ՀՐԱՏԱՊ. Մարդու իրավունքը ժամկետանց փաստաթուղթ չէ, երբ մարդը դադարում է հավատալ արդարադատությանը, վտանգվում է ոչ միայն նրա իրավունքը՝ այլ իրավական պետության հիմքը

Վերջին շրջանում բոլորը բողոքում են դատական իշխանությունից, անգամ երկրի վարչապետն է սկսել բողոքել,  «Իրավունքը» վերը նշյալի վերաբերյալ հանրության համար կշիռ ունեցող մեկնաբանություն է խնդրել հայտնի իրավապաշտպան, ոչ միայն ներպետական, այլ միջազգային իրավունքի փայլուն մաանագետ , աղմկահարույց գործերով իրավանաշտպան Լեվոն Բաղդասարյանից.

_Բողոքելուց հեշտ բան ՝ բողոքելն է։ Լույսը բացվելուն պես միչև քնելը կարելի է բողոքել ամեն ինչից,անգամ' ինքդ քեզնից. Անհրաժեշտ է քիչ բողոքել ու գործ անել, յուրաքանչյուրն իր տեղում ու դերում։

Գիտեք,
Իրավական պետությունը չի չափվում նրանով, թե որքան գեղեցիկ են գրված օրենքները։ Այն չափվում է այն մարդու ճակատագրով, ով այդ օրենքների պաշտպանության կարիքն ունի։
Քաղաքացին պետությունից արտոնություն չի խնդրում։ Նա պահանջում է այն, ինչ իրեն պատկանում է՝ իրավունքի արդյունավետ և ժամանակին պաշտպանություն։
Երբ այդ պաշտպանությունը տարիներով ուշանում է, խախտվում է ոչ միայն դատավարական ժամկետը։ Խախտվում է մարդու հավատը պետության, օրենքի և արդարության նկատմամբ։
Ուստի ժամանակն է հրաժարվել այն մտայնությունից, թե դատարանի ծանրաբեռնվածությունը, վարչական խնդիրները կամ համակարգային թերությունները կարող են արդարացնել քաղաքացու տարիների սպասումը։
Չեն կարող։
Պետությունը ստեղծել է դատարանը՝ մարդուն պաշտպանելու համար։
Դատարանը ստացել է անկախություն՝ մարդուն պաշտպանելու համար։
Գործադիր իշխանությունը ունի ռեսուրսներ և լիազորություններ՝ այդ համակարգի արդյունավետ աշխատանքն ապահովելու համար։
Եվ երբ այդ ամբողջ համակարգը չի կարողանում ժամանակին պաշտպանել մեկ մարդու իրավունքը, հարցը այլևս միայն մեկ գործի մասին չէ։
Հարցն այն է՝ պետությունը կատարո՞ւմ է իր ամենահիմնական պարտականությունը՝ պաշտպանո՞ւմ է մարդուն։
Եթե քաղաքացին տարիներ շարունակ սպասում է արդարությանը, ապա պետությունը պարտավոր է ոչ թե նրան բացատրել, թե ինչու է ուշանում, այլ վերացնել այն պատճառները, որոնց պատճառով արդարությունը ուշանում է։
Որովհետև մարդու իրավունքը ժամկետանց փաստաթուղթ չէ, որը կարելի է պահել դարակում։
Իրավունքը կենդանի է այնքան ժամանակ, քանի դեռ այն կարող է պաշտպանվել։
Եվ եթե պետությունը դա չի անում ժամանակին, ապա ամենամեծ վտանգը միայն մեկ մարդու իրավունքի կորուստը չէ։
Վտանգն այն է, որ քաղաքացին կդադարի հավատալ, որ օրենքը իրեն պաշտպանելու համար է։
Այդ սահմանը պետությունը չպետք է անցնի։
Որովհետև երբ մարդը դադարում է հավատալ արդարադատությանը, վտանգվում է ոչ միայն նրա իրավունքը․ վտանգվում է հենց իրավական պետության հիմքը։

Այս թեմայով Գերմանիայում ակտիվորեն քննարկվում է Մերցի հրաժարականի հարցը. Կանցլերը փորձում է դիմադրել Վիրավոր իմ Հայաստան, դու դեռ ուղղելու ես քո ողնաշարը Մաղթում ենք խաղաղ կյանք և բարգավաճում․ ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանությունը շնորհավորել է Հայաստանի ժողովրդին Ռամզան Կադիրովը Չեչնիայի ղեկավարի ընտրություններում ստացել է 99,85% ձայն Այսօր Հայաստանը նշում է Անկախության օրը