Հնարավոր շատ մեծ փոփոխությունների շեմին

­Բիշ­քե­կում ըն­թա­ցող ՇՀԿ­–ի կա­րե­ւո­րա­գույն գա­գա­թա­ժո­ղո­վի ֆո­նին (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=348006&l=am) եւս մեկ ի­րա­դար­ձութ­յուն տե­ղի ու­նե­ցավ, ո­րը մի տե­սակ անն­կատ մնա­լով, այ­նո­ւա­մե­նայ­նիվ, շատ բա­նի մա­սին է ակ­նար­կում: Այս­պես, Լե­հաս­տա­նում նա­խօ­րեին մեկ օ­րում «պա­տա­հա­բար» հրդեհ բռնկվեց եր­կու խո­շոր զի­նա­գոր­ծա­րա­նում: Եվ, «տա­րօ­րի­նակ» է, եր­կուսն էլ զենք են ար­տադ­րում Ուկ­րաի­նա­յի հա­մար:

­Մինչ այս էլ Եվ­րո­պա­յի տար­բեր երկր­նե­րում Ուկ­րաի­նա­յի հա­մար զենք ար­տադ­րող գոր­ծա­րան­նե­րում նման «պա­տա­հա­կան» հրդեհ­ներ պա­տա­հում էին: Բայց երբ մեկ օ­րում եր­կու դեպք է ար­ձա­նագր­վում, դա ար­դեն ա­վե­լի նման է ցու­ցադ­րա­կան ժես­տի` «լավ ենք ա­նում, ա­վե­լին կա­նենք»: Թե որ­տե­ղից է այդ ժես­տը գա­լիս, կա­րե­լի է են­թադ­րել, բայց դե, ինչ­պես լեհ ի­րա­վա­պահ­ներն են ներ­կա­յաց­նում, ա­պա­ցույց­ներ չկան: Չ­նա­յած այս­տեղ ա­պա­ցույ­ցի խնդիր էլ ար­դեն չկա. ում ինչ պետք էր, հաս­կա­ցավ: Ու այս դեպ­քում հարցն ար­դեն այն է, թե հաս­կա­նա­լով, հե­տա­գա­յում ի՞նչ են ա­նե­լու:

Ա­մեն դեպ­քում, վեր­ջին օ­րե­րին, հատ­կա­պես ԿՀՎ ղե­կա­վա­րի Մոսկ­վա այ­ցե­լե­լուց հե­տո ԱՄՆ–ն փոր­ձում է ցույց տալ, թե սկսում է փո­խել իր մո­տե­ցում­նե­րը: Դա ար­տա­հայտ­վեց, ա­սենք, ԱՄՆ-ի եւ Ռու­սաս­տա­նի ֆի­նանս­նե­րի նա­խա­րար­նե­րի` նա­խօ­րեին կա­յա­ցած բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի տես­քով, ին­չից, դա­տե­լով Reuters-ի տե­ղե­կութ­յու­նից, «Կի­եւը նա­խա­պես տեղ­յակ չէր»։ Եվ ա­վե­լին, Թ­րամ­փը, բա­ցատ­րե­լով ռուս նա­խա­րա­րին G20-ի հան­դիպ­մա­նը հրա­վի­րե­լու իր ո­րո­շու­մը, նշեց, որ ԱՄՆ-ն «ցան­կա­նում է բո­լո­րի հետ լե­զու գտնել»։ Դ­րա­նից էլ զատ, ինչ­պես Politico–ն­ է հայտ­նում,

­Ռու­սաս­տա­նի դեմ այդ­քան աղ­մուկ հա­նած «դժոխ­ա­յին պատ­ժա­մի­ջոց­նե­րը» ներ­կա պա­հին այ­լեւս Կոնգ­րե­սում «ոչ մե­կին չեն հե­տաքրք­րում, եւ օ­րի­նա­գի­ծը կա­րող է տա­պալ­վել»:

Եվ երբ այս ֆոնին Եվ­րո­պա­յում սկսել են ակ­տի­վո­րեն խո­սել, թե` Ռու­սաս­տա­նը սկսում է զանգ­վա­ծա­յին դի­վեր­սիոն հար­ձա­կում­նե­րը Ուկ­րաի­նա­յի հա­մար զենք ար­տադ­րող ձեռ­նար­կութ­յու­ննե­րի վրա, դա եւս պետք է որ եվ­րո­պա­կան ժա­մա­նա­կա­կից քա­ղա­քա­կան դաշ­տի վրա «սա­ռը ցնցու­ղի» է­ֆեկտ ու­նե­նա: Ա­ռա­վել եւս, երբ աչ­քի ա­ռաջ է այն ի­րա­վի­ճա­կը, ո­րի մեջ այս պա­հին հայտն­վել է Ուկ­րաի­նան: Այն է, Կիե­ւի վրա ա­նօ­դա­չու­նե­րի հար­ձա­կում­նե­րը ստա­ցել են 7/24 ռե­ժի­մի տեսք, ո­րին բա­վա­կա­նին կրճատ­ված պար­բե­րա­կա­նութ­յամբ ա­վե­լա­նում են բա­լիս­տիկ եւ այլ հրթիռ­նե­րի գրոհ­նե­րը: Իսկ մասշ­տա­բա­յին հրդեհ­նե­րը, ե­թե ըն­դա­մե­նը ա­միս­ներ ա­ռաջ դեռ կա­րող էին զար­մանք ա­ռա­ջաց­նել, հի­մա այն հա­ճա­խա­կա­նութ­յունն ու­նեն, որ ար­դեն օր­վա սո­վո­րա­կան լու­րե­րի տակ են սկսել անց­նել:

­Մի խոս­քով, այս պա­հին ար­դեն իսկ կա էս­կա­լա­ցիա­յի այն մա­կար­դա­կը, որ Ա­րեւ­մուտ­քի ա­ռաջ ա­մե­նայն կոնկ­րե­տութ­յամբ եւ հրա­տա­պութ­յամբ դրված է «ինչ ա­նել» հար­ցը: Այն է` շա­րու­նա­կո՞ւմ են ձգել պա­տե­րազ­մը, հաշ­վի առ­նե­լով, որ երբ «պա­տա­հա­կան հրդեհ­ներ» են ա­ռա­ջա­նում ար­դեն եվ­րո­պա­կան երկր­նե­րի տա­րած­քում, դա կա­րող է շատ խո­րը փա­կու­ղա­յին վի­ճա­կի հասց­նել: Թե՞ սկսում են մտա­ծել ռեալ խա­ղա­ղութ­յան մա­սին, ո­րը, ինչ­պես բո­լորն են ար­դեն հաս­կա­նում, չի կա­րող Ռու­սաս­տա­նի շա­հե­րը շրջան­ցել:

Ընդ ո­րում, պետք է նաեւ հաշ­վի առ­նել, որ այս փու­լում Ա­րեւ­մուտ­քը կա­րող է ան­գամ կորց­նել իր հիմ­նա­կան դաշ­նա­կից­նե­րից մե­կին` Թուր­քիա­յին: Այս­պես, այն, որ Էր­դո­ղանն ինչ­–որ խա­ղե­րի մեջ է ՇՀԿ գա­գա­թա­ժո­ղո­վում, թե­րեւս պա­տա­հա­կան չէ: Թե­րեւս, պետք է հաս­կա­նա­լու հա­մար ու­շադ­րութ­յուն դարձ­նել ի­րա­նա­կան փոր­ձա­գի­տա­կան աղբ­յու­րի այն տե­սա­կե­տին, թե` այն եր­կա­կի հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը, ո­րոնք ձե­ւա­վոր­վում են Թուր­քիա­յի եւ Իս­րա­յե­լի մեջ, թուրք-իս­րա­յել­յան պա­տե­րազ­մը դարձ­նում են ան­խու­սա­փե­լի։

Աղբ­յու­րի գնա­հատ­մամբ. «Ա­մե­րի­կան ​​եւ սիո­նիս­տա­կան ​​ռե­ժի­մը ար­դեն անն­կատ ճա­կատ են ձեւա­վո­րում Թուր­քիա­յի դեմ։ Թուր­քիա­յի եւ Իս­րա­յե­լի միջեւ պա­տե­րազմն ան­խու­սա­փե­լի է։ Այն ան­կաս­կած տե­ղի կու­նե­նա։ Թուր­քիան շատ է ջա­նում վե­րահս­կել եւ կա­ռա­վա­րել ի­րա­վի­ճա­կը, բայց, ի վեր­ջո, կներ­քաշ­վի պա­տե­րազ­մի մեջ եւ չի կա­րո­ղա­նա խու­սա­փել դրա­նից։ Լար­վա­ծութ­յու­նը սրվում է ա­րագ եւ պայթ­յու­նավ­տանգ կեր­պով։ Մի քա­նի օր ա­ռաջ Իս­րա­յե­լը հար­վա­ծեց Ադ­լա քա­ղա­քում գտնվող ա­վիա­բա­զա­յին, որ­տեղ տե­ղա­կայ­ված էին թուր­քա­կան զոր­քե­րը։ Մի քա­նի թուրք զին­վոր­ներ զոհ­վե­ցին եւ վի­րա­վոր­վե­ցին։ Հի­մա էլ Իս­րա­յե­լը եւ Հու­նաս­տա­նը ցու­ցադ­րա­բար ստո­րագ­րել են 3 մի­լիարդ եվ­րո­յի պաշտ­պա­նա­կան հա­մա­ձայ­նա­գիր: Մի քա­նի օր ա­ռաջ տե­ղի ու­նե­ցան նաեւ Թուր­քիա­յում քրդե­րի հետ կապ­ված մի շարք ի­րա­դար­ձութ­յուն­ներ։ Երկ­րում կան նաեւ ներ­քին հա­կա­մար­տութ­յուն­ներ։ Այս ա­մե­նը, ի թիվս այլ բա­նե­րի, վկա­յում է ներ­քին հե­ղաշրջ­ման հնա­րա­վո­րութ­յան մա­սին, եւ այս­պես շա­րու­նակ...»։

Ի­րա­նա­կան աղբ­յու­րի մեկ­նա­բան­մամբ, ե­թե ժա­մա­նա­կին Ռու­սաս­տա­նը, Ի­րա­նը եւ Չի­նաս­տա­նը կա­րո­ղա­նում էին ո­րո­շա­կիո­րեն ե­րաշ­խա­վոր լի­նել Ան­կա­րա­յի հա­մար, ա­պա հի­մա դա չկա: «Ռու­սաս­տա­նը մինչեւ հի­մա զսպվա­ծութ­յուն է ցու­ցա­բե­րել Թուր­քիա­յի նկատ­մամբ, ին­չը պայ­մա­նա­վոր­ված էր Ի­րա­նով եւ ն­րանց ընդ­հա­նուր շա­հե­րով Սի­րիա­յում եւ Կով­կա­սում։ Բայց հի­մա ի­րա­վի­ճա­կը փոխ­վել է»։ Ս­րա­նից զատ, Թուր­քիան «իր դա­վա­ճա­նութ­յամբ խախ­տել է խա­ղի կա­նոն­նե­րը եւ զայ­րաց­րել Ի­րա­նին, Ռու­սաս­տա­նին եւ նույ­նիսկ Չի­նաս­տա­նին»։

Ընդ ո­րում, թեեւ Թուր­քիան ու­նի ու­ժեղ բա­նակ, սա­կայն ըստ փոր­ձա­գե­տի` «Ան­շուշտ, չու­նի այն­պի­սի հզոր հա­մա­կար­գա­յին հնա­րա­վո­րութ­յուն­ներ, ինչ­պի­սին է Ի­րա­նը, ո­րը միա­ժա­մա­նակ բախ­վում է ՆԱՏՕ-ին, ա­րա­բա­կան պե­տութ­յուն­նե­րին, ԱՄՆ-ին եւ Իս­րա­յե­լին»:

Արդ­յուն­քում, ե­թե Իս­րա­յե­լի հա­մար ի­րա­նա­կան ուղ­ղութ­յու­նը դառ­նում է վերջ­նա­կա­նա­պես ձա­խող­ված, ին­չը ֆիք­սում է նաեւ Բիշ­քե­կի գա­գա­թա­ժո­ղո­վում նա­խա­գահ Սիից եւ Պու­տի­նից ե­կած հստակ մե­սիջ­նե­րը, ա­պա Թել Ա­վի­վի հա­մար ա­ռաջ­նա­յին է դառ­նում «պլան Բ»–ն` թուր­քա­կան ուղ­ղութ­յու­նը, եւ դա, ի­հար­կե, Ան­կա­րան պարզ գի­տակ­ցում է: Ա­ռա­վել եւս, երբ այդ քա­նա­կութ­յամբ ծանր մե­սիջ­ներ են սկսել գալ: «Ե­թե ​​Էր­դո­ղա­նը ժա­մա­նա­կին ձեռ­նար­կի անհ­րա­ժեշտ քայ­լե­րը՝ Թուր­քիա­յի հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը Չի­նաս­տա­նի, Ռու­սաս­տա­նի եւ Ի­րա­նի հետ բա­րե­լա­վե­լու հա­մար, այդ երկր­նե­րը դեռ կա­րող են օգ­նութ­յան ձեռք մեկ­նել»,–­ ամ­փո­փում է ի­րան­ցի փոր­ձա­գե­տը։ Եվ ա­հա, Էր­դո­ղա­նի բիշ­քեկ­յան ակ­տի­վութ­յու­նը սկսում է խո­սել այն մա­սին, որ նման փոր­ձեր նա սկսել է ձեռ­նար­կել:

Ե­թե նման աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան տե­ղա­շար­ժե­րը դառ­նան ի­րա­կա­նութ­յու­ն, ա­պա, ի­հար­կե, Էր­դո­ղա­նի հա­մար հա­յաս­տան­յան ուղ­ղութ­յամբ ռուս­–ի­րա­նա­կան տան­դե­մին դեմ գնա­լը կդառ­նա վատ­թա­րա­գույն քայ­լեր­րից մե­կը, ո­րից նա, ի­հար­կե, կփոր­ձի խու­սա­փել: Բայց այդ դեպ­քում էլ ի՞նչ կմնա նի­կոլ­յան «դե­պի Եվ­րո­պա» կար­գա­խո­սից ու «Թ­րամ­փի մի­ջանց­քից»...

Տե´ս նաեւ https://t.me/iravunk/71515  

Այս թեմայով Ոտնակոխ անելով Փաշինյանի այս հայտարարությունները` թփռոշացած ՔՊ-իստները գործող քաղաքապետ են «խաղացնում».ուր է հակակոռուպցիոնը Իրանը խոշոր ուժեր է տեղակայել բոլոր սահմաններում՝ հնարավոր ցամաքային հարձակումը հետ մղելու համար Քվեարկողների շատ մեծ հոսք է, հայկական կողմն ապահովում է անվտանգությունը. ՀՀ-ում ՌԴ դեսպան Շատ մեծ հոսք է․ 3 ժամում քվեարկել է ՌԴ 1800 քաղաքացի. Կոպիրկին Փաշինյանը նպատակ ունի կտրել թաղման նպաստները