ԿԱՐՃ ԼՈՒՐԵՐ

«Եթե սպասենք ամենա-ամենա ֆիլմին, այն այդպես էլ չի նկարահանվի»

09.02.2018 22:17 ՕՐՎԱ ՊԱՏԿԵՐ ՄՇԱԿՈՒՅԹ ՀԱՆՐՈՒԹՅՈՒՆ
«Եթե սպասենք ամենա-ամենա ֆիլմին, այն այդպես էլ չի նկարահանվի»

Երկու մանկության ընկերներ, ընկնելով քրեական աշխարհ, հաղթահարում են բազմաթիվ խոչընդոտներ եւ կայանում են՝ որպես հեղինակություն, սակայն անցյալը նրանց հանգիստ չի թողնի, քանի որ միշտ չէ, երբ ծովը ծնկներից է... Ահա հենց այս մասին է «Անկում» քրեական դրաման, որի պրեմիերայից հետո «Իրավունքն» առիթ ունեցավ զրուցելու ֆիլմի սցենարի հեղինակ եւ բեմադրող ռեժիսոր ԶՈՐԻԿ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆԻ հետ: Ի դեպ, նրա ռեժիսորական աշխատանքներից են այսօր արդեն հանրությանը հայտնի «Ռագուիլ», «Խելագարության սահմանին», «Ապրել», «Խառը խշտի» եւ այլ ֆիլմեր:

Ռեժիսոր, դերասանը համագործակցության հուշագիր է կնքել

- Զորիկ, «Անկումը» հիմնված է իրական պատմության վրա, որքանո՞վ է այն կապված Ձեզ հետ:

- «Անկումն» անձամբ ինձ հետ, փառք Աստծո, կապ չունի, պատմությունը վերցված է հին անցյալից, ուղղակի, մենք նկարեցինք բոլոր ժամանակների ֆիլմ, այդ պատճառով ֆիլմում չկա հին Երեւանը: Բայց ֆիլմում կա ասելիք, ու այդ ասելիքներն ու պատմություններն ինձ ստիպեցին այս անգամ անդրադառնալ կրիմինալ ժանրին, սակայն ինձ ավելի հարազատ ժանրերն են դրաման եւ միստիկան:

ԿԻՆՈՔՆՆԱԴԱՏԻ ՄԱՍՆԱԳԻՏՈՒԹՅԱՆԸ ԵՐԲԵՔ ԼՈՒՐՋ ՉԻ ՎԵՐԱԲԵՐՎԵԼ

-Ֆիլմում ներկայացնում եք քրեական աշխարհը, բնականաբար, համապատասխան բառապաշարով: Կա՞ մտավախություն, որ քննադատության պակաս ֆիլմը չի ունենա:

- Այո, ֆիլմում կա փողոցային ժարգոն, մի երկու տեսարանում ցենզուրայից դուրս արտահայտություններ, բայց այդ ամենն արված չէ, որպեսզի զարմացնենք հանդիսատեսին, թե տեսեք, մենք ինչ ենք արել: Կադրը, սցենարը պահանջել են, որ հենց այդ տեսարանում այդպես խոսվի: Ես փոքր ֆիլմ ունեմ՝ «Վալե», այստեղ բոլորը բանաստեղծություններով ու առակներով են խոսում, նույնիսկ քրեական աշխարհի ներկայացուցիչները: Այդ ֆիլմում չէր պահանջվում փողոցային ժարգոն, եւ մենք չօգտագործեցինք այն, «Ռագուիլում» եւ «Խելագարության սահմանին» ֆիլմում էլ ընդհանրապես փողոցային ժարգոն չկա, եւ շատ լավ է, որ չկա (ծիծաղում է, - հեղինակ): Ինչ վերաբերում է կինոքննադատներին, երբեք լուրջ չեմ մոտեցել այդ մասնագիտությանը: Գիտեք, ես պրոֆեսիոնալ չեմ, ամենա-ամենան չեմ, բայց ամենավատն էլ չեմ: Շատ լավ գիտեմ իմ ֆիլմերի թերությունները, բայց գիտեմ նաեւ առավելությունները: Ես գիտեմ` ինչ եմ անում ու դա անում եմ մեծ սիրով: Կլինի «Անկում», թե «Կնքահայր», միշտ էլ դժգոհողներ կհայտնվեն: Ես արդեն դրան համակերպվում եմ: Եթե սպասենք ամենա-ամենա ֆիլմին, այն այդպես էլ չի նկարահանվի: Պետք է միշտ աշխատել, կատարելագործվել, եւ ինչքան էլ քեզ գովեն, մեկ է, դու բոլորից լավ գիտես, թե ինչի ես արժանի:

«Մաշան և արջը» մուլտֆիլմի սերիաներից մեկն ավելի քան 3 մլրդ դիտում է ունեցել

«ՖԻԼՄԸ ՆՎԻՐՎԱԾ ՉԷ ՈՐԵՎԷ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԳՈՐԾՉԻ»

- Ֆիլմում նաեւ քաղաքական հեգնանք կար՝ հաշվի առնելով, որ օգտագործել էիք մերօրյա քաղաքական գործիչների հայտնի «ռեպլիկները»: Կարելի՞ է ասել, որ քաղաքական ենթատեքստ ուներ ֆիլմը՝ մեր օրերի համար:

- Ամենեւին նպատակ չեմ դրել այս կամ այն անձին անդրադառնալու: Իսկ ֆիլմը նվիրված էր ոչ թե որեւէ քաղաքական գործչի, այլ աշխարհահռչակ բրիտանացի ռեժիսոր Թոնի Սքոթի հիշատակին: Ի դեպ, ֆիլմում դրվագներ ու մոնտաժային անցումներ կան, որ հենց նրա ոճով է նկարահանված: Իսկ Ձեր նշած դրվագների վրայով, պարզապես, թռուցիկ անցում ենք կատարել, որն ընդամենը ցույց է տալիս պատմության էվոլյուցիան՝ այն, որ այսօր ավելի շատ հարցեր լուծվում է մի քիչ ուրիշ ճանապարհով, ուրիշ մարդկանց միջոցով:

«ԱՌԱՋ ՃԻՇՏ ՈՒ ՍԽԱԼ ՈՐՈՇՈՂ ԿԱՐ»

-Կար ժամանակ, երբ բակը` քուչա էր... Կարծում եմ՝ ֆիլմից քաջածանոթ տողեր են: Ի՞նչ է այսօր փոխվել, եւ արդյոք հավատում եք, որ «լավ տղաները» անկում են ապրում:

- Ես լավ հիշում եմ, որ մեր ժամանակ, երբ բակում ինչ-որ հարց էր լինում, մենք ամաչում էինք դիմել մեր ծնողներին, ասենք, թեկուզ հորը դիմելն ամոթ էր: Էլ ուր մնաց ոստիկանություն: Դու ինքդ պետք է քո ընկերների, քո բակի տղաների հետ քո հարցը լուծեիր: Իսկ այսօր կարեւորը այդ հարցը լուծվի հօգուտ քեզ, եւ հեչ կարեւոր չէ, թե ինչ ճանապարհով, առաջ ճիշտ ու սխալ որոշող կար, այսօր ով ուժեղ է, նա է ճիշտ: Ներողություն խնդրելն ամոթ չէր... Ես չեմ ասում, որ իմ ժամանակ կյանքը դրախտ էր, մարդիկ էլ հրեշտակներ, ուղղակի ամեն ինչ այլ կերպ էր:

- Կարծում եք, քրեական դրաման Հայաստանում այսօր պահանջարկ ունի՞:

- Ամեն դեպքում, «Անկումը» մեկ անգամյա դիտման ֆիլմ չէ: Գուցե ֆիլմ է ոչ բոլորի համար, բայց ժանրի սիրահարներին կհետաքրքրի: Ճիշտն ասած, այդպիսի սպասումներ չունեմ, որ այս ֆիլմը կհամարվի տարվա լավագույնը, կգնա փառատոների: Բոլորովին այդ նպատակով արված չէ, պարզապես, ֆիլմ է, որն ունի ասելիք: Թեկուզ եթե չհաշվենք, որ քրեական հեղինակությունների եւ պետության բախման մասին է, այն նաեւ քննարկում է մարդու տեսակը՝  անպարտաճանաչությունը, սուտ խոսելը, երբեմն անհնազանդությունը...

ՄԵԿԸ 2000-ԻՑ

«ՍՊԱՍՈՒՄ ԵՄ ԱՅՆ ՕՐՎԱՆ, ԵՐԲ ՀԱՅ ԿԻՆՈՆ ԶԱՐԳԱՆԱ»

-Ժամանակին, եթե չեմ սխալվում «Խառը-խշտի» վերնագրով կինո էիք նկարահանել, որը կատակերգություն էր, ինչո՞ւ անցաք դրամայի:

- Ֆիլմը «Խառը- խշտի» էր կոչվում, դա էլ հենց որակավորում էր ֆիլմը: Շատ հեշտ եմ նկարել, շատ ենք ծիծաղել նկարահանումների ժամանակ, այս ֆիլմում նույնիսկ հայտնի մարդիկ կային, օրինակ՝ Արմեն Թադեւոսյանը, որը վերջում իր «ֆիրմիննի» «Իմա՜ստը...»  ասաց: «Լավ, էս ֆիլմի իմա՜ստը», - հենց այդ խոսքերով է ֆիլմն ավարտվում: Ինքը արվեստի գործ չէր, ժամանցային ֆիլմ էր, ուղղակի ասելիքը էլի լրջացավ եւ դարձավ լուրջ հումոր: Ֆիլմը հասանելի դարձավ միայն ֆիլմ արտադրող մարդկանց, այդքան էլ չընդունվեց, չնայած որ Յութուբում ամենաշատ դիտումներն է հավաքել: «Անկումը» իմ 8-րդ ֆիլմն է, յուրաքանչյուր ֆիլմից հետո՝ զգում եմ իմ աճը: Միշտ փորձում եմ նոր ժանր, նոր բան, փառք Աստծո, դեռ չեմ սպառվել, եւ յուրաքանչյուր աշխատանք արվում է իր ժամանակին: Կինոն արդեն 100 տարուց ավել է գոյություն ունի, ու ես դեռ չեմ նկարել այն ֆիլմը, որը կարելի է ցույց տալ աշխարհին եւ զարմացնել: Փորձում եմ տարբերվել իմ ազգի, իմ հայրենիքի մեջ եւ սպասում եմ այդ օրվան, որ հայկական կինոն կզարգանա եւ միգուցե շատ տարիներ անց, երբ ես էլ չեմ լինի, ինձ էլ կնշեն այն երիտասարդների ցուցակում, ովքեր փորձում էին ինչ- որ կերպ, ինչ-որ մի բան փոխել:

Զրուցեց ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆԸ

 

КОМСОМОЛЬСКАЯ ПРАВДА