Փաշինյանի «նուրբ» այցը՝ Կարեն Օհանյանի «Նուրբ բան»-ին
ՄշակութայինՀայաստանի ազգային պատկերասրահում բացված նկարիչ Կարեն Օհանյանի «Նուրբ բան» ցուցահանդեսը, պարզվում է՝ ոչ միայն արվեստի, այլեւ քաղաքական ուշադրության արժանի «բան» է։ Ցուցահանդեսը, որի համադրողը Թամար Հովսեփյանն է, անդրադառնում է իշխանությանը, առնականությանը, բռնությանը, խոցելիությանը, հիշողությանն ու մարմնին։ Եվ ահա այս ամենը դիտելու է այցելել ո՛չ ավել, ո՛չ պակաս՝ Նիկոլ Փաշինյանը։
Միանգամայն օրինաչափ հարց է առաջանում՝ ինչո՞ւ հենց այս ցուցահանդեսը։ Ի՞նչն էր այդքան «նրբորեն» գրավել նրա ուշադրությունը։ Բայց այստեղ մեկ այլ՝ ոչ պակաս հետաքրքիր հարց էլ կա. ո՞վ է որոշել, որ Հայաստանի ազգային պատկերասրահում նման ցուցահանդեսը պետք է հենց «Նուրբ բան» կոչվի։
Թվում է՝ Ազգային պատկերասրահը, նախքան ցուցահանդեսի դռները բացելը, կարող էր գոնե մի պահ մտածել՝ արդյո՞ք ազգային նշանակության գլխավոր թանգարանում իշխանության, բռնության եւ խոցելիության մասին աշխատանքների համար ընտրված «Նուրբ բան» անվանումը լավագույն լուծումն է։ Իսկ Փաշինյանն էլ, թերեւս, կարող էր մտածել՝ արդյո՞ք իր ներկայությունն այդ միջոցառմանը չի ստեղծելու ավելորդ հարցեր ու տպավորություններ։ Որովհետեւ երբ Նիկոլ Փաշինյանը գնում է մի ցուցահանդես, որի անվանումը «Նուրբ բան» է, իսկ ցուցահանդեսի թեմաների շարքում առաջիններից են իշխանությունն ու բռնությունը, դժվար է չնկատել այդ ամբողջ պատմության որոշակի հեգնանքը։
Օհանյանի աշխատանքները հաջորդ տարի ներկայացվելու են նաեւ Շարժայի 17-րդ բիենալեում։ Այսինքն՝ խոսքը պարզապես հերթական ցուցահանդեսի մասին չէ։ Բայց երբ պետական բարձրագույն պաշտոնյան այցելում է կոնկրետ նկարչի ցուցահանդես, իսկ հանրային դաշտում քննարկվում են Կարեն Օհանյանի եւ Փաշինյանի որդու՝ Աշոտ Փաշինյանի ընկերական հարաբերությունները, այցն այլեւս ստվերում է՝ նկարչին էլ, իր կտավներն էլ։
Եվ, ի վերջո, բավական գռեհիկ է ստացվում՝ Նիկոլ Փաշինյանը դիտել է Կարեն Օհանյանի «Նուրբ բան»-ը, մեղա-մեղա․․․

