«Զոհաբերել երկրի ռազմական ենթակառուցվածքներից որեւէ մեկը, այլ կերպ, քան «սրբապղծություն» հնարավոր չէ որակել»
Արխիվ 16-20«Եթե երեկ պետք չէր ռազմահայրենասիրական դաստիարակություն, ապա այսօր, փաստացի, պետք չէ նաեւ ռազմական կրթություն», - այս սարսափելի կոշտ եզրակացության է հանգում ՀՀ Պաշտպանության նախկին նախարար Վիգեն Սարգսյանը ֆեյսբուքյան իր գրառման մեջ կապված Մոնթե Մելքոնյանի անվան ռազմամարզական վարժարանի գույքի օտարման վերաբերյալ Կառավարության մտադրության հետ: Նախարարի խոսքը իրականում ոչ թե եզրակացություն է, այլ մեր ներքին կյանքի ու հանրային մթնոլորտի ախտորոշում:
Սա խոսք է մի մարդու, որը համեմատաբար կարճ ժամանակահատված լինելով պաշտպանական համակարգի նախարար հասցրեց մեր զինված ուժերի եւ հատկապես սպայական կազմի կատարելագործումը բարձրացնել ռազմական գործին ժամանակակից պահանջների բավարարման մակարդակին՝ ձեւավորելով դրա համար անհրաժեշտ համակարգեր եւ անշրջելի երաշխիքներ: Որպես մեր երկրի պաշտպանունակության բարձրացման գործում համեստ վաստակ, բայց պատասխանատվության մեծ զգացում ունեցող պետական գործիչ՝ նա կոչնակ է հնչեցնում՝ շատ դիպուկ որակելով նման որոշումը՝ Կառավարությունը բարձրունք է հանձնում: Իրականում սա որակում էլ չէ, այլ՝ յուրատեսակ վերդիկտ:
Միայն միտքը, որ հանուն նույնիսկ ամենակարեւոր տնտեսական նպատակի կարելի է զոհաբերել երկրի ռազմական ենթակառուցվածքներից որեւէ մեկը, մեր պարագայում, Հայաստանի պարագայում այլ կերպ քան «սրբապղծություն» հնարավոր չէ որակել:
Այս ամենն այնքան մտահոգիչ է, որ չես ուզում հավատալ, որ պատերազմի իրական սպառնալիքին դիմագրավելու ջանքեր գործադրող Իշխանությունը կարող է գնալ նման քայլի:
Ուստի՝ Կառավարությունը պետք է հրապարակավ հերքի նման որոշում կայացնելու իր մտադրության մասին լուրերը: Ընդ որում՝ պետք է հերքի, այլ ոչ թե մեկնաբանի, քանի որ նման քայլը որեւէ կերպ մեկնաբանելի չէ:
ԽՈՍՐՈՎ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության նախագահ
Հ.Գ.- Ամեն անգամ մի տեսակ ցավ ես զգում նման գրառումներ կատարելիս եւ այդ զգացումը պարտավորեցնող է:

