ւելք­–ա­րեւ­մուտք տրա­մա­բա­նութ­յան հետ, ո­րն իր խոր­քե­րում ու­նի Ադր­բե­ջան–­Հա­յաս­տան–­Թուր­քիա ա­ռանց­քի գլո­բա­լիս­տա­կան տես­լա­կա­նը:

ԻՆՉ Է ՑՈՒՅՑ ՏԱԼԻՍ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ԾՐԱԳԻՐԸ

Ի­հար­կե, ե­թե մին­չեւ վերջ ան­կեղծ լի­նենք, Հա­յաս­տա­նի ներ­կա­յիս խնդի­րը, ան­կախ այն բա­նից, թե ով է իշ­խա­նութ­յան ղե­կին, ի­րա­կա­նում մեկն է` մի կերպ գո­յա­տե­ւել ներ­կա ծայ­րա­հեղ բարդ աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան ի­րա­վի­ճա­կում. երբ հա­մաշ­խար­հա­յին գի­գանտ­նե­րը բախ­վում են, փոք­րե­րի հա­մար ոտ­նա­տա­կում մնա­լու հա­վա­նա­կա­նութ­յու­նը շատ մեծ է: Այ­սինքն, այս պա­հին ամ­բողջ հարցն այն է, թե նի­կոլ­յան այս նոր ծրա­գի­րը որ­քա­նով է նպաս­տում ոտ­նա­տա­կում չմնա­լուն: Այն դեպ­քում, երբ ար­դեն նի­կոլ­յան կուր­սը նույ­նիսկ «եր­կու ա­թո­ռի վրա խա­ղա­լու» սցե­նար չէ, այլ միան­շա­նակ եւ վերջ­նա­կան կողմ­նո­րո­շում, ընդ ո­րում` մաք­սի­մալ բաց խա­ղաթղ­թե­րով:

Այս­պես, գլխա­վոր թե­զը, ո­րից բխում է նի­կոլ­յան այս ողջ ծրա­գի­րը, ի­հար­կե, ՀՀ Սահ­մա­նադ­րութ­յու­նը փո­խելն է` ան­համ բա­ցատ­րութ­յամբ, թե ժո­ղո­վուրդն ընտ­րութ­յուն­նե­րում ձայն է տվել: Արդ­յուն­քում, թեեւ ժա­մա­նա­կին նի­կոլ­յան թի­մը հա­մա­ռո­րեն պնդում էր, թե Ադր­բե­ջա­նի ինչ գործն է, որ մեր Սահ­մա­նադ­րութ­յան մա­սին է խո­սում, որ այդ փաս­տա­թուղ­թը ո­րե­ւէ ազ­դե­ցութ­յուն չի կա­րող ու­նե­նալ «Խա­ղա­ղութ­յան պայ­մա­նագ­րի» հետ, հի­մա ար­դեն Նի­կո­լի մոտ այս տես­լա­կանն է. «1990 թվա­կա­նի Ան­կա­խութ­յան հռչա­կագ­րին նոր սահ­մա­նադ­րութ­յան մեջ հղում չպետք է լի­նի։ Ին­չու՞։ Մի պարզ պատ­ճա­ռով մենք հայ­տա­րա­րել ենք Ղա­րա­բա­ղի շար­ժու­մը չշա­րու­նա­կե­լու, ա­վար­տե­լու անհ­րա­ժեշ­տութ­յան եւ­ ո­րոշ­ման մա­սին»:

Ի­մաս­տը սա է. պետք է կա­տա­րի Ա­լիե­ւի հայտ­նի պա­հան­ջը: Այ­լա­պես չի լի­նե­լու «Խա­ղա­ղութ­յան հա­մա­ձայ­նա­գիր» կոչ­վա­ծը: Իսկ ա­ռանց դրա, նո­րից ա­նո­րոշ ժա­մա­նա­կով լռվել–մ­նա­լու է սահ­ման­ներ բա­ցե­լու տես­լա­կա­նը: Կարճ ա­սած` «պետ­պատ­վե­րը» վերջ­նա­կա­նա­պես կա­տա­րե­լու հա­մար Սահ­մա­նադ­րութ­յու­նը փո­խելն ա­ռա­ջին քայլն է: Միայն թե այս հար­ցով հայտ­նի խնդի­րը, որն ու­ներ Նի­կո­լը, դեռ լուծ­ված չէ: Խո­սում է ժո­ղովր­դի վստա­հութ­յան մա­սին, սա­կայն ի­րա­կա­նում, ա­յո, ընտ­րող­նե­րի 30 տո­կո­սը նրան ձայն տվել է, ե­թե ան­գամ մի կողմ ենք թող­նում, թե ինչ­պես են տվել: Ու թե ինչ­պես է նման «բա­գա­ժով» Սահ­մա­նադ­րութ­յուն փո­խե­լու, դա մնում է Փա­շին­յա­նի գերխն­դի­րը:

Ա­ռա­վել եւս, որ ան­գամ այդ 30 տո­կո­սը պա­հե­լու հար­ցում խնդիր­նե­րի պա­կաս չու­նի: Այս­պես, ինչ­պես ներ­կա­յաց­րեց Փա­շին­յա­նը, ներ­կա փու­լում հիմ­նա­կան շեշ­տը դրված է այս ուղ­ղութ­յուն­նե­րի վրա: Նախ, «Միաց­յալ Նա­հանգ­նե­րի հետ ար­դեն ար­տա­տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին քա­ղա­քա­կա­նութ­յան մա­սով մեր հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը գտնվում են վե­րըն­թաց վի­ճա­կում»,– ն­շում է նա` այդ ուղ­ղութ­յու­նը ներ­կա­յաց­նե­լով հիմ­նա­կան­նե­րից մե­կը: Բա­ցի այդ. «Վեր­ջին տա­րի­նե­րին մենք ռազ­մա­վա­րա­կան հա­րա­բե­րութ­յուն­ներ ենք հաս­տա­տել Վ­րաս­տա­նի, Ֆ­րան­սիա­յի, Չի­նաս­տա­նի, Նի­դեր­լանդ­նե­րի, Ղա­զախս­տա­նի, Գեր­մա­նիա­յի, Լ­յուք­սեմ­բուր­գի, Միաց­յալ թա­գա­վո­րութ­յան, Բուլ­ղա­րիա­յի, Խոր­վա­թիա­յի, Լիտ­վա­յի հետ։ Ֆ­րան­սիա­յի հետ մեր հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը գնա­լով դառ­նում են ա­վե­լի բազ­մա­չափ ու բազ­մա­շերտ... Եվ­րո­պա­կան Միութ­յան հետ մեր գոր­ծըն­կե­րութ­յան ռազ­մա­վա­րա­կան օ­րա­կար­գը ի­րաց­վում է տե­սա­նե­լի տեմ­պե­րով։ Նա­խորդ տա­րի ԱԺ կող­մից ըն­դուն­ված ԵՄ­–ին Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տութ­յան ան­դա­մակ­ցե­լու գոր­ծըն­թա­ցի մեկ­նար­կի մա­սին օ­րեն­քը նոր թափ տվեց այս գոր­ծըն­թա­ցին...»:

­Կարճ ա­սած, հիմ­նա­կան ուղ­ղութ­յու­նը մնում է «դե­պի Ա­րեւ­մուտք» սկզբուն­քը, ո­րը, թե­րեւս, նոր ծայ­րա­հեղ սրա­ցում­նե­րի է տա­նե­լու հայ–­ռու­սա­կան հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը: Ընդ ո­րում, ե­թե այս պա­հին, չնա­յած ռու­սա­կան ար­գելք­նե­րին, դեռ հա­յաս­տա­նյան ո­րո­շա­կի ապ­րա­նքա­տե­սակ­ներ կա­րո­ղա­նում են շրջան­ցիկ ու­ղի­նե­րով մտնել Ռու­սաս­տան: Սա­կայն դա, ի­հար­կե, ռուս­նե­րը հաս­կա­նում են, եւ պետք ե­ղած պա­հին այդ խո­ղո­վակ­նե­րը հա­զիվ թե գոր­ծեն: Իսկ եվ­րո­պա­կան շու­կան, որ­քան էլ որ մեծ–­մեծ խո­սե­ցին, այդ­պես էլ չի բաց­վում եւ չի բաց­վե­լու: Թե Հա­յաս­տա­նում քա­նի տնտես­վա­րո­ղի եւ ան­հա­տի է այս ա­մե­նը հար­վա­ծում, ան­գամ հաշ­վելն է դժվար: Ընդ ո­րում, ե­թե նրանք բո­լորն ան­ցած ընտ­րութ­յուն­նե­րում դեռ ո­րո­շա­կի հույ­սեր կա­պում էին Փա­շին­յա­նի չքնաղ խոս­տում­նե­րի հետ, ա­պա դա ար­դեն էա­պես մա­րել է: Արդ­յուն­քում, թե այն 30 տո­կո­սից ինչ է մնա­ցել, հե­տաքր­քիր հարց է:

ԲԱՑ ՄԱՐՏԱՀՐԱՎԵՐ

­Սա­կայն սա էլ վերջ­նա­կան պատ­կե­րը չէ: Նի­կոլն ար­դեն լիո­վին բաց տեքս­տով պա­հան­ջում է. «Ռու­սաս­տա­նի Դաշ­նութ­յան մեր գոր­ծըն­կեր­նե­րին խնդրում ենք ճկու­նութ­յուն ցու­ցա­բե­րել եւ կոն­ցե­սիա­յի ի­րա­վուն­քը վա­ճա­ռել Հա­յաս­տա­նի եւ Ռու­սաս­տա­նի հա­մար ըն­դու­նե­լի եր­րորդ երկ­րի»: Խոս­քը հա­յաս­տան­յան եր­կա­թու­ղա­յին հա­մա­կար­գի կա­ռա­վար­ման ի­րա­վուն­քի մա­սին է: Եվ այդ ա­ռա­ջար­կը Փա­շին­յա­նը փոր­ձում է հրամց­նել այն թե­զի տակ, թե` «Ներդ­րող­նե­րը, բեռ­նա­փո­խադ­րող­նե­րը, ապ­րանք­ներ վա­ճա­ռող­ներն ու ձեռք­բե­րող­նե­րը ու­զում են խու­սա­փել Ե­րասխ–Ա­խու­րիկ եր­կա­թու­ղուց, մի պարզ պատ­ճա­ռով` եր­կա­թու­ղու այդ հատ­վա­ծը, թեեւ Հա­յաս­տա­նի լիար­ժեք սե­փա­կա­նութ­յունն է, գտնվում է ռու­սա­կան եր­կա­թու­ղու կա­ռա­վար­ման ներ­քո, իսկ Ռու­սաս­տա­նի եւ Արեւ­մուտ­քի բարդ հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը, Ռու­սաս­տա­նի նկատ­մամբ կի­րառ­վող պատ­ժա­մի­ջոց­նե­րը, մի­ջազ­գա­յին ներդ­րող­նե­րին, բեռ­նա­փո­խադ­րող­նե­րին եւ­ առեւտ­րի մաս­նա­կից­նե­րին ստի­պում են խու­սա­փել, դա ռիսկ հա­մա­րել եւ ռիս­կի չդի­մել, ուղ­ղա­կի կամ ա­նուղ­ղա­կի պատ­ժա­մի­ջո­ցա­յին սահ­մա­նա­փա­կում­նե­րի կամ նման ռիսկ ու­նե­ցող են­թա­կա­ռուց­ված­քի հետ աշ­խա­տե­լով»։

­Կարճ ա­սած, քա­նի որ « ԹՐԻՓ­–ով բեռ­նա­փո­խադ­րում­նե­րի ա­մե­նա­խո­շոր հա­ճա­խորդ­նե­րը լի­նե­լու են այն երկր­նե­րը, ո­րոնք պատ­ժա­մի­ջոց­ներ են կի­րա­ռել Ռու­սաս­տա­նի դեմ», ու­րեմն նրանք չեն ցան­կա­նա օգտ­վել հայ­կա­կան եր­կա­թու­ղուց: Բայց չէ՞ որ Նի­կոլն ա­մեն կերպ հա­մո­զում էր, թե ԹՐԻՓ­–ը ոչ մի կերպ չի վնա­սե­լու ռու­սա­կան շա­հե­րին, ընդ­հա­կա­ռա­կը, դա դառ­նա­լու է խաչ­մե­րուկ: Ու հի­մա պարզ­վում է, որ այդ­պես չէ, «ա­մե­նա­խո­շոր հա­ճա­խորդ­նե­րը լի­նե­լու են» ա­րեւմտ­յան երկր­նե­րը: Եվ այդ ֆո­նին, երբ Մոսկ­վա­յից պա­հան­ջում է` հրա­ժար­վել կոն­ցեսիոն պայ­մա­նագ­րից, սա ար­դեն, ինչ­պես էլ քո­ղար­կես, Ռու­սաս­տա­նին ուղղ­ված մար­տահ­րա­վեր է:

­Բայց ա­մե­նա­հե­տաքր­քիրն այն է, թե ի՞նչ է ա­նե­լու Նի­կո­լը, ե­թե Մոսկ­վան հրա­ժար­վի (եւ ա­մե­նա­հա­վա­նա­կան տար­բե­րակն է, որ այդ­պես էլ կա­նի) «կոն­ցե­սիա­յի ի­րա­վուն­քը վա­ճա­ռել Հա­յաս­տա­նի եւ Ռու­սաս­տա­նի հա­մար ըն­դու­նե­լի եր­րորդ երկ­րի»: Այդ ի­րա­վի­ճա­կում կմնա եր­կու տար­բե­րակ: Կա՛մ պետք է հրա­ժար­վի այս սցե­նա­րից: Կա՛մ էլ միա­կող­մա­նիո­րեն Ռու­սաս­տա­նի հետ խզի կոն­ցեսիոն պայ­մա­նա­գի­րը: Դա ու­նի իր ի­րա­վա­կան հե­տե­ւանք­նե­րը, թեեւ ա­մե­նա­սար­սա­փե­լին քա­ղա­քա­կան հե­տե­ւանք­ներն են լի­նե­լու:

Մ­յուս կող­մից էլ չմո­ռան­անք, որ Հա­յաս­տա­նին, ըստ էութ­յան, վերջ­նագ­րա­յին տես­քով պա­հանջ է ներ­կա­յաց­ված` այս աշ­նա­նը ի­րա­կա­նաց­նել հան­րաք­վե` ԵԱՏՄ­–ում մնալ–չմ­նա­լու հար­ցի հետ կապ­ված: Ընդ ո­րում, հան­րաք­վե չանց­կաց­նե­լը, ինչ­պես դժվար չէր հաս­կա­նալ ԵԱՏՄ ա­ռաջ­նորդ­նե­րի հայտ­նի հայ­տա­րա­րութ­յու­նից, ըստ ա­մե­նայ­նի կա­րող է հասց­նել Միութ­յա­նը Հա­յաս­տա­նի ան­դա­մակ­ցութ­յան սա­ռեց­մա­նը, ե­թե ան­գամ դա ար­վի ոչ պաշ­տո­նա­կան տես­քով: Ե­թե ոչ ամ­բողջ ԵԱՏՄ­–ի, ա­պա առն­վազն Ռու­սաս­տա­նի մա­սով նման հե­ռան­կար­նե­րը դառ­նում են միան­գա­մայն հա­վա­նա­կան: Իսկ դա նշա­նա­կում է, որ ար­դեն կսկսեն ոչ միայն աչք չփա­կել շրջան­ցիկ ու­ղի­նե­րով Ռու­սաս­տան մտնող հա­յաս­տան­յան ապ­րանք­նե­րի վրա, այլ կա­րող է մեր եր­կի­րը բախ­վել Ռու­սաս­տա­նից ե­կող ապ­րանք­նե­րի սա­ռեց­ման` գազ, ցո­րեն, վա­ռե­լիք պա­րար­տան­յու­թեր եւ այդ­պես շա­րու­նակ: Կամ, ե­թե ոչ լիա­կա­տար ար­գե­լա­փակ­ման, այլ առն­վազն մի­ջազ­գա­յին գնե­րով վա­ճառ­քի:

ԻՍԿ ԻՐԱՆԻՑ ԱՐԴԵՆ ՌԱԶՄԱԿԱՆ ՍՊԱՌՆԱԼԻՔՆԵՐ ԵՆ ԳԱԼԻՍ

­Սա­կայն ան­գա­մ այս­քա­նով խնդիր­նե­րը չեն սահ­մա­նա­փակ­վում: Երբ Նի­կոլն այս­քան մեծ կա­րե­ւո­րութ­յուն է սկսում տալ ԹՐԻՓ­–ին եւ դրա­նով Ա­րե­ւելք–Ա­րեւ­մուտք ուղղ­վա­ծութ­յան փո­խադ­րում­նե­րին, ա­պա էա­կան է դառ­նում նաեւ Ի­րա­նի գոր­ծո­նը: Վեր­ջերս Ի­րա­նից, ար­դեն նաեւ բա­նա­կա­յին մա­կար­դա­կով հեր­թա­կան մե­սի­ջը հղվեց Հա­յաս­տա­նին: Այս­պես, ի­րա­նա­կան գե­նե­րալ Ռա­հիմ Սա­ֆա­վիի գնա­հատ­մամբ. «Հա­կա­ռակ հայ­կա­կան կող­մի պնդում­նե­րին, մենք որ­եւէ նախ­նա­կան հա­մա­ձայ­նութ­յան չենք հա­սել Հա­յաս­տա­նի հետ TRIPP նա­խագ­ծի վե­րա­բեր­յալ: Այս հար­ցի շուրջ ի­րա­կան փո­խըմբռ­նում կամ ընդ­հա­նուր լե­զու չկա: Մենք բա­ցա­հայտ եւ հս­տա­կո­րեն մեր «կար­միր գծե­րը» հայտ­նել ենք Հա­յաս­տա­նին»: Տ­րա­մա­բա­նութ­յու­նը սա է. Ի­րանն իր անվ­տան­գութ­յու­նից ել­նե­լով, դեմ է ԱՄՆ ներ­կա­յութ­յա­նը Պար­սից ծո­ցում, եւ այդ դեպ­քում, ըստ գե­նե­րա­լի. «Ին­չո՞ւ պետք է ա­ջակ­ցենք նրանց ներ­կա­յութ­յա­նը Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սում: Մենք տա­րա­ծաշր­ջա­նը եւ մեր սահ­ման­նե­րի անվ­տան­գութ­յու­նը դի­տար­կում ենք որ­պես մեկ ամ­բող­ջութ­յուն: Հետ­եւա­բար, այս նա­խա­գի­ծը իր ներ­կա­յիս ձեւա­չա­փով սպառ­նա­լիք է ներ­կա­յաց­նում Ի­րա­նի հա­մար: Մենք շա­րու­նա­կում ենք բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րը Հա­յաս­տա­նի հետ: Սա­կայն, ե­թե այն­տե­ղի անվ­տան­գութ­յան պա­տաս­խա­նատ­վութ­յու­նը փո­խանց­վի ԱՄՆ զին­վո­րա­կան­նե­րին, Ի­րա­նը պահ­պա­նում է հա­կա­հար­ված տա­լու եւ հա­մա­պա­տաս­խան մի­ջոց­ներ ձեռ­նար­կե­լու ի­րա­վուն­քը»:

­Սա ար­դեն կոնկ­րետ սպառ­նա­լիք է: Նաեւ հաշ­վի առ­նե­լով, որ «ԱՄՆ զին­վո­րա­կան­ներ» ա­սե­լով, Ի­րա­նը նկա­տի ու­նի ոչ թե միայն ա­մե­րիկ­յան բա­նա­կը, այլ մաս­նա­վոր ռազ­մա­կան կա­ռույց­նե­րին:

­Մի խոս­քով, ե­թե այս բո­լոր ազ­դակ­նե­րից հե­տո ան­գամ Փա­շին­յա­նը շա­րու­նա­կում է նույն խա­ղը, ընդ ո­րում, էլ ա­վե­լի ընդգծ­ված ե­րանգ­նե­րով, ա­պա սրա­նից շատ վատ հոտ է գա­լիս: Ու պետք է նկա­տի ու­նե­նալ, որ խոս­քը ոչ թե ա­նո­րոշ ա­պա­գա­յի մա­սին է, այլ ա­մե­նա­մոտ ժա­մա­նակ­նե­րի. առն­վազն այս աշ­նանն այս պատ­մութ­յունն ամ­բող­ջա­կան տես­քի է գա­լու:

Տե՛ս նաեւ https://t.me/iravunk/71206 

Այս թեմայով Ոտնակոխ անելով Փաշինյանի այս հայտարարությունները` թփռոշացած ՔՊ-իստները գործող քաղաքապետ են «խաղացնում».ուր է հակակոռուպցիոնը Թե բա 82 միլիոն դրամ էլ դեռ ես եմ ներդրել փողոցի լայնացման և բորդուրների համար Փաշինյանը նպատակ ունի կտրել թաղման նպաստները «Իրավունք». Ով է ստում․ Ավինյանը, թե՞ Փաշինյանը «Ժողովուրդ». Փաշինյանը մեկնելու է Գերմանիա